داشتم فکر می کردم با این فاصله ای که شما از شوهرت گرفتی، ممکنه به زندگیت لطمه های دیگه هم وارد بشه.
دوستی نوشته بود که تاپیک های قبلی ... رفتم دیدم بله. این اتفاق هم افتاده.

توقعات زیاد شما از زندگی و خودتون و دویدن زیاد برای رسیدن به نقطه پایان، باعث شده که از مسیر لذت نبرید.
صبح تا سه که محل کار هستید. یکساعت هم منزل مامان و نهار. چهار تا هفت هم که همسر می خوابند. ده یازده هم که شما می خوابی.
اون دوساعت هم که با هم هستید و بیدارید که تا شام بخورید و بچه را بخوابونی تمام.

برنامه زندگیت را باید عوض کنی.
برخلاف دوستان، می گم که لازم نیست شغلت را ول کنی. شغل خوب و ساعت کار مناسبی داری.
باید برنامه زندگیت را عوض کنی.
زندگی خانوادگیت و ارتباطت با همسرت را در اولویت قرار بدی.
توقعاتت را کنترل کنی.

رابطه شما و همسرت برای من بیشتر مثل یک رابطه دو تا شریک است تا زن و شوهر. فکر می کنم بعد عاطفیش قوی نیست.