سلام خانم شیوا
این ماه خدا حسابی از خجالتم دراومد و هزینه مالی نسبتاً زیادی دادم لپ تا-م هم درست نشد و مجبور شدم یکی بخرم/
الهی شکر که صدمه به پولم خورد.
شونصد بار تاپیک تون رو مرور کردم و می تونم فقط براتون دعا کنم که بفهمید دارید چه کار می کنید ، یه بار دیگه شاید بد نباشه تاپیک های گذشته تون رو مرور کنید چون برای من خیلی تغییر کردین ،دغدغه ها ،افکار ، روحیات ،نگرش ، البته برای من تعجبی هم نداره هم بسیار ناپخته هستین و هم به اقتضای جوونی تون عصیان گرتر .
مرد و زن نداره ، کسی که فلسفه حجاب رو نمی دونه فلسفه نمازش رو هم نمی دونه ، البته بیان موضوع جهات مختلفی داره ولی اصلی ترین دلیل اش رو نمی دونه.
توی یکی از تاپیک ها نوشته بودین مگه آدم چند بار زندگی می کنه ؟
وقتی ایمان تون به معاد که دومین اصل از اصول عقاید دینی تون هست این قدر ضعیف شده که حتی چنین حرفی رو هم به زبون میارین باید خیلی حواستون به خودتون باشه ، چون شیطون بد جور داره بازی تون میده ،پیشنهاد میکنم فیلم تلقین رو دانلود کنید و ببینید توش دی کاپریو هست (این رو گفتم که توی سرچش درست پیداش کنید)شیطون میشه گفت به همین شکل توی هسته مرکزی فکر ما یه ایده ایجاد میکنه و بعد تا ثریا می رود دیوار کج .
راستی یکی از دلایل ناراحتی ام این بود که قول داده بودین مشاوره تخصصی بگیرین ، من که نگفته بودم مشاوره ازدواج بگیرین که در اون مورد حرف های مدیر همدردی یا فرشته مهربان رو قبول داشته باشین ؛ اگرچه اگر یه روزی عقلی به کله تون اومد خواهید فهمید همون ها درسته که اومیدوارم اون روز دیر نشده باشه. من میخواستم شما مشاوره بگیرید تا اشتباهاتتون رو در مورد کلیت زندگی بفهمید ، مهارت های درست رو برای انتخاب و فهم درست بیشتر کنید مخصوصاً با توجه به محیطی که توش هستید.
ولی با توجه به سیری که دارید طی می کنید و فقط دنبال :
پی مصلحت مجلس آراستند
نشستند و گفتند و برخاستند
هستید چندان امیدی ندارم و تنها می تونم دعاتون کنم.
ما آدم ها همیشه از خدا گله داریم که من چرا ولی حتی نمی دونیم با خدا چه عهدی بستیم چه برسه به این که به عهد مون وفا کنیم در حالی که قرارمون با خدا این بود:
«أَوْفُوا بِعَهْدِى أُوفِ بِعَهْدِكُمْ: پیمانى كه با من بسته اید وفا كنید، تا من نیز به پیمان شما وفا كنم. »
راستی یادمون میاد اون وقت هایی که احساس میکردیم در آغوش امن خدا هستیم چه عهدهایی با خدا بستیم:
{وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى ضُرٍّ مَسَّهُ كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفينَ ما كانُوا يَعْمَلُون}(يونس/12)
و چون انسان را گزند و آسيبى رسد، ما را [در همه حالات] به پهلو خوابيده يا نشسته يا ايستاده [به يارى] مى خواند، پس زمانى كه گزند و آسيبش را برطرف كنيم، آن چنان (به راه غفلت و ناسپاسى) مى رود كه گويى هرگز ما را براى برطرف كردن گزند و آسيبى كه به او رسيده [به يارى] نخوانده است!! اينگونه براى اسراف كاران اعمالى كه همواره انجام مى دادند، آراسته شده .
خدایا غلط کردم خودت ببخش.
علاقه مندی ها (Bookmarks)