ممنون از همه راهنماییاتو
با حرفای شما تونستم کمی روی خودم مسلط بشم به نامزدم نزدیک تر شدم اینکه گفتید چند روز باهاش حرف نزنم واقعا برام سخته دلم براش تنگ میشه وقتی ازش بیخبر باشم
شاید بخاطر وابستگی باشه که به وجود اومده ولی با این وجود گاهی دوباره تو فکر حرفهای دوستم میرم و اشتباهاتمو میبینم و خودمقصر پنداری دارم
اینجور مواقع که اسمش رو گذاشتم لحظات خودکشی روحی احساس نیاز میکنم به نامزدم و سریع به سمتش میرمو بهش ابراز دلتنگی و علاقه میکنم
حالا ازین میترسم که نزدیک شدن من به نامزدم از روی شرایط روحی بدم باشه که احساس نیاز به وجود کسی دارم و میخوام اون خلا رو حس نکنم
البته نامزدم از خیلی جهات کامل و خیلی خوبی ها داره که تو خیلی پسرهای امروزی نیست و مطمینم اگر قبل از دوستم باهاش بودم همونطور عاشقش میشدم