جناب همنوا گرامیبه همدردی خوش اومدی.یه ضرب المثل قدیمی هست که میگه : محبت بیش از اندازه تبدیل به وظیفه میشه"دوست خوبم قطعا شیرینی زندگی شما از هر چیزی مهم تره و بیشتر از همه آدمهای دوروبرتون باید به فکر همسرتون و زندگی مشترکتون باشید. بنده به شخصه فکر نمیکنم که مادر شما حرف خیلی بدی به خانومتون گفته باشن که اینقدر بهشون برخورده باشه و کینه به دل گرفته باشن. آیا مادر خودش اگه این حرفو به دخترش بزنه، بهش بر میخوره و قطع رابطه و بد و بیراه میگه؟؟به نظرم چند نکته رو مد نظر داشته باشید :1- اجازه ندید به خانواده تون فحاشی کنه. یعنی به یه سیاستی جلوی این کارو بگیرید. چون الان که میگه گداگشنه، پسفردا چندتا فحش دیگه هم میزاره روش و میگه که نتیجه اش خیلی بدتر خواهد بود و نمیتونین جلوشو بگیرین. اگر الان فحاشی کرد بهش نشون بدین که واقعا بهتون بر میخوره و بسیار بسیار ناراحت میشین و خط و نشون بکشید که فحاشی کردن عاقبت خوبی نخواهد داشت (خواهش میکنم جدی، قاطع و صبور باشید) حواستون باشه خودتون از کوره در نرین و متقابل فحش به خانوادش ندین. (بیچاره خانواده ها).2- دیگه اصرار نکنین که با مادرم آشتی کن و تو رو خدا بیا و .... ، در عوض خودتون میتونین به مادرتون سر بزنین و از دلشون در بیارین . رفت و آمد به منزل پدر و مادر خانمتون رو کمتر کنید. البته اصلا بهش نگید که تلافی میکنید. فقط بگین سرم شلوغه و کمتر فرصت میکنم. اما همیشه احوال پدرو مادرشو بپرسید و دورادور حضور داشته باشید. 3- از مادرتون خواهش کنید بیشتر از این خودشونو کوچیک نکنن . واقعا حرفی که گفتن اونقدر بد نبوده و دخالت تلقی نمیشده. اگر مادرتون مدام بیان که از دل خانمتون در بیارن ، اینکار تبدیل به وظیفه میشه و تا عمر دارین باید سر کوچکترین حرفی مادرتون در حال عذرخواهی کردن باشن.4- بسیار به اعصابتون مسلط باشین و مبادا کتک بزنید. کاملا اشتباهه. چون همسرتون فکر میگنه به خاطر مادرتون ، کتکش زدید. بعد میشین آش نخورده و دهن سوخته. باید یه عمر ازش معذرت خواهی کنید. 5- روال عادی زندگیتونو پیش بگیرین . شاد و آروم باشید. اصلا درگیر اختلاف مادر و همسر نشید و سعی کنید تو خونه آرامش وجود داشته باشه.6- رفتارهای همسرتون رو غرور و خودخواهی تلقی نکنید . ایشون زن و شریک زندگی شماست. کمی رنجیده شده اما شما با سیاست میتونین همه چیز رو درست کنید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)