من یک فراری هستم....

[THEN]

سلام شادی، حس می کنم نوع صحبت کردنت نسبت به دفعات قبلی که در این تاپیک نوشتی، تغییر کرده. چه چیزی باعث این تغییر شده؟ خودت هم حس می کنی که قدرت هات دارن زنده می شن؟ من که به نظرم می رسه دارید به نور و شکوفایی نزدیک می شید. (البته میدونم که زندگیتون به سخت ترین حالت ممکن رسیده و فکر می کنم اتفاقا همین باعث شده شما ضعف های گذشته رو پشت سر بگذارید).

این شادی دیگه داره در جهتی قرار می گیره که به جای تسلیم شدن، قاطع باشه. مطمئنم ذهنتون در این شرایط (که بیشتر از همیشه نیازمند تفکر صحیح هستید) بهتر و ماثرتر از همیشه کار خواهد کرد.

زندگی با سختی ها و ناملایماتش به ما درس ها می ده. انسان های بزرگ در مبارزه با ناهمواری های زندگی شکل می گیرن، چون مسیرهای هموار از اونجائیکه چالشی در بر ندارند، کمتر باعث رشد انسان می شن.

[shad]

دوستای خوب و مهربونم ... نمیدونم چی بگم، من نیاز دارم به خودم مسلط بشم و متاسفانه همسرم به هیچوجه این نیاز من رو نمی فهمه، به هیچوجه نمیبینه که من دارم خفه میشم!! امروز رفتم مجدد برای سیم کارتم اقدام کردم، دیروز رفتم پیش خواهرش یه چند روزی تهران هستن، شب اونجا موندم... مثل دیوونه ها یه دفعه دیدم جلوی خونه اونها هستم، فکرمی کردم از چیزی خبر نداره، ولی دیدم خودش پای صحبت رو کشید وسط... فهمیدم همسر من هیچ چیزی برای پنهان کردن باقی نذاشته، از شوخی ها تا بحث هایی که بینمون بوده حتی اون چند باری که منو به قصد کشت زده رو برای همه تعریف کرده... خواهرش میگفت باید باهاش کنار بیای، اون از بچگیش همین شکلی بود!! حتی منو که ازش 10 سال بزرگترم چند بار کتک زده!! فکر جدا شدن ازش نباش چون میدونم حاضره تو رو بکشه اما ازت جدا نشه!!
به خواهرش گفتم که فرصت میخوام، میخوام خودمو پیدا کنم، با این شرایط روحی نمیتونم باهاش زندگی کنم..
نه آقای مدیر اون اگه بفهمه که من رفتم پیش مشاور، اگه از این سایت بویی ببره...!! نمیدونم یه آدم تا چه حد میتونه ...... بهتره چیزی نگم..
من الان یه سر اومدم خونه که یه سری وسایلم رو بردارم، قراره بازم برم خونه خواهرش، نمیخوام خانواده خودم (خواهرام) از این قضیه چیزی بفهمن البته میدونم که شک کردن اما نمیخوام فعلا شکشون به یقین تبدیل بشه... میدونم که الان پدر و مادرم هم نگرانم هستن...
من باید این زندگی رو بسازم.. جز شما کسی رو ندارم که بهم کمک کنه، بهم بگین چی کار کنم؟ سربسته نگین شفاف و روشن بگین من الان مغزم کار نمی کنه، اصلا نمیفهمم دور و برم چی می گذره! باورتون میشه از وقتی که فهمیدم مادرم فوت شده نتونستم یک قطره اشک بریزم! حتی توی مراسم مادرم نمیتونستم گریه کنم.. شاید اگه بتونم گریه کنم حالم بهتر بشه....
...

[حسین پور]

سلام بر خواهر بزرگوارم...
انشاالله که خوب هستید.

راستش مبادا تصور کنید ما کوتاهی می کنیم ....دنبالگر ماجرا هستم..ولی راستش آن چنان نمی توانم راهنمایی مفیدی انجام دهم ...

فقط می توانم دو جمله را بگوییم:::""وقتی عشق و مهارت با هم کار کنند .انتظار یک شاهکار را داشته باش."""
""زیباترین برد...غلبه بر ناامیدی هاست.""
موفق باشی خواهرم

[صبا_2009]

