اون آقا ۱۰۰% مصمم هست و حتا به مغزش غیر از بودن با من خطور هم نمیکند،و این رو هم بگم که من بچه نیستم و فرق بین عادت و عشق و میفهمم،هیجان رابطه واسه ۱ سال،۲ساله اول هست نه بعداز ۷ سال،خیلی کیس‌های دیگه بودن که با شرایط خیلی عالی اومدن در طی این مدت و هیچ اتفاقی نیفتاد و من حتا بهشون فکر هم نکردم،پس این موضوع پیش اومده صرفاً به خاطره تنهایی و دوری بیش از حد هست،رابطه‌ای که ما دوتا در طی این ۷ سال داشتیم به جرئت می‌تونم بگم کمتر زانو شوهری داشتن و خیلی خوشحالم که خدا این فرصتو بهم داد که در زندگی طعم عشق واقعی رو بچشم،در مورد خانوادم هم گفتم خدمتتون که در جریان هستند ولی مخالف ۱۰۰% هستن،بخاطر اینکه این آقا اون شرایط ازدواجی که اونها میخوان و نداره،و مدام منو با دختر‌های فامیل مقایسه میکنند و میگن لیاقت تو خیلی بیشتر از این هست،من قصد شروعه رابطه جدیدی ندارم فقط می‌خوام بدونم چیکار کنم فکرم درگیره این اقییک همکلاسیم هست نباشه دیگه
- - - Updated - - -
در رابطه با اون سوال هم که گفتید از حال اون آقا با اطلاع اید گفتم که روزی چند ساعت با هم صحبت می‌کنیم و در مورد اطمینان از علاقش و اطمینان به شخصیتش و تعهدش ۱۰۰%،چون بارها و بارها امتحانش رو پس داده،و تا به حال دست از پا خطا نکرده،البته وقتی دونفر کاملا همدیگرو درک میکنند و هیچ مشکلی با هم ندارند و همو دوست دارن اگر بیمار روانی نباشند نیازی هم به دست از پا خطا کردن ندارند
علاقه مندی ها (Bookmarks)