پرسش و پاسخ های ازدواج

[yasa]

خيلي ممنونم از خيرمقدمتون آقاي خارپشت

ميخواستم سؤالم رو تكرا كنم يهو ديدم شما سؤال جديد پرسيدي. سخت هم هست من نمي تونم جواب بدم ميخوام برم جوابت بمونه واسه بقيه يا بعدا خودم جواب ميدم

فكر كنم من سؤالم رو بد پرسيدم يا درست منظورم رو نرسوندم
من سؤالم رو تكرار ميكنم :D

منظور من معيارهاي شما براي ازدواج نبود
منظور من اين بود كه فرض كنيد دختري با شما همكلاسيه يا همكار يا تو خيابان اصلا باهاش آشنا شدين (خانواده اش رو نميشناسين آقاي خارپشت!) خودش رو هم تا حدودي ميشناسين نه تا حدي كه كاملا ويژگيهاي شخصيتي طرف رو بدونين. (آقاي اريكس) چه عاملي و يا چه ويژگي هايي شما رو ترغيب ميكنه كه پاپيش بذارين و بهش پيشنهاد آشنايي بيشتر و خواستگاري بدين يا ...؟ يعني عامل محرك چيه؟

يه مثال بزنم؟ تو دانشگاه ما يه آقاپسر خيلي مذهبي كه منم ميشناختمش يه روز جلوي من به يكي از دوستانم پيشنهاد ازدواج داد و شمارشو بهش داد و گفت خواهش ميكنم با خانوادتون صحبت كنيد و از اين حرفها و اتفاقا به ازدواج هم منجر شد
ولي اين دوستم نه زياد خوش قيافه بود (خوب بود. پري سيما نبود) نه مثل بقيه ي بچه هاي تشكلشون مذهبي دوآتيشه بود و ... دوست داشتم بدونم چه ويژگيهايي داشته كه يك پسرو مجبور كرده تا حدي مخالف عقايدش بياد جلو و مستقيم اقدام كنه؟! (فكر كنم ايشون هم مثل آقاي خارپشت بود)

ایشان هم خیلی راحت می گویند "نه" و همه چیز تمام می شود

همين!!!!!! شما اين همه تجزيه تحليل ميكني ، بالا پايين چپ راست، بعد قورباغه ات رو قورت ميدي و اقدام ميكني بعد دختره ميگه نه! و تمام؟! ...
نه بابا اين كارو نكن برو يه كمي باهاش حرف بزن ازش دليل بخواه مؤدبانه دوباره درخواست كن. سريش شو قول ميدم قبول ميكنه

[دختر مهربون]

راجع به قسمت اول سوال، فکر میکنم سن شناسنامه ای، نشون دهنده ی شخصیت و طرز فکر هر کس نیست. خیلی دیده شده کسی با سن بالا ویژگی های کمتر از سنش رو بروز بده و برعکس.
اما چیزی که پرسیدی، که طرف سنش کمتر از 20 سال هست، به این هم بستگی داره که طرف دختر خانمه یا آقا پسر.
معمولاً دختر خانمها توی این سن به یه ثبات نسبی ای رسیدن. اما توی آقایون (توی این سن) این ثبات کمتر دیده میشه.
بازم میگم این موضوع نسبی هست و از هر فرد به فرد دیگه فرق میکنه.

یه مورد دیگه هم هست. به خاطر اینکه توی جامعه ما تقریباً اولین جایی که با جنس مخالف روبرو میشی و میتونی از نزدیک روحیات جنس مخالفت رو ببینی دانشگاهه، باید ببینی طرف از سن ورود به دانشگاه گذشته یا نه. اگه هنوز دبیرستانی باشه، با ورود به دانشگاه ممکنه خیلی از نظرات و سلیقه هاش عوض بشه.

قسمت دوم سوال رو اصلاً متوجه نشدم:D

[meysamm]

ولش کن همون بهتر که متوجه نشدی گفتم که من خودمم نمیفهمم چی میگم !!

تا صاحاب تاپیک نیومده
یه سوال دیگه
اینکه همسرتون با شما هم رشته و یا حتی همکار باشه چقدر براتون مهمه ؟
چرا ؟
یعنی اینکه چه مزایا یا معایبی داره ؟
همرشته و همکار بودن جداگانه بررسی بشه لطفا

[دختر مهربون]

باید نظر شخص خودم رو بگم دیگه.
دقیقاً هم رشته بودن برام مهم نیست. اما فکر میکنم کسی که یه رشته ی انسانی خونده با منی که یه رشته ی ریاضی فیزیکی خوندم، طرز منطق و تفکرمون فرق داره. پس دوست دارم حداقل رشته ی دبیرستانیش با من یکی باشه.
البته جزء معیارهای خیلی جزئیمه. یعنی اگه همه چیزش خوب باشه اما همین یه مورد فرق داشته باشه، اهمیتی نمیدم.