سلام
شادی عزیز من دیروز همه اتفاقایی رو که از پارسال همین موقع ها شروع به نوشتن کرده بودی رو خوندم
به خاطر همه اتفاقات ناخوشایند متاسفم
ولی به خاطر روح بزرگت بهت تبریک میگم به خاطر قدرتت به خاطر تسلیم نشدنت
من سعی میکنم هیچ پستی رو نزنم مگر اینکه یه تجربه مستقیم خودم یا اطرافیانم در رابطه با موضوع داشته باشند
تجربه من میگه الآن خدا دستشو دراز کرده که دستت رو بگیره دستش رو پس نزن بهش اعتماد کن تکیه کن تا یواش یواش بلندت کنه خانمی خواهر من رو هم خدا بلند کرد بهش نیرو داد تا بجنگه و تسلیم نشه و الآن فقط مایه افتخاره عزیزم احساسات رو انکار نکن تنفر وجود داره خشم وجود داره بی مهری وجود داره دنیا بهت نشون داد که چقدر بده ولی تو سعی کن به دنیا نشون بدی که شادی هم وجود داره شادی که قدرت از بین بردن تنفر ,خشم و بی مهری رو داره شادی که هیچوقت تسلیم نمیشه
مطمین باش اگه مامان و بابا نیستن که بهشون تکیه کنی خدای همون مامان و بابا هست که پناه تو باشه همونی که تکیه گاه اونا هم بود

همه ما واست دعا میکنیم که قدرت شادی رو به رخ دنیا بکشی

[shad]

برگشتم خونه! یادمه اون موقع ها وقتی کوچیک بودم، هربلایی سرم میومد، یا هر مشکلی که برام پیش میومد به خدا می گفتم « من پر رو تر از این حرفام، دست از سرت بر نمی دارم ...» امروز ناخودآگاه یاد این جمله افتادم، جمله ای که خیلی وقته به زبون نیووردم، اون زمان ها هم فقط به زبونم نمیومد بلکه به صورت یک ایمان و یک باور بود... دوباره این جمله رو گفتم .. حالا احساس میکنم آروم تر شدم، میخوام سعی کنم همسرم رو ببخشم، باید تک تک حرفها و کاراش رو به خاطر بیارم و از ته قلبم ببخشمش، برای این کار احتیاج به چند ساعت وقت دارم البته میدونم که اول باید خودم رو ببخشم بعد اونو ... با این همه کینه ای که از اون به دل دارم نمیتونم زندگیمون رو بسازم...
ببخشید دوستان من، دیروز خیلی عجله داشتم و نتونستم جواب همدردیهای پر محبت شما رو بدم...


آنی عزیزم، حتی سکوت شما انرژی زیادی بهم میده ... همراه با سکوتتون یک همدلی صمیمی و دعایی خالص رو دریافت کردم ...


جناب آقای مدیر عزیز، شما درست میگید نباید ته مونده انرژیم رو صرف خودخوری کنم، من فرض رو بر این گذاشتم که زندگیم درست میشه، برای همین میخوام براش تلاش کنم، هیچ چیزی بدون تلاش به دست نمیاد ... مهم اینه که بدترین شرایط رو تبدیل به شرایطی ایده آل کنیم وگرنه شرایط ایده آلی که همیشه در دسترس باشه محکوم به ناشکری میشه.. نمیتونم برم پیش مشاور، حداقل در این شرایط نمیتونم چون همسرم شدیدا با مشاوره رفتن مخالفه .. وجود شما و سایر اعضا خیلی کمکم می کنه.. ازتون سپاسگذارم .


طاهره عزیزم ... نمیدونید چقدر بهم آرامش دادید، چند بار جملاتتون رو خوندم.. مثل بچه ای شدم که پدر و مادرش رو توی یک شهر غریب گم کرده .. تا بخواد به خودش بیاد کلی کوچه ها رو بی هدف دویده و به صدای هیچکس گوش نداده ... بعد از چند ساعت تازه آروم شده، فهمیده که باید به صداها گوش کنه .. به نبود پدر و مادرش عادت کنه، یه جور دیگه به زندگی نگاه کنه و سعی کنه شهرش رو با همین کوچه های پیچ در پیچ بشناسه و دوست داشته باشه... ممنون که درکم کردین، از وقتی که آغوشش نیست فهمیدم که چقدر کم سرم رو توی آغوشش بردم.. تازه فهمیدم چقدر کم توی چشماشون نگاه کردم و چقدر کم دستاشون رو گرفتم تازه فهمیدم تازه ...


ستاره عزیزم، از شعر زیبا و پرمعنی که نوشتی بی نهایت سپاسگذارم... شما درست می گید اما من برای این حرفها و این چیزها خیلی کوچیکم، امیدوارم خدا کمکم کنه تا این مراحل رو پشت سر بذارم، یکی از بزرگترین نعمت های خدا وجود شما دوستان خوب منه.. متشکرم که هستید و منو تنها نمیگذارید...


سایه های ماه عزیز .. اون یک نفر رو میشناسم.. خیلی بهم کمک کرد.. اگه شما همون یک نفری از دیدار دوبارتون خوشحالم و اگر نه، سلام من رو بهش برسونید...


