سیمای عزیز،
بابت انگیزه و تلاشتون برای پیشرفت تبریک می گم.
بهتر هست که واقعیت ها را درنظر بگیری و بر اساس اون از خودت انتظار داشته باشی،
که اگر نتیجه دلخواهت را نگرفتی باعث افسردگی و سرخوردگی تون نشه.
با داشتن دو فرزند که یکی از اونها مراقبت 24 ساعته لازم داره و شاغل بودن شما و پیشینه تحصیلیتون،
رسیدن به هدفی که در نظر دارید کمی مشکل هست.
با در فشار گذاشتن خودتون و بچه ها و همسرتون، گذشتن از وقت استراحت و تفریح و مهمانی برای مطالعه و تکرار این کار
برای چندین سال ( از نوشته شما اینطور برداشت کردم که چند بار در آزمون شرکت کردید ) آسیب هایی به خانواده تون می زنید که ممکنه بعدها قابل جبران نباشه.
شما کارشناس روانشناسی هستید که در شغلتون هم موفقید، پس حتما بهتر از من متوجه این مسائل هستید.
بهتر هست که یک بار دیگه این مساله و منافع و مضارش را برای خودتون بازنگری کنید.
اگر هم مصر هستید و علاقمند، یکبار برای همیشه برنامه ریزی کنید و انجام بدید و موفق یا ناموفق، پرونده اش را برای همیشه ببندید.
نگذارید تنها تصویری که توی ذهن بچه هاتون از کودکیشون می مونه، مادری همیشه نگران و درگیر امتحان، کتابهایی که همه جا هست و خونده نمی شه
و فقط آرامش خانواده را به هم زده، نداشتن تفریح و غذا و مهمانی و ... مناسب باشه.
من فکر میکنم هدف شما با امکانات شما فاصله زیادی داره که فقط آرامش خانواده تون را به هم می زنه.
علاقه مندی ها (Bookmarks)