راجع به همکار بودن، راستش الان که شما پرسیدی دارم بهش فکر میکنم. شاید اگه از اول همکار باشن بعد با هم ازدواج کنن خوب باشه. چون همدیگه رو توی محیط کار دیدن و حدود رابطه ی هم رو میدونن. و با پذیرش نوع رابطه ی طرف مقابل با هم ازدواج کردن. اما اینکه بعد از ازدواج با هم همکار بشن، شاید یه خورده روی رفتار های همدیگه سرکار حساس بشن.

سوال همون سوال خارپشت عزیز بمونه تا بقیه ی خانم ها(منظورم شایانا خانومه:) ) و احیاناً بقیه ی آقایون هم نظر بدن.

[meysamm]

اما اینکه بعد از ازدواج با هم همکار بشن، شاید یه خورده روی رفتار های همدیگه سرکار حساس بشن.



به شدت موافقم

[shayana]

دقیقاً هم رشته بودن برام مهم نیست. اما فکر میکنم کسی که یه رشته ی انسانی خونده با منی که یه رشته ی ریاضی فیزیکی خوندم، طرز منطق و تفکرمون فرق داره. پس دوست دارم حداقل رشته ی دبیرستانیش با من یکی باشه.
البته جزء معیارهای خیلی جزئیمه. یعنی اگه همه چیزش خوب باشه اما همین یه مورد فرق داشته باشه، اهمیتی نمیدم.

موافقم.

راجع به همکار بودن، راستش الان که شما پرسیدی دارم بهش فکر میکنم. شاید اگه از اول همکار باشن بعد با هم ازدواج کنن خوب باشه. چون همدیگه رو توی محیط کار دیدن و حدود رابطه ی هم رو میدونن. و با پذیرش نوع رابطه ی طرف مقابل با هم ازدواج کردن. اما اینکه بعد از ازدواج با هم همکار بشن، شاید یه خورده روی رفتار های همدیگه سرکار حساس بشن.

بازم موافقم،قبل ازدواج شاید خوب باشه و همین همکار بودن و شناختشون از هم باعث وصلشون بشه،ولی بعد ازدواج فکر کنم یکم محدودیت زا باشه و هم اینکه فک کن خونه هم،همش با هم باشین،سرکار هم با هم باشین حتی تو قسمتهای مختلف،فک کنم دیگه حرف جدیدی در زمینه کاری با هم نداشته باشن،یکم قضیه شاید لوس بشه،ولی بعضی شغلها بهتره که همکار باشن مثل پزشکی،بازیگری و ...

سوال:ممکنه یه نفرو فقط بخاطر اینکه راهش از محل زندگی شما کیلومترها دوره رد کنید؟(چه اقایون چه خانوما)

[دختر مهربون]

در جواب شایانای عزیز، بگم که به نظر من دور بودن محل زندگی دلیل قانع کننده ای برای رد کردن نیست. اما معمولاً کسی که از شما دوره، به احتمال زیاد فرهنگش هم با شما اختلافاتی داره. شاید به خاطر این اختلافات جواب منفی بدم. اما بخاطر دور بودن نه.

سوال همون سوال شایانا باشه.

[meysamm]

معایب زیاذی داره
1_اختلاف فرهنگی (رسم و رسومات و سنت های محلی و اووووووووووه . . . اصلا چیز کوچیکی نیست جدی بگیرین !!)
2_دور بودن یکی از طرفین از خونوادش بعد از ازدواج (حمایت های خونوادشون رو از دست میدن مخصوصا دختر ها شاید چون حساسیت و وابستگیشون به خونواده بیشتره )
3_همیشه دردسر رفت و امد در این مسیر طولانی وجود داره (کلا یکی از انتخاب های اصلی و همیشگی برای گذروندن تعطیلات شهر طرف مقابله !! البته خب حق داره !)
4_بازم اون اختلاف فرهنگی رو تاکید کنم
اما اگه خونواده درجه یک طرفین در یک شهر باشن و بخوان در همون شهر زندگی کنن
قطعا این اختلافات به حداقل میرسه
اما من معتقدم نحوه تربیت و شکل گیری شخصیتشون باز هم با هم متفاوته


