واسه یه مدت وقتی قهر میکنه شما اصلا به روی خودتون نیارید که قهره همون رفتارعادی روداشته باشید حتی اگه چندروزهم طول بکشه...بزارید بفهمه که زندگی باید عادی ترازاینی که هست باشه...
وقتی رابطه بینتون خوبه باهاش باآرامش صحبت کنید درموردرفتارش...
بهش بگید من کاری به رفتارت بابقیه ندارم...بگید خودت مسول رفتارت بااطرافیانت هستی وواقعا هم کاری نداشته باشید...بهش بگواگه فکرمیکنی اینجوری احترامت بیشترمیشه پس همین کاروکن ومنم هیچ مسولیتی قبول نمیکنم...عواقب کارباخودت...یعنی بهش بگو اگه این رفتارت نتیجه عکس داد واحترامت کمتر شد من بی تقصیرم...
بگو من فقط به رابطه بین خودم وخودت کاردارم....بهش بگو وقتی باهام قهرمیکنی بااون خانم متشخص وتودل برو خیلی متفاوت میشی...
بگو وقتی مهربونی خیلی خیلی دوست داشتنی تری...
همه این حرفها روباآرامش ومحبت ونوازش بهش بگو...
یه سوال اگه دوست داشتی جواب بده
ازلحاظ مذهبی وایمان درچه سطحی هستید؟
میخوام ازدر ایمان وترس ازخدا هم وارد بشی...
مثلا بگید که خدا محبت وآشتی بودن وخوشرویی روبیشتردوست داره...یامثلا از سیره پیامبر بهشون بگید
اینهایی که میگم خودم امتحان کردم توی مشکلاتم...اگه اعتقادات خوبی داشته باشید حتما تاثیر داره
موفق باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)