به نظر من مشکل اینجاست که خیلی وقتها ما خودمون بهتر از هرکسی می دونیم که راه حل مشکلمون چیه اما حالا به دلیلی( تنبلی، احساسات، فراموشی، اهمیت ندادن...) کاری براش انجام نمی دیم.
مثال می زنم: همه کسانی که درس میخونن می دونن که باید از اول ترم مطالعه رو شروع کنن اما اکثرا میزارن برای روزای آخر(تنبلی). یا همه می دونن تو لحظات عصبانیت بهتره کاری نکنن اما اون لحظه اقعا سخته(احساس). خیلی ها دنبال اینن که اندام متناسبی داشته باشن و با اینکه دنبال برنامه ها و رژیم های مختلف میرن اما نصفه ولش می کنن(اهمیت ندادن)...








علاقه مندی ها (Bookmarks)