میخوام بچمو سقط کنم شوهرم غیر قابل تحمل شده

[taranee]

صبا جون مرسی یکه بهم یاداوری کردی خودمم این حرفمو قبول دارم من واقعا عاشق شوهرم و زندگیم بودم و از عشق زیادی که به زندگیم و شوهرم داشتم بچه دار شدم چون حس میکردم اگه یه موجود عزیز بین ما مشترک باشه رابطمون خیلی قشنگ تر میشه و میخواستم یه پیوند ابدی بینمون باشه ولی امروز که دارم مینویسم نسبت به شوهرم خیلی بی احساس شدم دوسش ندارم ازش وحشت دارم از بحث کردن باهاش عذاب میکشم اصلا دوست دارم نیاد خونه باورتون نمیشه ولی واسه عیدم برنامه ریزی کردم تنها برم مسافرت که نبینمش دست خودم نیست صبا جون دارم عذاب میکشم انگار تو زندونم میخوام زودتر پر بکشم برم امن ترین جای دنیا پیش خونوادم دلم تنگ شده
تورخدا بگین چکار کنم اصلا از خونم خوشم نمیاد دوست ندارم از سر کار برم خونه وقتی هم میرم دپرس و ساکت میشینم یه گوشه

جناب SCi مرسی که بهم سر میزنید
راستش من راه حلشو دیروز پیدا کردم که چطور سقط کنم و از دیروز دنبالشم احتمالا اون دارو رو امروز پیدا میکنم و قراره فردا استفاده کنم نمیدونم چی پیش میاد یه کم خطرناکه و این کارو دارم پنهان از شوهرم انجام میدم ولی تصمیممو گرفتم امروزم تا فردا که وقت دارم میخوام به حرفتون گوش بدم و نکات + و - رو بنویسم گرچه هرشب همه اینارو تو ذهنم با خودم مرورو میکنم باز میبینم سقط خیلی بهتره ولی به شرطی که مشکل جدی برام پیش نیاد و واقعا عمل سقط انجام بشه خدای نکرده یه بچه ناقص رو دستم نمونه
برام دعا کنید

[صبا_2009]

ترانه خانم عجله نکن عزیزم.

می دونستی که تو سقط های به این روش و به صورت غیر قانونی امکان مرگ مادر هم وجود داره؟

خانمی چند روز به خودت فرصت بده و حتما پیش یه مشاور بالینی برو . این افسردگی دوران بارداری هست که اینطوری اراده و انگیزه و امیدت رو گرفته. اینقدر زود تسلیم نشو ...

حالا که روش سقط رو پیدا کردی 10 روز به خودت زمان بده همه کارایی رو که ممکنه خوشحالت کنن رو تو یه برنامه ریزی 10 روزه بگنجون و بعدش تصمیم نهایی رو بگیر .

حتما حتما به یه روانشناس مراجعه کن و بعد اقدام کن .

[azadehh_mm]

ترانه جان بهت تبریک میگم

نمیخواستام چیزی بنویسم،چون زیاد نمیتونم درست مشاوره بدم.

ولی‌ انگار یه حسی همش بهم میگفت برا مامانم بنویس که منو نابود نکنه.

عزیزم،یه موجود بی‌ گناه در وجودت هست که هیچ جوری نمیتونه از خودش دفاع کنه،از تیغ جراحی نمیتونی‌ فرار کنه،انگار یکیو بگیرن بزور سرشو بزنن. چجور دلت میاد آخه!

منم شوهرم تا ۶ ماهگی همش میگفت بچه‌رو بنداز،من بچه نمی‌خوام.ولی‌ من محکم گفتم نه،بچه تو جسم مانعه و در امانه!

حالا که بچه دنیا اومده ،اینقدر که خودش نگرانه مریض نشه،گریه نکنه هیچ کس نگران نیست. حالا من اصلا عذاب وجدان ندارم چون من نخواستم سقطش کنم. محکم وایسادم گفتم اگر هم جدا بشم بچهمو خودم بزرگ می‌کنم،چون بالاخره ما تصمیم گرفت بودیم که بیاد،حالا نامردیه که وسطش بگم حالا که اومده پس میندازمش!

تو مادرشی پس حفظش کن، دلیل نمی‌شه تقی‌ به طوقی خورد بگی‌ اگه میگی‌ بندازش میرم میندازمش.

ایشالا از این فکر شیطانی بیای بیرون

[فرشته مهربان]

هیچ جنایتی بدون تبعات برای جنایتکار نیست

گرفتن جون یک انسان در هر موقعیت سنی که باشه از یک جنین گرفته تا یک پیر فرتوت ، یک جنایت است که امکان نداره خون بیگناه آفت جان کسی که به خودش حق میدهد او را بیگناه از بین ببرد نشود .

