سلام عزیزم. ممکنه این احساسی که داری مربوط به سنتون باشه چون یک سری تغییرات هورمونی توی این سن رخ میده و برخی از رفتارهای مارو تحت تاثیر قرار میده. شما به چیزهایی که نداری یا از دست دادی فکر نکن، الان ببین چه چیزهای خوب و نعمتهایی داری. اونا رو برای خودت بگو. مثلا اولیش سلامتی هست و خدارو شکر کن که تنت سالم هست. خیلی ها هستن در آرزوی اینن که راه برن و ... . دومیش خانوادت هستن. ببین تو پدر و مادر داری که دوستت دارن. اونا باید دلخوشی زندگیت باشن. خیلی ها هستن که خانواده ندارن تو خدارو شکر کن. البته شما دقیق توضیح ندادی که چه مشکلاتی داری و خواهر برادر داری یا نه؟ رابطت با پدر و مادرت چطوره؟ باید توضیح بیشتری بدی تا دوستان کمکت کنن.
علاقه مندی ها (Bookmarks)