به نام خدا و سلام
این اولین پست منه اما چند ماهیه با همدردی آشنا هستم و خیلی هم از تجربیات بقیه استفاده کردم.
تصمیم گرفتم برای شما بنویسم چون حس میکنم شباهت های زیادی با من داری.
من فکر میکنم مشکل همسر شما تقریبا ربطی به مسائل دینی نداره چون اون شما رو همینطور پسندیده و از اول در جریان اعتقادات شما بوده.عزیزم،خیلی سخته که شما بعد از عقد متوجه این همه تفاوت اعتقادی شدی.واقعا درکت میکنم.چون برای افرادی مثل ما مهمترین مسائل در انتخاب همسر میزان اعتقادات طرف مقابله اما مطمئنا این یک امتحان الهی برای شماست.شما ماموری همسرت رو به راه خدا بیاری نه اینکه خودت از اعتقاداتت بگذری.و البته از راهش.تا زمانی که همسر ایده الی براش نشدی هیچ تاثیری نمیتونی رو همسرت داشته باشی.نیاز به صبر و زمان داری.الان شما حتما به واجباتت عمل کن.زیاده روی نکن .اما به مسائل پایه حتما عمل کن. اما با اون در این مورد فعلا صحبتی نکن و هیچ واکنش منفی هم نشون نده.همین عملت به لطف خدا تاثیرگذار خواهد بود .بازم میگم به شرط حل شدن سایر مشکلات.
اما میخوام بگم این مشکلاتت و دعواهاتون واقعا چیزی نیست که نتونی حلشون کنی.این زنه که قدرت مدیریت رابطه دو نفره رو داره.تو با رفتارت میتونی از همین شوهرت مردی رو بسازی که رو حرفت حرف نزنه و کمترین بی احترامی رو بهت نکنه.واقعا این شدنیه چون من تونستم و خیلیای دیگه هم تونستن.باید انرژی بذاری برا زندگیت.شوهرت زود عصبی میشه ،این یه واقعیته،شما نباید بذاری عصبی بشه نه اینکه بشینی فکر کنی حالا که عصبی شد چیکار کنم؟چطور خودمو نجات بدم؟خودمو بزنم به بی خیالی درست میشه؟ به جای این همه سوال فقط به دنبال یک چیز باش.چیکار کنی که شوهرت عصبانی نشه؟
ببخشید که اینطوری میگم.درسته که اون زود از کوره در میره اما شما حتما یه کاری میکنی که اینطور میشه.شاید به نظرت دلایل عصبانی شدنش غیرمنطقی باشه اما شما سعی کن همون دلایل غیرمنطقیو هم از بین ببری.
وقتی شوهرت یه روی خوب داره چرا این روی خوبشو همیشه حفظ نمیکنی؟
پس فکر کن.به تک تک حرکاتت و تک تک حرفات فکر کن و ببین چی ناراحتش میکنه.
امیدوارم حرفام کمکی برات باشن.
یا علی،التماس دعا








علاقه مندی ها (Bookmarks)