خانمengit.استان لرستان فرهنگ خاص خودش روداره.بستگی بسیار زیاد به علاقه شما به فرهنگ قومیتی همکلاسیت ازیک طرف وازطرف دیگه اینکه آیاهمکلاسیت وبستگانش درتهران تشکیل یک فضای فرهنگی خاص دادن که کمترسنتی هست یاخیر؟توی جمع خودشون بالهجه لری صحبت میکنن یا فارسی؟درصورت اول آیاشما بین اونها راحتید؟برنامه یکساله این خانوار درتهران چطوره؟چقد وابسته به شهرستان وچقد درفرهنگ پایتخت هضم شدن؟نکته مهمتراینه اگه خواستگارقدیمیت بدون رقیب الان تنها خواستگارت بود چطورتصمیم میگرفتی؟ اگه این چند خانواده درتهران تشکیل یک فرهنگ خاص دادن که شمابینشون راحتیدوکاملا توی جمع های خودمونیشون هم فارسی صحبت میکنن شماتفاوت فرهنگی ای که مانع برجسته باشه نخواهید دید مگرتفاوتهای بسیارجزئی. اگه فرهنگ شهرستان رواینجاهم حفظ کردن بالهجه وآداب خودشون،اونوقت شماباید علاقه قلبی وقبلی به قومیت اوناداشته باشیدتا راحت بینشون زندگی کنید.البته این پستها نظرشخصی من هست.دوره خدمت ودانشگاه همدوره ای هایی داشتم که لربودن.مهربان بودن صفتی بود که زیاد دراونا دیدم
ای بامن وپنهان چودل ،از دل سلامت میکنم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)