تشخیص نمیدم شوهرم افسردگی داره یا من؟

[گل آرا]

سلام. من باز اومدم

همسر بنده بسیاررررررر اعصابش به هم ریخته. فکر کنم دارن اخراجش میکنن به سلامتی.
من حاضرم ماه تبعیدش کنن به کویر لوت و من از تنهایی دق کنم اما بعد از ماه که برگشت تکلیفمون مشخص بشه. فقط 3 شب سر قولش موند و زود اومد
فردای اون 3 شبی که پسر خوبی بود تا 1 ظهر خوابید.
کلا شب تا صبح بالا سر من بیدار میشینه و گاهی بیدارم میکنه !!!! بعد همین که صبح من بیدار میشم میخوابه.
ظرف میشستم که ظرف ها به هم خورد
اینجور وقت ها فکر میکنه عمدی بوده کارم. قاطی کرد و داد زد و منم دیدم اوضاع بیریخته رفتم خونه دوستم. عصر اومدم رفته بود.
شب دیر اومد.
امشب هم دیر اومد....نمیپرسم کجاست. خودش میگه. اما نمیپرسم چرا میری؟
کلا دارم زندگی خودمو میکنم.
زبان میخونم (از تو اتاق داد میزنه تو دلت بخون صدات بلنده ! ساعت 12 ظهر )... با دوستام میرم خرید و پیاده روی. نهار هم میپزم ولی یه چیزی سر هم میکنم در حدی که از گشنگی نمیریم نه در حد رستوران مثل گذشته ها...
فیلم میبینم.
هفته دیگه هم میخوام یه هفته ای برم مسافرت.
برامم مهم نیست دیر میاد و من تنهام و خلاصه یه جورایی سرگرمم و زندگی خودم رو میکنم تا ببینم چه خواهد شد.
دوستان الان من در موضع انفعالم؟
یا رفتارم جرأتمنده؟ یا هیچ کدام؟ به همین روند ادامه بدم؟؟؟؟ نقریبا همه راه ها رو رفتم.

[milad08]

سلام خانم گل آرا

تمام تاپیک هات رو خونده ام
فقط فقط پیشنهاد می کنم از تلاش کردن خسته نشو

شما پتانسیل درست کردن همسرتون ، و همسرتون پتانسیل یک مرد خوب بودن را داره

بی تفاوتی مرگ تدریجی یک زندگی مشترکه

امیدوارم موفق باشید



ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال ............. مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

[گل آرا]

شما پتانسیل درست کردن همسرتون ، و همسرتون پتانسیل یک مرد خوب بودن را داره

مرسی. چقدر بهم انرژی داد.

من اگه بخوام بی تفاوت باشم هم جناب همسرم نمیذاره به 48 ساعت بکشه. شرایط داشت خوب پیش میرفت... زندگی خودم رو داشتم و کاری به کار هم نداشتیم اما 2 روز هم نشد... دیشب که اومد کلییییی منت کشی کرد و 12 شب ظرف شست و حموم شست و تمیز کرد و ...
بعدم تا صبح بالای کله من بیدار نشست و تماشام کرد ! منم خواب بودم. چون اون موقع وقته خوابه ! نمیتونم باهاش همراه بشم که بهش خوش بگذره...
بدون اینکه بپرسم مبسوط توضیح داد کجا بوده و چرا دیر کرده و ...
منم به بی تفاوتی ادامه ندادم اما یهو هم تغییر موضع ندادم... شام گرم کردم... ازش تشکر کردم که این همه کار برام انجام داد نصفه شبی... بعدم خوابیدم.
خیلی عوض شده...
نمیذاره قهر کنم، نمیذاره سرد باشم، نمیذاره غر بزنم، اونم به شیوه مهربونی نه مثل قدیم با خشونت. اما اصل مطلب رو درست نمیکنه. حرف گوش نمیده.
من چه جوری اعتراضم رو اعلام کنم آخه

[ammin]

سلام.بهش بگو میدونم خیلی زحمت کشیدی تا به اینجارسیدی،بگو میدونم بیشترازمن اضطراب داشتن زندگی خوب روداری حتی اگه شوخی کنی وبه روی خودت نیاری...ولی خودتو بذارجای من باهزارامیدو آرزو وداشتن تصویری بانشاط از زندگی که صبحها باهم سنگگی گرم کنیم وباصدای موسیقی آرام ودلپذیر صبحانه ای بخوریم هرکی بره سرکارخودش بعدازظهریاغروب هم ازسرکاربیاییم بافراغ بال بقیه امورات زندگی روانجام بدیم،میدونم شرایط خاصی باعث شده الان تاظهربخوابی وبعدازظهر بری وشب ازسرکاربیای اینم قابل تحسینه که باز داری ازطریق پروژه های خصوصی مخارج روتأمین میکنی ولی آیا اینقد درس خوندی وتحصیل کردی که به اینجابرسی؟آیاحقت اینه؟شایدخودت هم خسته شدی؟من نمیدونم بین تو ومافوقت قضاوت کنم چون اونجا نبودم اماقطعا گره کور نیست یایک معادله نیست که فقط جوابش اجتناب وکناره گیری توباشه؟راههای جدیدتری روامتحان کن تامشکلت بامافوقت حل بشه، به خدا توکل کن وباخودت متعهد شو که این مسأله روحل کنی مطمئنا حل میشه وخودت هم ازاین عذاب پنهان راحت میشی. حرفاتو بالحن آزادمنشانه بگو تااگه اون لحظه جواب خاصی نداد بعدا درموردش فکرکنه.(این دیدگاه شخصی من بود خلاقیتش باخودت)

[Opal]

سلام. گل آرا جان 180 درجه تغییر جهت بده! هر کاری را که همیشه کردی و انتظار داره انجام بدی در واکنش به رفتاراش تو انجام نده! سرزنش نکن، غر نزن، بی تابی نکن، سعی نکن بفهمونی بهش که دارین بدبخت میشین، خوشحالیتم نشون نده داره اخراج میشه باهاش همدلی کن. براش شدی عین یه کتاب خونده شده باید یه کاری کنی توجهش دوباره به تو جلب بشه انگار که اصلاً نمی شناسدت. این قدر کیف داره که نگو کامل اوضاع تغییر می کنه تمام مدت هوشیار هست ببینه چی سرت اومده اینقدر تغییر کردی:)