امریم عزیزم، حرفات واقعا زیبا بود، حرفهایی که هر چند وقت یک بار واجبه از دیگران بشنویم تا فراموش نکنیم برای چی به دنیا اومدیم و تنها نیستیم.. آدمها فراموش کارن، من هم دچار فراموشی شدم، فراموش کردم که خدایی هست و باید تحمل کنم ...


استار عزیزم... از لطفت ممنونم بزرگی از شماست که از هیچ کمکی دریغ نمی کنید... تصمیم گرفتم که دوباره شروع کنم... درست میگی باید ببخشمش و از نو شروع کنم، ولی دقیق تر ... برای شروع دوباره هم به راهنمایی شما نیاز دارم...


philosara عزیز، درست میگی تغییر کردم، چون فریاد زدم .... خودم هم همین احساس رو می کنم، نمیدونم تغییرم مثبت بوده یا نه اما تغییر کردم... امیدوارم مثبت بوده باشه...

نقاب عزیز، شما هیچ وقت کوتاهی نکردین حداقل در حق من
درست میگید اگه عشق و مهارت با هم کار کنند، اما اگه یکیشون نباشه چی؟ مثلا اگه من مهارت نداشته باشم چی؟ کمکم می کنید ؟



صبا عزیزم، ممنون از پاسخ گرم و خوبت، به خواهر بزرگوارت هم تبریک میگم، برای من هم دعا کن تا بتونم کاری رو انجام بدم که باید انجام بدم ....



نیلوفر عزیزم ... خیلی ناراحت شدم از اینکه می بینم هنوز هم درگیر این مشکلات هستی و خوشحالم که استقامت زیادی داری و خم به ابرو نمیاری... فکر کن و راه نورانی زندگیت رو پیدا کن، چیزی رو به زور از خدا نخواه حتی اگه آرامش باشه....
نیلوفر عزیزم، گفتی برم مشهد، جالبه چون چند شب خواب میدیدم که مشغول رفتن به مشهد هستم، یک بار مشهد رفتم اما نتونستم برم حرم امام رضا، زیاد آدم متدینی نیستم و همین خوابهایی که می بینم برام جالبه، احساس می کنم توی مشهد قراره یک اتفاقی بیفته و باید حتما برم اونجا ... به احتمال زیاد میرم... اما اینکه بخوام با خواهرام برم نمیشه... احتمالا با همسرم برم، فکر کنم دیگه اون موقع بشه توی حرم تنها بمونم ...

[estar7]

آفرین. آفرین.آفرین
قربونت برم من می دونستم شادی ما همیشه نمرش بیسته.
خدا پشت و پناهت باشه. استاد بزرگوارم شادی عزیزم هرازگاهی بیا حرف های از دل برآمدت را بنویس همه ما منتظریم با تو می خندیم با تو شادی هاتو جشن می گیرم و خدای نکرده تو غم هات شریکتیم نگذار رو دوشت سنگینی کنند.

شادی جونم آره... همسر تو مردی که تو را تو این مدت همیشه و همه جوره خواست. صبر کرد منتظر موند شادیش خوب شه، می خواست بهترین زندگی را واسش درست کنه، به این امید بود که وقتی با شادیش زیر یه سقف میره همه چی درست میشه، غمها و ناراحتیا تموم میشه و میتونه راحت زندگی کنه... اونم می خواست درک شه، می خواست خوشبخت شه، می خواست وقتی خسته میاد خونه شادی شاد ببینه، اما... این روزگار امتحانای سختش تمومی نداره، خصوصا به شاگردای خوبش سخت تر میگیره...
شادی جون همسرت فقط کم آورد. مثل خیلی از ما... آخه حق داشت... فکرشو نکرده بود... آمادگی نداشت...
شک نکن این مرد فقط تو را می خواد.
آفرین اگه کامل کامل ببخشیش همه چی درست میشه.
به خودت افتخار کن یه نفر پیدا شده تو را همه جوره می خواد، اون تو را به خاطر خودت می خواد.


تبریک میگم .

[THEN]

سلام شاد عزیز، خوشحالم که حالت بهتر شده.

شاید جواب دادن به سوالات من برات کسالت آور باشه، اما می پرسم، چون اولا می تونی بهشون جواب ندی، و ثانیا اعتقاد دارم انسان در شرایط بحرانی بیشتر نیاز داره که از مغزش کار بکشه.

1:: می گن اگه می خوای چیزی رو بدست بیاری که تا حالا نداشتی، باید کاری انجام بدی که تا حالا انجام ندادی.
من تاپیک "لطفا به من کمک کنید" رو کامل نخوندم، چون تعداد پست هاش خیلی زیاد بود. اما در کل اینطور به نظرم رسید که شما در گذشته هم همین روشی رو پیش گرفته بودید، که حالا بهش رسیدید:
گذشت، و تلاش برای دوست داشتن بیشتر.
اگه اشتباه می کنم لطفا برام توضیح بده که چه تغییراتی رو نسبت به روشی که تا حالا پیش گرفته بودی، و وضعیت کنونی زندگیتون نتیجه اونه، رو می خوای اعمال کنی.

2:: دوست داشتن بی قید و شرط خصوصیت تحسین برانگیزیه. من این رو نشونه قدرت روحی شما می دونم.
اما در عین حال معتقدم که این دوست داشتن نباید مانع از برخورد و واکنش "متناسب" بشه.
چرا که عدم تناسب در واکنش ها نه تنها رابطه رو تخریب می کنه، بلکه نشانه عدم صداقت هم هست.
انسان خودش رو در آینه دیگران می بینه و می شناسه، درسته؟
اگه همسر شما در جواب رفتارها ، اخلاقیات، و برخوردهای بدش، ببینه که عشق همسرش نسبت بهش بیشتر هم شده، چه برداشتی خواهد کرد؟
این باعث نخواهد شد که به کارایی شخصیت و رفتارهای فعلیش اطمینان بیشتری حاصل کنه و با ایمان بیشتری به تقویتشون بپردازه؟
چطور می خواید عشق و تناسب در واکنش رو با هم تلفیق کنید؟

دوستت دارم و بهترین ها رو برات آرزو می کنم.

[gole maryam]

شاد عزیزم من همه تایپیکها رو خوندم و همیشه واست دعا میکنم ،دوستان انقدر زیبا حرف زدن که من دیگه نمی دونم چی بگم ولی من ایمان داشتم ودارم که اون شادی که من میشناسم خیلی قوی هست و مطمئن بودم که این تصمیمو خواهی گرفت
به خدا می سپارمت

[shad]

استار و گل مریم عزیزم ممنون
philosara عزیز، سوالاتی که مطرح کرده به هیچ وجه کسالت آور نیست.. تایپیک قبلی من در مورد مشکلاتی بود که در دوران نامزدی بهشون برخورده بودم.. روشی که اون زمان داشتم همونطور که شما اشاره کردید صبر و تلاش بود.. شاید به اون نتیجه که مد نظر خودم بود نرسیدم اما درسهای زیادی گرفتم شاید نتیجه باطنی اون روزها خیلی با ارزش تر از اون چیزی شد که میخواستم، هر لحظه که می گذشت و می گذره خودم رو میتونم بهتر بشناسم.. فهمیدم توی بعضی مسائل ضعیفم و بعضی مسائل قوی، فهمیدم عکس العملم در مورد بعضی مشکلات نشونه ضعفم هست و سعی کردم نقاط ضعفم رو بشناسم.. شاید اگه همسرم و یا پدر همسرم چنین رفتارهایی باهام نداشتن تبدیل به یه آدم راکد می شدم که هیچ تلاشی برای شناخت خودش و بهتر شدن اوضاع نمی کنه حتی اگه این تلاش اشتباه باشه... به هر حال توی یک سال گذشته اتفاقات زیادی برام افتاد، اتفاقاتی که تمامش در جهت شناخت بیشتر خودم و اطرافیانم بود..
اما در حال حاضر، من فقط تصمیم گرفتم که زندگیم رو بسازم، دارم سعی می کنم بهترین راه رو انتخاب کنم، من نمیتونم یا بهتره بگم نمیخوام مقابله به مثل کنم شاید این هم از ضعفم باشه اما در این شرایط این کار به نظرم درست نمیاد. همسر من مرد بدی نیست، اما به شدت کم تحمله، به شدت منفی باف و بی اعتماده، به شدت مغروره ... خوب من باید از فرصت استفاده کنم، وجود همچین کسی توی زندگی من، اون هم به عنوان فردی که دارم باهاش زیر یک سقف زندگی می کنم میتونه از یک لحاظ دیگه یک نعمت باشه، اگه من در کنار این فرد بهترین زندگی رو داشته باشم یعنی من تونستم توی زندگیم موفق باشم و یک کار مثبت کنم، اگه بتونم به اندازه سر سوزن در بهبود روابطمون مؤثر باشم یعنی لیاقت زندگی خوب رو دارم، حالا من میخوام با ساختن این زندگی خودم رو هم بسازم... روشم به طور قطع روش قبل نخواهد بود... باید به ریشه زندگیمون توجه کنم ....

[THEN]

حالا من میخوام با ساختن این زندگی خودم رو هم بسازم... روشم به طور قطع روش قبل نخواهد بود... باید به ریشه زندگیمون توجه کنم ....

بازم یه سوال! (ببخشید من اینقدر سوال دارم شادی جون)

چه تفاوتی هست بین "مقابله به مثل" و "واکنش متناسب"؟