همه اینایی که گفتم در بدترین حالت بود (چون نمونه اش رو در بین دوستام دارم و متاسفانه ... )
اما اگه تو بقیه مسائل با هم تفاهم داشته باشن و اخلاقو انصاف خب میشه امیدوار بود (چندین نمونه هم از این موارد دیدم )

[مسلمان]

معایب زیاذی داره
1_اختلاف فرهنگی (رسم و رسومات و سنت های محلی و اووووووووووه . . . اصلا چیز کوچیکی نیست جدی بگیرین !!)
2_دور بودن یکی از طرفین از خونوادش بعد از ازدواج (حمایت های خونوادشون رو از دست میدن مخصوصا دختر ها شاید چون حساسیت و وابستگیشون به خونواده بیشتره )
3_همیشه دردسر رفت و امد در این مسیر طولانی وجود داره (کلا یکی از انتخاب های اصلی و همیشگی برای گذروندن تعطیلات شهر طرف مقابله !! البته خب حق داره !)
4_بازم اون اختلاف فرهنگی رو تاکید کنم
اما اگه خونواده درجه یک طرفین در یک شهر باشن و بخوان در همون شهر زندگی کنن
قطعا این اختلافات به حداقل میرسه
اما من معتقدم نحوه تربیت و شکل گیری شخصیتشون باز هم با هم متفاوته


همه اینایی که گفتم در بدترین حالت بود (چون نمونه اش رو در بین دوستام دارم و متاسفانه ... )
اما اگه تو بقیه مسائل با هم تفاهم داشته باشن و اخلاقو انصاف خب میشه امیدوار بود (چندین نمونه هم از این موارد دیدم )

خوب با این حساب که من باید تا آخر عمر مجرد بمونم! مساله فرهنگی را که گفتی قبول دارم اما با مساله تعطیلات خیلی مشکل دارم! یعنی به نظرت منطقی نیست وقتی همسر شما در تمام طول سال در کنار خانواده اش هست در طول تعطیلات حق را به همسرش بده که در کنار خانواده اش باشه؟

من حرف خانم yasa را قبول دارم که می گویند خانم ها در برابر اظهار عواطف زود سست می شوند و به قول ایشان در برابر مرد عاشق پیشه مقاومت نمی کنند اما به نظرم ورود عشق یعنی تعطیل شدن عقل و این موضوع پس از ازدواج و کمرنگ شدن عشق (به معنای کورکورانه اش) هست که ضربات سنگینی به زندگی می زند. به همین خاطر هم حتی اگر عاشق کسی هم باشم با اظهار عشق به ایشان فرصت فکرکردن را از ایشان نمی گیرم.

[yasa]

به همین خاطر هم حتی اگر عاشق کسی هم باشم با اظهار عشق به ایشان فرصت فکرکردن را از ایشان نمی گیرم.

ازدواجي كه در اون هيچ احساسي دخالت نداشته باشد اشتباه است! (اين نظر منه)
فرصت فكر كردن جاي خود! من گفتم گاهي اوقات دخترخانمها نسبت به پسري بي احساسند و اين كاملا طبيعيه! مخصوصا در ازدواجهاي سنتي.
دل آدم كه ... نيست راحت هر كسي رو جابده!
اما اگر اون خانم با تكرار درخواست مواجه بشه مقاومتشو از دست ميده ...
اين قضيه در مورد اطرافيانم اتفاق افتاده و الان هم زندگي بي نظيري دارند ...
آقاي مسلمان نميدونم اين چه حسيه! ولي يقين دارم كه فطريه! شما ميتونيد اسمشو غرور بذارين يا ناز يا هر چيز ديگه اما من ميگم اين احساس فطريه و حتما حكمتي داشته ...
ميدونم كه نظرم كارشناسي نيست اما من بعنوان يك دختر اينو گفتم با تمام ويژگيهايي كه ذاتا دارم.
از ما گفتن بود!
شما ميتونيد هرگز قبول نكنيد!
اما به هرحال من ميگم دختري كه شما با وسواس زياد انتخابش كردين (مخصوصا شما آقاي مسلمان) ارزش تكرار درخواست رو داره!
ميتونيد اين كار رو نكنيد و همين كه ديدين دختر يا خانوادش يه كمي ترديد دارند خودتونو عقب بكشيد تا ايشون ناچار شه در اثر ترديد استخاره بگيره و ...
شما دلت بشكنه كه چرا استخاره؟؟!!
در حالي كه من برعكس خانم فرانك به اون خانم حق ميدم كه استخاره بگيره!
(خواهش ميكنم ببخشيدا خواهرانه گفتم، از روي دلسوزي نه چيز ديگه )

خوب حالا سؤال من:
در پست بعدي ميارم كه زياد طولاني نشه!