سلام آقای فراسو.
من از روند و چند و چون مراحل قانونی اطلاعی ندارم. اما با شیدا موافقم. با این قسمت که داد و بیداد نکنی و احساسات تند و تیز نشون ندی چه احساس مثبت باشه چه منفی. یعنی عشق و نفرت نباشه...متعادل، خونسرد و صد البته قاطع و مردونه و محکم.
اگه بحث برگشتن مطرح شد، هر زمانی.....چه دادگاه، چه ایشون تماس گرفت، چه واسطه فرستاد، شما در نهایت اقتدار بگو. بعله اگر سر شرایطی که گذاشته میشه، با هم به توافق برسیم، و ایشون هم یه سری موارد رو بپذیره، برمیگردیم به زندگی... در غیر این صورت، با طلاق مخالفتی ندارم.
اگر ته دلت دوست داری که درست بشه و خانومت رو هنوز با تمام بدی هایی که کرده دوست داری، از همون اول بحث گله گذاری رو شروع نکن که ایشون رفته 8 ماهه رفته و فلان کرده و غیره....چون کلی احساسات منفی متولد میشه و بحث رو به نتیجه نرسیده کور میکنه و میبنده !!!
مطمئن باش به موقعش به تمام این گله ها رسیدگی میشه و اگه قراره به زندگی برگردی با کلی شرایط برمیگردی، طوریکه حق و حقوق شما سر جاشه و اونایی که از دست رفته هم زنده میشه...
پس تا میتونی تمرین صبر کن، تمرین صعه صدر و تمرین خویشتن داری....
چه دادگاه و قاضی باشه، چه خونواده ها، چه دوستان و همراهان... هرکسی برخورد شما دو نفر رو ببینه، حق رو به کسی میده که آرامش بیشتری داره حتی اگر در واقع حق با طرف نباشه. عصبانی بازنده است. پس آروم باش. حتی اگه تحریکت کرد آروم باش.
علاقه مندی ها (Bookmarks)