فضای روانی محیط کار (رسمیت یا صمیمیت؟)

[فرشته مهربان]

سلام

من فقط می خواهم نکاتی را به متن امین گرامی اضافه کنم :

محیط کار اسمش با خودش هست ، محیط کاری ، یعنی روابط هم باید در چهارچوب روابط سازمانی و اداری تعریف شود . صمیمیت دوستانه برای محیط کار نه مناسب هست و نه مفید بلکه معمولاً مضر هست و حتی در راندمان کار هم اثر نامطلوبی می گذارد مثل همین رویه ای که در مورد فردی در آنجا اشاره داشتی که می تواند چهارچوب منظم کار را به هم زده حتی زمینه کم کاری دیگران در انجام وظایفشان را فراهم آورد . بنا براین بهتر است رفتار سازمانی را فرابگیری و بر آن مبنا دیسیپلین محیط کارت که مطمئناً صمیمیت دوستانه در آن نیست را تنظیم کنی .

در خصوص انجام بعضی سفارشات مثل موردی که اشاره داشتی :

تعاون و همکاری لازمه رشد در محیط کاری هست و قطعاً هم به روحیه تعاون کمک می کند هم تجربه تعامل و تخصص و توان را به سنجش در می آورد اما دقت کنید که گفتم همکاری و تعاون ، نه بد آموزی با به عهده گرفتن مسئولیت کسی که شانه از زیر بار مسئولیت خود خالی می کند . لذا جایی که می شود همکاری کرد و آسیب رسان نیست و موجب رشد خود و دیگری بوده و اثر مثبت به جا می گذارد همکاری خوب هست و البته در این خصوص فرد کاملاً مختار هست یعنی برای همکاری اجبار نیست و لذا اگر به قصد همکاری درخواست کمکی را پاسخ دادیم چشمداشت و انتظار قدردانی و تشکر با روح همکاری منافات دارد یعنی دیگر همکاری محسوب نمی شود بلکه به شرط مزد کار انجام شده ولو مزد درونی و در حد تشکر خواستن و انتظار قدردانی . به همین دلیل شما هم بسنجید اگر روحیه شما طوری هست که اصلاً دوست ندارید همکاری کنید پس قاطع ولی با احترام و ادب درخواستها را رد کنید ، اما اگر روحیه همکاری دارید ، وقتی می پذیرید چشمداشت تشکر فقط خودتان را اذیت می کند وقتی این انتظار بی پاسخ می ماند ، و قدردانی به شما انرژی می دهد وقتی هیچ توقعی نداشته ای و بعمل آمده

موفق باشی