با سلام و احترام
zzzz گرامی
بنده با دقت به تاپیکهایت و بندهایی که مجددا نوشته اید، به شما گفته ام که این رابطه کمکی به شما نمی کند و مشکلاتتان را روز به روز زیاد می کند.
البته می دانم که فضای مجازی ، مانند فضای واقعی نیست که امکان و فرصت و بستر کافی تعامل با مراجع باشد و حتما نیاز به مشاوره های حضوری دارد.
اما چون یک تفاوت عمده همدردی با مشاوره های دیگر به ویژه حضوری دارد. و آن اینست که ما کاملا تخصصی و مسئولانه و علنی پاسخ ارسال می کنیم و این پاسخ مکتوب هست.
لذا ما وقتی پاسخ را می نویسم به آن یقین داریم.
یعنی این محیط و پستهای شما و ما در ذیل آن وجود دارد.
شما بر اساس مشاوره ما دو کار می توانید بکنید.
1 - جدل و بحث کنید و قبول نکنید و بعد از شنیدن حرف ما در زندگی تصمیم دیگری بگیرید.
2 - اعتماد به مشاور بکنید و راهنمایی او را تخصصی بدانید و به کار بگیرید.
حالا فرض کن چند سال دیگر به این همدردی سر می زنید.
بر اساس اینکه بند 1 یا 2 را انتخاب کرده باشید. اینجا بازخورد می دهید.
مثلا می گویید من حرف شما را گوش کردم و الان وضع زندگیم الحمدالله بهتر هست و خدا را شکر.
یا می گویید متاسفانه من روی احساسات آن موقع و اشتباهاتم ماندم و اکنون زندگی را باخته ام و آمده بگویم خواهش می کنم دیگران فقط بر اساس اشتباهات تصمیم نگیرند و مثل من زندگیشون را تباه نکنند.
ما اینجا با مراجعان بحث نمی کنیم و جدل نمی کنیم.
بلکه اینجا ما علم و تخصص خود را به صورت نوری در مسیر آنها روشن می کنیم. اینکه مراجعی قبول کند یا نکند البته آزاد است و هر کاری می تواند با زندگیش انجام دهد.
همچنین اینکه تاپیکی را قفل می کنید و علتش را می نویسیم چون متوجه می شویم این مراجع علیرغم دهها پست، گوش شنوایی نداشته و روی احساسات خود متمرکز هست و مقاوم هست.
می بینید که اشتباه نکرده ایم و باز شما همان حرفهایی که در تاپیکهای تکرای قبلی گفته اید ادامه داده اید.
خواهش می کنم دیگر تاپیکی باز نکنید و اگر حرفی برای یاد گرفتن باشد شما باید تاکنون یاد گرفته باشید. و اگر روش دیگری انجام می دهید چون نمی خواهید به آنچه راهنمایی گرفته اید عمل کنید.
پس باید به روش خود زندگی کنید ، برای مشاوره باید به او اعتماد داشته باشید و پذیرا باشید.
===========
پاورقی:
من این چند پست آخر را که متاسفانه به صورت تاپیک مجزا زدید در تاپیک قبلی شما ادغام می کنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)