من دچار نادرترین نوع سرطان شدم

[maryam123]

خانم اویژه دوست خوب و قدیمیم...از دیدن اسمت نمیدونی چقدر خوشحال شدم و چقدر پستت حالم رو بهتر کرد...میدونی الان که گذشته رو مرور میکنم( زندگی قبلیمو) خیلی خودمو سرزنش میکنم که چرا انقدر غصه میخوردم...خب دستپختمو نمی خورد به درک...بغلم نمیکرد به درک...سرکار نمیرفت به درک...از دانشگاه کشیدم بیرون به درک...نمیذاشت برم بیرون به درک.....قهر میکرد به درک....و هزار تا از این به درک ها....دلم میخواد غصه نخورم اما نمیتونم.نمیتونم راحت بگم به درک...ولی دوست دارم بتونم بگم به درک که این مریضی اومده سراغم...یه لحظه ته دلم انگار شاد میشم و فکر میکنم چند وقت دیگه با تولد بچه ام کاملا خودمم خوب میشم اما وای از لحظه ای که فکرهای بد هجوم میاره تو ذهنم....میگم نکنه حتی وقت نشه ببینمش.دکتر به همسرم گفته اگر بیهوش بشه با این وضعیتش و خونریزی داشته باشه امکان نداره به هوش بیاد.قطعا میمیره.

اقای یه دوست عزیز
ممنون که اومدین به تاپیکم.همین دو جمله تون هم برام عالی بود.خداروشکر که الان خوبین.
ضمنا دوست خوبم اویژه و اقای یه دوست، نمیدونم چرا دکمه تشکر و لایکم فعال نیست.به محض فعال شدن ازتون هرچند کوچیک، اما قدردانی میکنم.

[آویژه]

ممنونم ازت که نوشتی، دقیقا اون لحظه‌هایی که می‌گیم «به درک» ... دقیقا همینا.... دیدی گفتم خودت هم اینها رو فهمیدی، خوشحالم که این شجاعت رد شدن رو داری. هیچ رنجی نمی‌تونه اراده آدم برای زندگی رو متوقف کنه، مگر اینکه خودت بهش پر و بال بدی.
در مورد بچه، گمان کنم بهتر باشه اجازه بدی تیم درمانت تصمیم بگیره، اصلا شاید اون فسقلی دلش نخواد الان بیاد، دلش بخواد یه کم صبر کنه. هوم؟! گمان می‌کنم اوایل بارداریت هم باشه، اون چیزی که الان بهش می‌گیم بچه، حتی سیستم عصبی هم هنوز نداره. بنابراین به خودت سخت نگیر برای تصمیم. اولویت ، الان زندگی توئه. به خاطر بچه هیچ تصمیمی نگیر،فقط و فقط به خاطر خودت بگیر.( بهت می‌خوره از اون مامانا بشی که گلومپ گلومپ می‌کوبن تخت سینشون که این بچه قدر زحمتای منو نمی‌دونه، والا:) )
خودت چی فکر می‌کنی؟

[maryam123]

سلام دوستان با مرام و با وفایم

ممنونم از همه تون....نمیدونید چقدر حالم دگرگون و خرابه....میخوام غذا بخورم، میخوام قوی باشم، میخوام روی پای خودم بایستم اما نمیشه.این بدن لعنتی باهام راه نمیاد....همه چی رو پس میزنه....نمیدونم چه باید کنم....دوستان من یکبارم قبلا در ازدواج قبلیم به دلیل کتک هایی که خوردم یه بچه ام سقط شد..دیگه توان ندارم.دیگه نمیخوام این اتفاق بیفته...از جلوی لباس فروشی بچه رد میشم بغضم میگیره....

بی نهایت عزیز با چند تا دکتر متخصص المانی هم از طریق عموم صحبت کردم و همه شون گفتن اشتباهه محضه و مادر رو نابود میکنه.ولی من نمیتونم...شاید خدا کمک کرد...شاید به این موجود معصوم رحمی کنه...

