یک بیت شعر زییا بنویسد 2

[ویدا@]

من مانده ام مهجور از او بی چاره و رنجور از او


گویی به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون

[محمدابراهیمی]

چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند زمن
ور بگویم دل بگردان رو بگرداند زمن
روی رنگین را به هر کس می نماید همچو گل
ور بگویم با ز پوشان باز پوشاند ز من

[ویدا@]

هان ای شب شوم وحشت انگیز

تا چند زنی به جانم آتش ؟

یا چشم مرا ز جای برکن

یا پرده ز روی خود فروکش

یا بازگذار تا بمیرم

کز دیدن روزگار سیرم

دیری ست که در زمانه ی دون

از دیده همیشه اشکبارم

عمری به کدورت و الم رفت

تا باقی عمر چون سپارم

نیما یوشیج

[پاییزان]

تاریک شد از مهر دل افروزم روز
شد تیره شب، از آه جگر سوزم روز
شد روشنی از روز و سیاهی ز شبم
اکنون نه شبم شبست و نه روزم روز

[گلنوش67]

حاصلی از هنر عشق تو جز حرمان نیست

آه از این درد که جز مرگ من اش درمان نیست

[ویدا@]

از مرگ حذر کردن دو روز روا نیست

روزی که قضاباشد و روزی که قضانیست

روزی که قضا باشد کوشش نکند سودی

روزی که قضا نیست بر او ترس روا نیست

[محمدابراهیمی]

تو که کیمیا فروشی نظری به قلب ما کن
که بضاعتی نداریم و فکنده ایم جامی

[ویدا@]

کاش می دانستید که زندگی با همه وسعت خویش

محفل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نیست

زندگی خوردن و خوابیدن نیست

زندگی حس جاری شدن است

زندگی کوشش و راهی شدن است

از تماشاگر اغاز حیات

تا به جایی که خدا می داند

[گلنوش67]

آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است

با دوستان مروت،با دشمنان مدارا

[گلنوش67]

دوران خوش آن بود که با دوست به سر شد ***باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود