سلام دوستان
در حال حاضر 3 تا مشکل عمده دارم که باید هر چه زودتر حلش کنم.
1) دور شدن از خانواده برام خیلی سخته. چه جوری شهرهای دیگه را برای ادامه تحصیل انتخاب کنم؟... مخصوصا الان که به پدر مادرم نزدیکتر شدم.... واقعا برام سخته..... ببینید من می تونم تنها زندگی کنم ولی به این فکر می کنم اگه برم انوقت مامان بابام تنها میشن!!!... دلم نمی خواد تنهاشون بزارم....
2) چه جوری این را به خودم بقبولونم که دختر جان دانشگاه سراسری و ازاد، تهران و شیراز و کردستان و تبریز و کرمانشاه و.... نداره..... به نظر شما چه قدر دانشگاه در پیشرفت دانشجو تاثیر داره؟ ببینید این موضوع که می خوام حتما تهران قبول بشم داره اعصابم را خورد می کنه.... ... خب اینجوری نمیشه.... یا باید به شهرهای دیگه هم فکر کنم و یا به سال دیگه....که اینجوری این روند معیوب ساله دیگه هم ادامه پیدا می کنه.... چون می خوام رتبه خوبی کسب کنم انوقت جاه طلبانه و غیر واقع بینانه تصمیم گیری می کنم و در نتیجه متوقف میشم....
3) مشکل دیگه اینه که متاسفانه اهسته و پیوسته جلو نمیرم.... یک روز می بینید 12 ساعت درس می خونم و یک روز 1 ساعت!!!! و دیگر اینکه وقتی برنامه ریزی می کنم در یک روز چند درس را بخونم مضطرب میشم!!! و مدام به درسهای دیگه فکر می کنم... معمولا برنامه ریزی می کنم که مثلا امروز یک سوم یا نصف یک جزوه را بخونم... ولی ازطرفی بعد 5 ساعت دیگه خسته میشم.... مثلا کلاس تقویت حافظه و تند خوانی رفتم و یاد گرفتم که مغز تنوع دوست داره و بعد نهایت 90 دقیقه استراحت می خواد... ولی کو گوش شنوا..... اخه چرا نمی تونم چیزایی که میدونم را عملی کنم.... ببینید الان اعصابم واقعا خورده.... هر کدام از درسامو نصفه نیمه خوندم و هنوز کامل تموم نشده و هفته دیگه امتحان جامع دارم... می خوام تا انروز همه را بخونم ولی نمیشه... از طرفی می گم خب اشکال نداره هر چه قدر که رسیدی را جواب بده... از طرف دیگه میگم اصلا حالا که تموم نمیشه نمیرم امتحان بدم... از طرفی هم میگم اصلا باید تموم بشه.... چرا من با خودم اینجوری می کنم اخه....
علاقه مندی ها (Bookmarks)