صبا جان خیلی خیلی فشار رومه.اصلا نمیتونم توصیف کنم که چه درد و رنجی رو دارم میکشم.خدا فقط خبر داره قلبم چطور میزنه و انگار میخواد از تو سینه ام بپره بیرون.

فکور جان خیلی کار دشواریه برام..امروز دلم خواست یهو رفتم یه پستونک خریدم....نمیدونم.خیلی شرایطم بده.امروز داشتم براش اسم انتخاب میکردم اما یهو به خودم نهیب زدم شاید هیچوقت نبینمش...

من فردا میرم زیر نظر یک تیم پزشکی : متخصص زنان( 2 نفر)، انکولوژیست(2نفر) و روانپزشک (3 نفر).
حضور این روانپزشکا حس خوبی بهم نمیده.انگار دارن بهم تلقین میکنن که قراره روحیه ات رو ببازی و اینا هستن که کمکت کنن....

اما من تحت هیچ شرایطی حاضر نیستم این کارو بکنم..یعنی قدرتش رو ندارم ..همسرم به شدت مخالفت میکنه و میگه باید سقط بشه.چون سلامتی تو مهم تره.من قبول نمیکنم و همین موضوع شده جنگ و دعوا و همسر من که اصلا اهل قهر و کینه نبود باهام یک کلمه حرف نمیزنه....
میبینید که چقدر فشار رومه...از سمت خانوواده دو همسرم...از سمت بیماریم....فکرهای عجیب و غریبم...و این طفل معصوم....خدایا بهم کمک کن..

[Ye_Doost]

سلام

حرفی زیادی برای گفتن ندارم. فقط اینکه زمان دانشجوئی من هم دچار بیماری شدم و دکترها گفتند احتمال مردن زیاده و ... شکر خدا هنوز بعد از اون همه مدت زنده و سالم هستم.
حرف دکتراتون رو عمل کنید. انشاا... شما هم شفا پیدا می کنید. ما هم براتون دعا می کنیم.

التماس دعا برای بیماران

[آویژه]

مریم گرامی،امیدوارم احساسات بهتری رو تجربه کنی. قراربود دکترهای جدید رو ببینی، برامون بگو که چطور پیش رفت.
چقدر خوبه که الان یک همسر عاقل و فهمیده کنارت هست که مثل ما احساساتی نمیشه و قاتی نمی‌کنه! همسرت دقیقا داره درست می‌گه، من جات بودم همین الان می‌رفتم بغلش می‌کردم و بهش می‌گفتم «چقدر بچه دوست دارم، اما خودمو و سلامتی اون بچه رو بیشتر از همه چیز دوست دارم».
دوستانی که شما رو به نگه‌داشتن بچه تشویق کردند و از اتفاقاتی گفتند که برای آشنایان یا خودشان پیش آمده، در جریان دقیق مشکل شما نیستند. حتی تصور نزدیکی هم ندارند، صرفا نتوانسته‌اند احساساتشان را در راهنماییشان دخالت ندهند. از دوستان قدیمی‌تر بیشتر تعجب می‌کنم... مریم، این قسمت داخل پرانتز واسه تو نیست، رد شو برو اول پاراگراف بعد// (دوستان گرامی، وقتی پلاکت خون زیر سی قرار بگیره، عملا هیچ زخمی قابلیت بند اومدن نداره. تزریق پلاکت هم باعث بالا آمدن سطحش در خون نمی‌شه. حتی یک فرد دیابتی، که مشکل انعقادی به این شدت نداره، ریسک بارداریش بالاست و تحت مراقبت‌های ویژه قرار می‌گیره. حالا تصور کنید مریم عزیز که الان باید انرژی‌ش رو برای بهبود سلامتی خودش بذاره رو تشویق می‌کنید و هل می‌دید به سمت کشیدن یک بار مضاعف و بسیار خطرناک. امیدوارم احساس مسئولیت بیشتری برای مشاوره داشته باشیم. ..... ) خب کلک خوندیش؟!؛ )


