آیا بعضی اختلافات جزیی با معیارهای قبلیمان را میشود نادیده گرفت؟

[اثر راشومون]

سلام مجدد خدمت عزیزان
در بازدید قبلیم از تالار، فرصت کافی برای پاسخ به دوستان نداشتم و جواب عزیزان رو امروز مینویسم.


خانم sanjab گرامی


توصیه تون در مورد روانشناس و مشاور رو قبول دارم و برای همین هم مد نظرم بود که از اشخاصی مثل دکتر میثاق و اونهم بصورت دونفره مشاوره بگیریم(اما ممکنه که به اون مرحله هم نرسه و احتمالا زودتر از موعد مشاوره، این ارتباط رو کنسل کنیم)
تعریفتون از سن بیولوژیک رو فکر میکنم بیشتر بشه به سن عقلی و میزان رشد عقلی ارجاع داد. سن بیولوژیک یه سن جسمی هست که در تاپیک سال گذشته ام در موردش صحبتهایی کردم (همون مطالبی که در مورد تاثیر مسائل مختلف بارداری و زایمان و ... بر جسم خانمها و شکسته شدن سریعتر اونها نوشته بودم)، هردوی این سنها(بیولوژیک و عقلی) در قیاس با سن تقویمی مطرح میشن ولی ربطی به هم ندارن. برای مثال شخصی که 30 سال سن داره ممکنه به علل ژنتیکی یا مسائل پیش آمده در زندگی، سنش در ظاهر و همینطور از دید معاینات پزشکی، 35 یا 40 ساله به نظر برسه و زودتر از سن تقویمی به این سنین رسیده باشه که در مورد خانمها در قریب به اتفاق موارد متاسفانه همینطوره و اولین علت توصیه به اختلاف سنی آقایون و خانمها در ازدواج همینه. یا اینکه برعکس به علل ژنتیکی یا مراقبت خوب از سلامتیش و دوری از استرسهای زندگی، 25 ساله به نظر برسه، یعنی سن بیولوژیکیش دیرتر از سن تقویمیش به 30 برسه. از طرفی یه فرد 20 ساله ممکنه سن عقلیش به خاطر مطالعه یا ضریب هوشی بالا یا تجارب زیاد یا پختگی، 25 یا 30 ساله باشه و با نداشتن موارد گفته شده، 15 ساله باشه که باز در خانمها سن عقلی کمی بالاتر از آقایونه و دومین علتی که توصیه به اختلاف سنی بین آقایون و خانمها میشه همینه...


خانم صبا 2009 گرامی


طبق توصیه تون بهش گفتم که برای ایجاد شناخت صحبتهایی که تا بحال داشتیم کافی بوده و باید یک مدت تنها باشم و تماسهامون قطع بشه که ایشون هم بعد از اینکه اطمینان گرفتن که این کار به علت ناراحتی نیستو برای فرصت فکر کردن هست، قبول کردن
اما چند تا موضوع رو باید اضافه کنم.
بنده سعی در بازی کردن هیچ نقشی نداشتم و ندارم. فقط با خودم تعارف نمیکنم و هیچوقت عقاید و علایقم رو کتمان نمیکنم. به همین دلیل هم معیارهای ازدواجم رو به شملی که دیدید دسته بندی کردم و به خاطر خوشامد دیگران خودم رو نادیده نگرفتم ولی برای اطمینان از درست بودن معیارهام از دوستان هم کمک و مشورت گرفتم که البته این مشورتها باعث شد بیشتر به لیست معیارهام پابند بشم.
حس میکنم شما هم مثل یکی دوتا از خانمهای اون تاپیک کمی از دستم عصبانی شدید.(احتمالا با دیدین معیارهایی مثل معیار 11)، ولی اگر بقیه پستهام در اون تاپیک رو میخوندید مطمئنم که استدلال من رو اونقدرها هم غیر قابل دفاع نمی دیدید و عصبانیتتون فروکش میکرد، به هرحال بابت ناراحتیتون عذر میخوام.
اون خانمی که مثال زدید در شهرستان خونه دار هست و از نظر شما یک نمونه مثبت از خانواده دوستی خانمی با شرایط ایشونه، به نظر من، اگر همسرشون از نظر مالی و علمی و مدرک دانشگاهی از خودشون بالاتر نباشن و یک زندگی بسیار مرفه براشون فراهم نکرده باشن، یک نمونه تمام عیار از هدر رفت سرمایه عمر و انرژی دوران تحصیلشون هستن و مطمئنا خودشون هم "در واقع" از وضع زندگیشون راضی نیستن. ولی اگر همسرشون با اون شرایط که عرض کردم بوده باشن، قضیه فرق میکنه...
با شما موافقم که فرق زیادی بین اون دو خانم که مثال زدین وجود داره (یکی با دانش و مهارت و یکی فاقد اونها) و اینها دو سمت مخالف محور هستن، اما جهت مثبت این محور رو من معکوس جهت مثبتش از دیدگاه شما میبینم، فکر نمیکنم خیلی از افراد جامعه هم با شما موافق باشن در این زمینه. واقعا دیگه از من و امثال من برنمیاد که بعد از این همه چالشها و بدبختیهایی که توی زندگی تحصیلی و نظام وظیفه و شغل و استقلال از خانواده و... کشیدیم، حالا که همه اینها رو رد کردیم، دوباره یه چالش دیگه توی زندگیمون بسازیم(اون هم از نوع بسیار انرژی بر و بغرنج) و دنبال پیدا کردن همسری
باشیم که هر لحظه باید نگرانی از این داشته باشیم که یه وقت در جایی از زندگی احساس تنگنا نکنه که به فکر ترک زندگی بیفته...
راستی چرا شما تصور کردین که ایشون اگر با من ازدواج میکردن چیزی جز تحقیر عایدشون نمیشد؟ من در صحبتهامون هیچ وقت نگذاشتم ایشون حس کنن صحبتهاشون و دیدگاه هاشون سطح پایینه.
سوال بعدی من اینه که شما یعنی با پست فرشته مهربان هم ذره ای موافق نیستین که گفتن این ارتباط میتونه شانس یه زندگی موفق رو داشته باشه؟!!
در آخر هم اینکه دلیل این همه صحبت از سخنوری چیه؟ من که از بعد از اتمام تاپیک سال گذشته سعی کردم تمام پستهام در تالار همدردی با لحن محاوره ای و عامیانه باشه و حتی افعال و اصطلاحات رو هم به شکل غلط و کوچه بازاری می نویسم، اگر همین حدش هم باز شائبه سخنوری و سخنرانی داره دیگه نمیدونم باید با چه لحن و بیانی پست بذارم!