اگر بعد از اینکار گرفتار خیلی مصائب ، مشکلات ، بیماریها ، دردسرها و .... در زندگیت شدی ، وقتی گاه از خودت سئوال کردی چرا این همه بلا سرم میاد ، راه دوری نمیخواد بری تا بفهمی ، فقط یادت بیاد که یک انسان را تو خواسته یا ناخواسته اجازه دادی از طریق وجود تو پا به این دنیا بگذارد ، اما چیزی نگذشته تصمیم گرفتی بی رحمانه او را که بی گناه بود بکشی .

سقط جنین یعنی قتل نفس

و شمایی که تصمیم به سقط گرفتی ، یک قاتل بالقوه ، وقتی اقدام کردی بافعل محسوب می شوی.

سرای همدردی جای قاتلین نیست ،اگر روزی چنین کردی بهتره از همدردی هم بروی ، مگر زمانی که بخواهی بیایی از تبعاتی که گرفتارش شده ای برای عبرت دیگران بگویی .

جای نگرانی دارد ، خدا بهت رحم کنه شاید به خودت بیایی .


.

[deljoo_deltang]

عزیزم

به حرف صبا گوش بده. حالا که دارو رو داری کمی بیشتر صبر کن. هر وقت صد در صد مطمئن شدی که اسیبی چه از لحاظ روحی و چه جسمی بعد از سقط برات وجود نداره بعد استفاده کن.

اما فکر می کنی چطور می تونی صد در صد اطمینان رو پیدا کنی؟

مطمئنا خودت مرجع با صلاحیتی برای اینکار نیستی. چون تو نه پزشکی که مضرات این سقط رو بتونی بدونی و نه از لحاظ روحی در شرایط خوبی هستی.

راستش تو حتی قبل از سقط هم به طور واضح به نظر تمام کسانی که اومدن تو تاپیکت دچار افسردگی هستی و به احتمال خیلی زیاد این افسردگی بعد از سقط بیشتر خودش رو نشون بده. ولی باز برای اینکه صد در صد در مورد این مساله هم مطمئن بشی باید به یک روانشناس مراجعه کنی.

در مورد دارو خیلی از داروها (اکثرشون) اثر کاملی ندارند و وابستگی خیلی زیادی به مرحله ای که در اون قرار داری دارند. یعنی خیلیهاشون در زمان مصرف حتما باید زیر نظر پزشک باشی. می دونی ممکنه اسیب خیلی بدی به جسم خودت وارد بشه. فقط اگر یک در صد هم احتمال این اسیب رو بدی ....

در اخر میگم که مواظب خودت، همسرت و نی نی ای که می تونه زندگیت رو بر عکس اونچه فکر می کنی پر از شادی کنه باش. از خدا می خواهم زندگی سه تا تون رو حفظ کنه.

[mehrabooni]

taranee نوشته : میخوام بچمو سقط کنم شوهرم غیر قابل تحمل شده
اما من فکر میکنم خودت غیر قابل تحمل شدی که داری به یه آدمکش تبدیل میشی. نه شوهرت.

حرام خدا رو حلال نکن.

[فرشته مهربان]

این تاپیک بیش از حد استاندارد طول کشیده و راهکارهای لازمه هم ارائه شده ، لذا قفل می گردد .


ترانه عزیز:

به نظر می رسد شما تصمیم خود را گرفته ای و راهکارها و راهنمایی های دوستان هم برای شما کاربرد نداشته و ندارد و در واقع شما راه خود را می روید ، بنا براین به نظر میرسد در این مورد خود را صاحب نظر می دانید و نیازی به مشاوره ندارید . اگر به عنوان تاپیک توجه کنید در واقع شما نتیجه خود گرفته ای



موفق باشی


.

[saboktakin]

ترانه جان اگه تصميمتو گرفته بودي ديگه چه نيازي به مشاوره داشتي ؟ مگه نيومده بودي تا كارشناساي تالار كمكت كنن تا بهتر تصميم بگيري پس چرا وسطش پشيمون شدي ؟‌فكر نمي كني اينا همش برمي گرده به همون افسردگي دوران بارداري كه آقاي sci گفتن ؟ نمي خواي يه كمي بيشتر تامل و فكر كني ؟‌
يه كمي آرومتر و صبورتر باش عزيزم تا خداي نكرده پشيمون نشي .

[taranee]

سلام دوستای خوبم
من از همتون تشکر میکنم که وفت گذاشتید تاپیکمو خوندید و منو راهنمایی کردید
راستش روز 5 شنبه بعد از اینکه دارو را پیدا کردم اون کسی که دارو رو بهم داد گفت این دارو خطرناکه ممکنه اتفاق بدی واسه خودت بیفته ممکنه بچه از بین نره اخرشم بدنیا بیاد ولی ناقص باشه به عواقیش فکر کن و تحت نظر پزشک این کارو بکن کلی فکر کردم و ترسیدم بدون اینکه شوهرم بفهمه این کارو بکنم ترسیدم اتفاقهای خیلی بدی بیفته و شوهرم بفهمه چکار کردم و زندگیمو سیاه کنه خلاصه رفتم خیلی منطقی باهاش صحبت کردم و دلایل زیادی اوردم که اجازه بده برم پیش یه متخصص این کارو بکنم اونم راضی نشد و دعوای شدیدی کردیم اون شب خوابهای عجیبی دیدم به شوهرم گفتم، گفتش اینها همه نشونس که اینکارو نکنی ولی بازم من کل روز جمعه باهاش صحبت کردم التماسش کردم گریه کردم خواهش کردم که راضی شه بالاخره گفت من هیچ کاری ندارم به هیچ وجه راضی نیستم و هیچ مسئولیتی نمیپذیرم هر اتفاقیم برات بیفته به من ربطی نداره گناهشم گردن خودت اگه هم بچه منو کشتی یعنی زندگیمونو نابود کردی و مطمئن باش به زودی از هم جدا میشیم منم همه اینارو قبول کردم شوهرم به مادرم تلفن زد و همه چیو گفت و گفت که دخترتون داره با مسئولیت خودش اینکارو میکنه هر اتفاقیم براش بیفته من مسئول نیستم
رفتم که به این دوره خاتمه بدم اول یه خانم ماما قرار شد تو خونه اینکارو بکنه ولی وحشت کردم رفتم پیش همون متخصصی که قبلا اینکارو برام انجام داده بود اونم سونو گرافیمو دید و گفت بچت الان بدنش غضروفی شده دیگه یه تیکه خون نیست و تو مطب نمیشه همچین کاری انجام داد تو بیمارستان هم که امکان پذیر نیست خلاصه من هرچه اصرار کردم گفت این کار از من ساخته نیست چون به دردسر می افتی و خطرناکه ضمنا این بچه ضربان قلب داره من انجام نمیدم رفتم پیش یه متخصص دیگه اونم همینارو گفت مادرم بهم تلفن زد و خیلی باهام صحبت کرد همه اینها : نظرات 2 تا متخصص و حرفهای مادرم و حرفها و راهنماییهای شما دوستای خوبم رو من تاثیر گذاشت و دلم سوخت واسه اون طفل معصوم تصمیم گرفتم نگهش دارم حتی اگه از شوهرم جدا شدم بازم نگهش دارم پیش خودم
فرشته مهربون سبکتکین عزیز سارا جون دلجو ،ازاده، صبا جون از همتون ممنونم جناب SCI از شما هم صمیمانه ممنونم که وقت گذاشتید
مرسی دوستای خوبم

[فرشته مهربان]

این بچه ضربان قلب داره


نظرات 2 تا متخصص و حرفهای مادرم و حرفها و راهنماییهای شما دوستای خوبم رو من تاثیر گذاشت و دلم سوخت واسه اون طفل معصوم تصمیم گرفتم نگهش دارم حتی اگه از شوهرم جدا شدم بازم نگهش دارم پیش خودم
فرشته مهربون سبکتکین عزیز سارا جون دلجو ،ازاده، صبا جون از همتون ممنونم جناب SCI از شما هم صمیمانه ممنونم که وقت گذاشتید
مرسی دوستای خوبم

حالا شدی ترانه گل خودمون

آفریـــــــــــــــــن

خیلی خیلی خوشحال شدم ، اونم از این بابت که با درک و پذیرش مسئولیت و احساس مادرانه ات از این کار منصرف شدی . خیلی خیلی خوشحالم کردی عزیزم .

خیلی نگرانت بودم چون در هر صورت آسیب اصلی را به خودت میزدی ، هم جسمی ، هم روحی ، هم مکافاتی . و افسوس میخوردم .

حالا یه تاپیک باز کن در مورد مسائل بین خودت و شوهرت تا بتونیم به کمک هم اینم اصلاح کنی . مطمئن باش می توانی .

همچنین خوب از خودت و بچه مراقبت کن و سعی کن در خصوص مسائل مربوط به دوران بارداری و مراقبتهای خاص از جنین که می تواند در داشتن کودکی سالم و با زمینه رشد تربیتی خوب بهت کمک کنه ، مطالعه کنی . اینکه دوران جنینی را خوب دقت کنی ، در واقع در مسیر تربیت یک فرزند خوب راه میانبر را رفته ای عزیزم

دلم میخواد باز هم بگم خیلی خوشحالم و می بوسمت .

.