مریم جان، قبلا هم گفتم، این تصمیم، با تو نیست، با تیم درمانیه. چرا که قضاوت‌های تو در مورد بچه، الان بایاس زیادی داره و تحت تاثیر عواطفت قرار گرفته. حالا برای اینکه کمی مریم منطقی رو بیدار کنیم، یک سوال ازت می‌پرسم، حاضری به همین اصرارت ادامه بدی و بچه‌ای رو بغل کنی که مشکل قلبی داره و تو در ایجاد رنج براش سهیمی؟! مسلما نه! مطمئنم اینو نمی‌خوای. پس در اولین فرصت لطفا از پزشک‌هات بپرس بچه‌ای که دو سال اول پس از درمان‌های شیمی یا پرتو، متولد می‌شه چه ریسک هایی برای سلامتیش متصور هست. حتما بپرس. من کمی در موردش خوندم و .... بهتره خودت دقیق‌ترش رو بپرسی و بدونی.


اگر کنارت بودم حتما گوشت رو می‌پیچوندم. چه معنی داره آدم این همه با خودش بجنگه. دهه! ؛)
می‌بوسمت.

[ammin]

سلام

خیلی متاسف و ناراحت شدم از شنیدن خبر بیماریتون
احساسی که به ما دست میده مطمئنا با احساس خودت فرق داره من جای شما نیستم و نمیتونم با عمق وجودم بفهمم چه حسی دارید.

این که هنوز دارید مقاومت میکنید بچه رو سقط نکنید به نظرم تا حدودی طبیعیه.هم نکته مثبتی داره هم یه نکته نگران کننده .نکته مثبتش اینه که امید قوی ای دارید و این جای تحسین داره.تا یه نیروی نجات بخشی در وجود شما نباشه این روزنه امید در شما ایجاد نمیشه.اما بالاخره سعی کنید در آینده تصمیم منطقی رو بگیرید.

اگه بتونی تمام نگرانی های دیگه و افکار ذهن سطحیتون رو کنار بذارید کمک زیادی به خودت کردی مطمئنا با تجاربی که اینجا ودر زندگیتون داشتید میتونید این کار انجام بدید.نیاز نیست شما کامل باشید و به همه چی در حال حاضر رسیده باشید.کافی بودن شما مهمتره.

الان نیازه یه بار دیگه ریست کنی همه دغدغه هات رو کنار بزن .بذار خودت بمونی و خودت اجازه بده روحت یه هوای تازه بخوره.با استرسهات مبارزه نکن بذار به ارامی از جلو چشمت عبور کنن و فقط رفتنشون رو مشاهده کن.

به این فکر کن از وقتی اینو شنیدی چقدر حالت بدتر شده ذهن به سرعت دست به کار میشه و هجم زیادی از نگرانی و استرس و پیش بینی های عجیب و عجولانه وارد میکنه.

میتونی در موردش با هر کی دوست داری حرف بزنی.یا پزشکی پیدا کنی که جواب همه سوالاتت رو بدهد تا بتونی آمادگی برای درمان موثر پیدا کنی.
همه راههایی که در بحرانهای گذشته ت کارساز بوده الان میتونه کمکت کنه.

براتون دعا میکنم هر چه زودتر شفا پیدا کنید

[deljoo_deltang]

امضات رو دوست دارم.

[بارن]

سلام
چند روز پیش برنامه ای در تلویزیون دیدم که راجع به زنبور عسل بود و شهد انگبین(ژل رویال)
مثل اینکه برای سیستم ایمنی بدن مفیده(ضد سرطانی:ماده (HAD10) به ژل رویال خاصیت ضد سرطانی بخشیده است. همچنین از طریق خاصیت ضد فعالیت استروژن، این ژل مانع رشد سلولهای سرطانی در سرطان پستان میشود. این ماده میتواند سلول های ایمنی را وادار به تولید مواد و عوامل ضد تومور در بدن کند. از جمله این مواد می توان به عامل نکروز دهنده تومور و اینترفرون گاما اشاره کرد. در مشاهدات آزمایشگاهی افزایش مواد فوق در کشت سلول همراه با ژل رویال تایید شده است.
این ماده بسیار مغذی، تاثیر خوبی بر بهبود بیماران سرطانی بعد از پرتو درمانی و شیمی درمانی دارد و باعث افزایش سرعت تولید گلبولهای سفید (WBC) در خون میشود.)

