سلام.
دوست عزیز ممنون از راهنمایی تون. سعی می کنم به توصیههای شما عمل کنم. اما بیشتر دوست دارم علت روانی این موضوع رو بدونم.
مثلاً بعضی افراد به هر علتی ممکنه همواره احساس گناه داشته باشند و شاید بصورت ناخودآگاه از خیره شدن به چشم طرف مقابل خودداری می کنند و این شاید این یک عمل ناخوآگاه و با این هدف که فرد مقابل به کارهایی که این فرد انجام داده و یا به چیزی که در مورد طرف مقابل فکر می کنه پی نبره!!

توصیه های شما جهت کسب مهارت های ارتباطی کاملاً صحیح و به جا و راهکاری منطقی هست. اما بسیار علاقه دارم که بدونم ریشه و علت واقعی چنین رفتارهایی چیه؟ آیا صرفاً عدم عدم اطلاع از دانش ارتباطات هست؟