مشکل من با ذهنیت اشتباه دیگران نسبت به خودم! (اختلاف با اطرافیانم در تعیین زمان ازدواج!)

[دختر بیخیال]

سلام خانوم مصباح الهدی گرامی
ممنون ، من خوبم ! شما خوبین؟

شما هم که حرفای مادرم و دوستام و اطرافیان و زدین!(حالا من نمیدونم ایراد از طرز فکرمه یا قدرت بیان بدی که دارم!!!)

چرا همه اینطوری فکر میکنن ؟ من که نگفتم که ازدواج درکل ترمزه برام!(من فقط گفتم یک برنامه ریزی فشرده برای خودم انجام دادم که نمیتونم فعلا به ازدواج فکر کنم!)

بعدشم بیشتر دغدغه من برای خودم نیست بیشتر دلسوزی و دغدغه ام برای شخص مقابله که قراره همسر آینده من بشه.!!!
بذار اصلا یجور دیگه حرفم و بزنم :

اولا ازدواج خوبه ، میدونم ، همه اینارو میدونم که اگه شریک زندگیمو خوب انتخاب کنم ، ممکنه آینده ای خیلی بهتر از اینی که تو ذهنم دارم و تو برنامه هام برای خودم ترسیم کردم، داشته باشم! (البته اکثرا اطرافیان و دوستام و که میبینم ازدواج کردن، از برنامه هاشون عقب افتادن!)


تازه اکثر خواستگارا سنین 27 و 28 سال هستن،شرایط ازدواجشون هم فراهمه ، تقریبا تو زندگیشون از لحاظ تحصیلی و مالی به یک ثباتی رسیدن.(حداقل از نظر من و خانوادم(چون زیاد تو مسایل مالی سختگیر نیستیم! بیشتر برامون مسایل اخلاقی مهمه!))
بعبارتی اکثرا دیگه همسر میخواین و میخواین زندگیشونو شروع کنن!
باز حداقل اگه 24 ، 25 سال بودن و مثله خودم هنوز درحال ادامه تحصیل بودن مشکلی نداشتم، خب میگفتم تا طرف مقابلم بخواد شرایطشو فراهم کنه منم وقت دارم تا به اون حد آمادگی ای که لازمه برسم.

اما من الان آمادگیشو ندارم که بخوام یک زندگی و شروع کنم، یعنی احساس میکنم برای یک آدم خیلی باارزش که با هزار امید و آرزو میخواد ازدواج کنه ، نمیتونم آنچنان که لیاقتشو داره وقت بذارم!
میدونم نمیتونم همسر خوبی براشون باشم. (خدایی برای بعضیاشون دلم میسوخت که منو بهشون معرفی کردن.)

تاپیک آویژه عزیز و شمارو قبلا خوندم، (آخه من این مشکل و با خانوادم خیلی وقته که دارم از زمان پایان نامه خودم این مشکل و داشتم برای همین سرچ هایی هم در خصوص مشکلم داشتم)

فکر هم میکردم شاید به ذهن کسی برای مشکلم راه حلی نرسه، اما دیگه تیری بود در تاریکی! گفتم شاید کسی اینجا تجربه ای داشته باشه در اختیارم بذارن!

اینم میدونم اکثرا حق و به خانوادم میدین.

البته شایدم خیلیاتون فکر میکنین این اصلا مشکل نیست، اما واقعا وقتی هرجایی که میرم همه از ازدواج حرف میزنن و سختگیری من نسبت به این موضوع ، اعصابم خورد میشه حس میکنم دیگه نسبت به این کلمه آلرژی پیدا کردم. (آخه از نظر خودم اصلا سختگیر نیستم!)

دوست خوبم امیدوارم سر و سامان بگیری و یک همسری که بتونه تو را درک کنه پیدا کنی این جوری نه تنها ازدواج ترمزت نمیشه بلکه باعث میشه شتاب بگیری!!! چون دغدغه و استرس انتخاب و... نداری!

ممنون، همچنین.

شایدم شما درست میگی، من تا اسم ازدواج و خواستگاری میشنوم استرس شدیدی میگیرم و همش دوست دارم فرار کنم.
شاید این حال من بعد از انتخابم خوب بشه .ممکن هم هست جاشو به هزار استرس و دغدغه دیگه بده.
آخه من معتقدم هر دوره ای دغدغه و مشکلات خاص خودشو داره.
مشکلات هیچوقت تموم نمیشن، فقط تغییر شکل میدن!

پس شما کلا با من مخالف بودی با اطرافیانم موافق!
و یک راه حل آروم برای قانع کردن مامان عزیزم نداشتی؟