آشنایی با خواص ژل رویال

[فکور]

با سلام
مریم جان من احساس شما رو درک می کنم
اینکه جنبه های مثبت مادر شدن اونقدر برات جاذبه دارن که نمیخوای و نمی تونی ازش چشم پوشی کنی
راستش خودم سر اولین بارداری به دلیل یک آزمایش که البته اشتباه شده بود یه مدت احتمال نیاز به سقط رو می دادم و حال روحی الان شما رو درک می کنم
احساس می کردم دنیا روی سرم خراب شده
ولی باز هم با خودم تصمیم گرفته بودم که اگر همه شواهد اون نقص رو تایید کرد من هم تسلیم بشم و مقاومت نکنم و حال روحی همسرم هم که بهتر از من نبود ولی هر دو منتظر تصمیم پزشکان بودیم و البته مطمئن بودم که اگر پزشک خودم هر نظری بده فقط به نظر همین یک نفر بسنده نکنم و نظر چندین متخصص دیگه رو هم جویا بشم ولی اگر نظر همه بر سقط بود مقاومت نکنم
ولی خوب بعدا مشخص شد آزمایشگاه اشتباه کرده و اون فاکتور خونی رو اشتباه زده و دیگه اون موضوع ادامه پیدا نکرد

اولا در نظر داشته باش که اون بچه الان طبق نظر دین ما روح نداره و یک انسان نشده
دوم اینکه باید دید آیا شما میتونی محیط مناسبی برای رشد اون جنین فراهم کنی

من یک بار در مطب یک پزشک با خانمی هم صحبت شدم می گفت کم خونی شدید داره و دقیقا به همین دلیل بچش انواع مشکلات رو داشت از مشکل قلبی تا مشکل ذهنی
اینکه شما دقیقا میتونی محیط مناسبی برای رشد و نمو اون بچه فراهم کنی یا خیر خودش یه بحث حائز اهمیت هست
جدا از اینکه ممکن هست جان خودت در خطر باشه
با چندین متخصص علاوه بر این تیم پزشکی مشورت کن
ولی خیلی زود
واجازه بده اونها تصمیم بگیرن

اگر گفتن امکان داشتن یه بارداری سالم هست که ادامه میدی ولی اگر گفتن امکانش نیست سعی نکن خودت رو درگیر احساس کنی
ذهنت رو درگیر نکن بهش فکر نکن ذهنت رو منحرف کن
ضمن اینکه پزشکان توی کشور ما زیر نظر مراجع تقلید کار می کنن اگر قانونا امکان سقط بچه ای فراهم هست یعنی اینکه شرعا هم مراجع تقلید به دلایل مختلف اجازش رو دادن و شما گناهی رو مرتکب نشدی

امیدوارم هرچی صلاحه برات پیش بیاد

[S.H.I.D.E.H]

مریم جان من فکر میکنم خودخواهیه که شما با وجودی که میدونی مادرشدنت دراین مقطع میتونه به قیمت جونت تموم بشه به حرف دکترت گوش نمیدی. یه لحظه خودتو بزار جای شوهرت که انقدر نگرانته. واقعا حالشو خوب درک میکنم . خیییلی شرایطش سخته.
حتی اگه اونجور که خودت میگی انقدر برات خطرناک باشه که نتونی بچه ات و ببینی در حق فرزندت هم ظلم کردی که هیچ وقت نمیتونه لذت داشتن مادر رو بچشه.
خواااهش میکنم به حرف دکترت اعتماد کن و بچه دار شدن رو بزار برای وقتی که روند بهبودت کامل شد انشالله.
راستی پروفسور نصرت الله فیروزیان بهترین دکتر متخصص آنکولوژی ایرانه که فقط یک هفته در ماه برای ویزیت بیماراش از آلمان به ایران میاد. مطبش پر از آدماییه که سالها پیش پزشکای دیگه ازشون قطع امید کرده بودن اما الان حالشون خوبه خدا رو شکر.
پروفسور فیروزیان - فوق تخصص خون و آنکولوژی - سایت اون با من