sara 65 گرامی


فکر میکنم دلیل عصبانیت شما هم مثل صبا 2009 گرامی، خوندن بعضی از معیارهام مثل معیار 11 باشه، و اینکه بقیه پستهای اون تاپیک رو مطالعه نکردین تا با استدلالهای من هم در مورد این معیارهام آشنا بشین.
همونطور که در جواب صبا 2009 گفتم فعلا ارتباطمون رو قرار گذاشتیم که قطع کنیم ولی میخوام توی این مدت ببینم میتونم به کنسل شدن این ازدواج فکر کنم یا نه؟ و بعد تصمیم بگیرم که چکار باید بکنم؟
اما دوتا مطلب رو باید عرض کنم:
یکی اینکه تناقضی بین معیارها و شخصیت من وجود نداره. در تاپیک قبلیم هم، خانم نوپو و خانم انیسا و چند نفر دیگه، منسجم بودن و مرتبط بودن معیارهای من رو تایید کردن و علاوه بر عزیزان اون تاپیک یکی دیگه از کاربران توانای تالار، به این معیارهای من صحه گذاشتن.
و اما سوال من اینه که آیا به نطر خودتون "صفر در صد" دیدن احتمال موفقیت این ازدواج، اغراق منفی نیست؟
مگه در همین تاپیک فرشته مهربان که از طرف مدیر همدردی و بعصی از کاربرها به عنوان کارشناس شناخته میشه به این ارتباط شانس موفقیت ندادن؟


setare_000 گرامی


با هر سه بند پست شما موافقم ولی دستگاههای مختصات (مبناهای تشخیص) ما متفاوته. مثلا در مورد اختلاف سنی من با کلیت صحبت شما موافقم ولی با اینکه ایشون تغییر زیادی در بینششون ایجاد بشه موافق نیستم و از نظر من ایشون رو نباید با اون بچه 5 ساله مقایسه کرد بلکه باید با اون فرد 45 ساله مقایسه بشن و در مورد خاص ایشون، دیگه جایگاه و سطح فکریشون تثبیت شده و تغییراتش از این به بعد بنیادی نخواهد بود.
در مورد ارتباط بهره هوشی و مدرک هم این درسته که خیلی از فارغ التحصیلان دانشگاههای تاپ بهره هوشی بالایی دارن ولی این درست نیست که همه قارغ التحصیلان دانشگاههای رده پایین یا غیر دانشگاه رفته ها از ضریب هوشی بالا بی بهره ان، مثالهای نقض فرواوونی میشه بین مردم جامعه پیدا کنیم، خیلی فراوون. من هم عرض نکردم که دنبال فردی با مقدار هوش انیشتین هستم. بلکه دوست داشتم ایشون فقط کمی بالاتر از مردم عادی جامعه باشن، فقط کمی. ولی به نظرم اومده که ایشون کاملا در حد متوسط جامعه هستن.
در مورد برزخی که در انتخاب یکی از اون دو سبک زندگی آروم دچارش شدم، کاملا درست میفرمایید و در این مدتی که ارتباطمون قطع میشه، از اصلیترین اهدافم پیدا کردن یه راهی برای خروج از اون برزخ خواهد بود. اگر فهمیدم که اون نوع دوم رو بیشتر میپسندم دیگه موضوع بهره هوشی و حواشی مربوط بهش رو فراموش خواهم کرد، ولی اگر فهمیدم به اون نوع اول بیشتر راغبم باید قید این رابطه و ازدواج رو بزنم
با صحبت همسر شما هم موافقم ولی به نظرم یه جمله رو باید به صحبتشون اضافه کنیم و اون اینکه:
این هم خیلی بده که وقتی سایرین زنت رو میبینن تو دلشون و یا در جمع های خصوصیشون به هم بگن چقدر همسرش زشت بود چون این هم توهین به جسمت حساب میشه.
(البته کمی شوخی قاطی این حرفم بود).