سلام.
منم یه جورایی این مشکل رو دارم. البته با این تفاوت که من خانم هستم و ما با هم دوست نیستیم. فکر کنم اشتباه از خود ماهاست که اجازه میدیم یه نفر بهمون وابسته بشه بدون اینکه بتونیم مسئولیتش رو قبول کنیم.
شما که ایشون رو دوست دارین، اونم که شما رو دوست داره؛ پس چرا نمیرین خواستگاری. اگه به قصد ازدواج آشنا شدین یعنی دو سال پیش شرایطش رو داشتین؟! می تونین حداقل نامزد بشین.
اگه هم واقعا دوستش ندارید خب بهش بگید، الکی وعده ندید. اینجوری حداقل تکلیفش مشخصه و اگه بخواد به دوستی ادامه تقصیر شما نیست.
علاقه مندی ها (Bookmarks)