درود
چند سال دارید ؟
نامزد شما چند سالشونه و چند وقته نامزد هستید؟
از کی متوجه این حالت درون خودتان شدید؟
و رابطه پدر و مادر شما باهمدیگه چجوریه
خودت فکر میکنی علت اصلیش چی باشه![]()
تشکرشده 11,395 در 3,444 پست
درود
چند سال دارید ؟
نامزد شما چند سالشونه و چند وقته نامزد هستید؟
از کی متوجه این حالت درون خودتان شدید؟
و رابطه پدر و مادر شما باهمدیگه چجوریه
خودت فکر میکنی علت اصلیش چی باشه![]()
دوتعریف جدید و جالب ﮐﻪ خوب است به عمقش فکر کنیم:
ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ؛ ﯾﻌﻨﯽ، ﺗﻨﺒﯿﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ!
ﮐﯿﻨﻪ؛ ﯾﻌﻨﯽ، ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺯﻫﺮ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺸﺘﻦ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ!
ﻫﯿﭻ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ،
ﻣﮕﺮ ﺁﻧﮑﻪ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﺯﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ:
ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ خویش
ﻭ ﺑﺎﺭ ﺩﯾﮕﺮ
ﺍﺯ خویشتن ﺧﻮﯾش ،ﺗﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺩﺭﻭﻧﺶ ،
در زﺍﯾﺶ ﺩﻭﻡ، ﻫﻮﯾﺪﺍ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﺣﯿﺎﺕ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺍﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ !
تشکرشده 7 در 7 پست
من 23، نامزدم هم 23
هفت سالی هست که با هم آشنا هستیم ولی هنوز ازدواج نکردیم.
من همیشه همینطوری بودم ولی چند وقتی هست که متوجه شدم این رفتارام خیلی بده چون هم خونواده ام و هم نامزدم رو ناراحت میکنم.
رابطه پدر و مادرم با هم خوبه ولی اونا هم اینطوری نیستند که خیلی احساساتشون رو نشون بدن. مادر و پدرم رابطه عاشقانه ای با هم ندارن متاسفانه.
علتش رو دقیقا نمیدونم چیه ولی من دو تا برادرام هم همینطوری هستند. با برادر بزرگترم اصلا رابطه خوبی ندارم با رفتار برادر بزرگم با مادرم اصلا خوب نیست. همه اینا منو عذاب میده.
khaleghezey (یکشنبه 28 اردیبهشت 93)
تشکرشده 2,293 در 573 پست
سلام
منم با نظر آقاکامران موافقم، شما به نظر میاد یه درجاتی از افسردگی رو دارید
حتما اینجا و نزد یه مشاور به صورت حضوری پیگیر این مسئله باش.اگه بخوای خیلی زود میتونی حالت رو خوب کنی
تو خانواده هایی که پدر مادر ارتباط عاطفی خوبی با هم ندارن یا با فرزنداشون،اکثرا بچه هاشون هم همینطور میشن و در آینده برای برقراری ارتباط عاطفی با همسرشون و دیگر اعضای خانواده مشکل پیدا میکنن
ولی شما خوبه که از الان این رو متوجه شدی.خیلی خوبه،چون میتونی الان که اول زندگیت هستی این رفتارها رو در خودت کم کم نهادینه کنی.
از الان کم کم شروع کن به ابراز احساساتت به خانواده و همسرت(مخصوصا همسرت اگه نمیتونی به خانواده بگی)، سعی کن یاد بگیری
ولی قبل از اون برو پیش مشاور، اول باید افسردگیت برطرف بشه، بعدش می تونی جوری که دوست داری زندگی کنی...
میدونم وقتی ارتباط توی خانواده با هم خوب نباشه،همه ناراحتن،همه عذاب میکشن، و روی رابطه تو و نامزدت هم تاثیر میذاره، ولی عزیزمن باید بپذیری که خانوادت هر طور هم باشن،نباید زندگی و آینده تو رو خراب کنن. اگه اونا عادات خوبی ندارن،اگه عشق توی خونتون اونقدر که باید باشه نیست تو از الان سعی کن یه خونه پر از عشق و صمیمیت بسازی
بذار هر چیزی که دوست داشتی بین پدرمادرت بین بچه ها باشه و نبوده،بین تو و همسرت و در آینده بچه هاتون باشه.
شما میتونید خیلی از زندگی پدرمادرتون و خودتون تجربه بگیرید، ببینید باید در آینده شما چطور باشید تا زندگیتون با عشق بیشتری باشه...
قدر همسرت رو بدون، وبه زندگی خودتون خییییلییی بیشتر از قبل فکر کن و اهمیت بده. میتونی این زندگی که الان اولش هست رو بسازی، ولی خانواده ت خیلی چیزا رو نمیشه درش تغییر داد دیگه،بپذیر این رو
انشاله خوشبخت بشی![]()
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
علاقه مندی ها (Bookmarks)