به نظر شما بچه دار بشم؟

[دختر بیخیال]

سلام ممنون از پاسختون
یعنی واقعا اونا توی اون شرایط از گریه بچه از کوره به در نمی رن؟
به همسرشون کمک روحی هم می دن؟ببین من همسرم کمک می کرد و شاید خیلی بیشتر از باقی مردها من مشکلم با عدم تحمل اون نسبت به گریه ها و....فاصله انداختن بچه به خاظر کارهاش از همسرش
من به خاطر بچم می خوام یکی دیگه بیارم وگرنه تمایلی ندارم می ترسم بعدا پشیمون شم با همسرم هم صحبت کردم اون خیلی متاسفه ولی اصل موضوع اینه که کلا این مسیله یه حالت روانی و یعنی الانم وقتی بچه یهو یه کاریی می کنه یا یه سوال رو سیصد بار می پرسه یا می دوه تو خونه همسرم همین جوری میشه....
حالا شما که می گی یه بچه کافی و قصدت هم همینه در آینده پشیمون نمیشی یا اگه فرزندت بی خواهر برادر بمونه و این که بچه اصرار کنه چی؟

- - - Updated - - -

سلام ممنون از پاسختون
یعنی واقعا اونا توی اون شرایط از گریه بچه از کوره به در نمی رن؟
به همسرشون کمک روحی هم می دن؟ببین من همسرم کمک می کرد و شاید خیلی بیشتر از باقی مردها من مشکلم با عدم تحمل اون نسبت به گریه ها و....فاصله انداختن بچه به خاظر کارهاش از همسرش
من به خاطر بچم می خوام یکی دیگه بیارم وگرنه تمایلی ندارم می ترسم بعدا پشیمون شم با همسرم هم صحبت کردم اون خیلی متاسفه ولی اصل موضوع اینه که کلا این مسیله یه حالت روانی و یعنی الانم وقتی بچه یهو یه کاریی می کنه یا یه سوال رو سیصد بار می پرسه یا می دوه تو خونه همسرم همین جوری میشه....
حالا شما که می گی یه بچه کافی و قصدت هم همینه در آینده پشیمون نمیشی یا اگه فرزندت بی خواهر برادر بمونه و این که بچه اصرار کنه چی؟

نه عزیزم من کی گفتم یه بچه کافیه.
من در جواب سوالا گفتم که پرسییدی یعنی همه ی مردا اینطورین.
خواستم بگم خیر.
اینطوری نیستن.
شوهر شما هم در بچه دار شدن شما دخیل بودن مسول هستن ایشون هم باید شمارو درک کنن به نوبه ی خودشون باید مسولیت کار خودشون قبول کنن. و بپذیرن. حالا ایشون اگه میخواین شونه خالی کنن شما باید بهشون یاداوری کنین که این بجه از اسمون که نیوفتاده پایین تو خوته شما. ایشون مثیکه پدرشونن.
عصبی شدن و دور شدن از زن و بچه و لغزش در عزت نفسشون اینا بهانه خوبی نیس.
مرد از یه لحاظات عذاب میکشه تو دوران حاملگی زن اهم یجور دیگه. اینارو باید ایشون بدونن مگه تقصیر شماست.که بدخلقی و تحمل کنین. و بچه هم بزرگ کنین.و اذیتاشو یه نفره تحمل کنین. بچه یدنیا میاو ماله هردوست باید هردو بهم کمک کنن در تربیتش.
اینو شوهرتون باید بفهمن.
مگه شما بدون رضایت ایشون حامله شدین؟ مگه ایشون نخواستن؟
یعنی ایشون بچه دوست ندارن؟


بهرحال فقط خودتون و همسرتون میتونین تصمیم درستی بگیرین. بشینین آینده رو با شروط مختلف بررسی کنین ببیننی کدومش بهترین نتیجه و کمترین ضرر و داره.
شما بهتر از هرکسی میتونین بگین شوهرتون واقعا پشیمونن یا نه.
و دوباره این اشتباه تکرار نخواهد شد.
ببیننی واقعا صبور هستن یا نه.

درمورد سوالتون هم باید بگم بله من خیلی مردارو دیدم بچشونو از جونو دل دوست دارن و هرکاری واسش میکنن. این اقایون مسولیتشون و کامل پذیرفتن.
شما هم باید وظایف شوهرتون و بهشون یاداوری کنین.
اگه هم میتونین و توانایی مالیتون خوبه یرین مشاور حضوری که کامل شوهرتون روشن کنن چجور وظایفی در قبال بچشون دارن
شوهرتون آدم خوبیه که پشیمون شدن این نشون میده ایشون فقط یه لحظه گول شیطول و خوردن و ذاتا آدم خوبی هستن پس شاید نیاز به یه تلنگر دارن همین خودتون تاحالا باهاشون صحبت کردین که چه وظایفی در قبال بچه دارن؟

تا لخظه ای که مطمعن نشدی حامله نشو اول مطنعن بشو . تازه بچت هنوز خیلی کوچیکه بذلر بزرگتر که شد واسش یه خواهر کوچکلو و برادر کوچولو بیار.مثلا مدرسه که رفت دیگه سر تو هم خلوت تر میشه میتوتی اونموقع دوباره مامی بشی.

موفق باشی