بی اعتنایی شوهرم نسبت به پول دادن

[aye]

سلام
وقتی عید میآد در حد وسع خودش چیزی میخره
وقتهای دیگه نه. منم برای مواقع غیر عید توقعی ندارم. اول ازدواج چون دیدم پول نداره گفتم خرید عقد عروس رو بعدا انجام بده. ولی ما خرید داماد رو کامل انجام دادیم.
وقتی عید میآد بهش گفتم خورد خورد همون خریدهای عقد رو انجام بده که موقع عروسی و سرخونه رفتنمون فشار روت نیاد.
الان عروس خاله ام واسه ی عیدی هاش به پسرخالم حکم کرده که بایستی سرویس طلا بدی یا سولار بخری یا ماشین ظرفشویی یا بقیه ی تکه های جهازم رو!! ولی من اینکار رو نمیکنم.
شوهرم فقط بایستی سرویس چوب بگیره و تلویزیون. بقیه اش رو ما گرفتیم. همه ی کادو ها و طلاهای سر عقد رو هم دادیم بهش تا قرضهاشو بده. خیلی رعایتشو کردیم خدایی


در مورد اینکه راحت میگه پول ندارم خب خیلی راحت و رک میگه ولی چهره اش ناراحته. یعنی فعلا با قیافه ی حق به جانب نمیگه ندارم. بعضی وقتها هم میگه ببخشید ندارم بهت پول بدم.
بچه ها بهش گفتم امروز فقط 500 تومن تو جیبم دارم. پول هم دستش بود هیچی تعارف نکرد.
حالا که اینجوریه من خودم از روی پولهاش یواشکی برمیدارم. هوووووووووووووووووووووووم

- - - Updated - - -

[شیدا.]

آیه جان،

تغییر دادن این عادت شما (جراتمندی در بیان نیازهات ) و همسرت ( خساست؟ حسابگری؟ یا واقعا پول نداشتن ) کار زمان بری هست.
ایشون موظفه خرجی شما را بده. با ماهی یک تومن حقوق، 200 تومنش برای شما نمی مونه؟

[رزا]

عزیزم اصلا اینکار رو نکن چون اگر بفهمه نسبت بهت بی اعتماد میشه...ببین اصلا خجالت نکش . روتو بذار کنار و مستقیم بهش بگو بهم پول بده ..غیر مستقیم که بهش بگی خیلی تاثیر نداره ...البته حالا یه دفعه درخواست پول زیاد یا مثلا تند تند دخواست نکن خوب شاید واقعا نداره ولی الان میگه ندارم و شاید واقعا نداشته باشه و بهت نده ولی دورز دیگه رفتی سر خونه زندگیتون حتی اگرم داشته باشه میگه ندارم چون واسش عادی شده و دیگه خجالتم نمیکشه که بگه ندارم...ولی به نظرمنکه اصلا کار خوبی نکردی از الان طلاهاتو دادی واسه قرضاش.ما خانم ها یه وقت که لطف هایالکی میکنیم که بعدا میشه دردسر واسه خودمون..به نظر منکه حق هر دختریه که تو دوران عقد از شوهرش پول توجیبی بگیره همونطور که مردا به زنشون تو دوران عقد میگن ما زن و شوهریم و این حق منه که مثل زن و شوهر رابطه ج.ن.س.ی داشته باشیم (اونموقع نمیشیم دختر خونه بابا میشیم زن و شوهر ولی موقع خرج کردن میگن تو که هنوز خونه باباتی !!!) در کل دوران عقد زیاد دوران خوبی نیست ...شما هم کم کم سعی کن به عناوین مختلف ازش پول بگیری زیادم دلت نسوزه که نداره و ازاین حرفا چون اگر واقعا نداشت که نمیتونست زن و زندگی تشکیل بده ..

[دختر بیخیال]

حالا که اینجوریه من خودم از روی پولهاش یواشکی برمیدارم. هوووووووووووووووووووووووم

بهیچ عنوان کار درستی نیست و اینکارو نکنین . مطمعن باشین میفهمن و اونموقع برای شما و خانوادتون شرایط بدی پیش میاد.یعنی اصلا دید بدی نسبت بهتون پیدا میکنن.

حداقل مستقیم بهشون بگین که خیلی بهتر از اینکاره!
باهاشون مستقیم صحبت کنین که کمی از حقوقشون و بعنوان خرجی بدن بشما.
یا اصلا برین پیش مشاوره، و به مشاور بگین که بهشون بگن! یا یجورایی بحث مشاوره و سوق بدن به سمت خرج و مخارج زن. و بهشون بگن که این جز وظایفشونه که پولی بعنوان نفقه به شما بدن.

[nm_shabgard]

آیه عزیز سلام
دقیقا می دونم چه احساسی دارید .من دقیقا اشتباه شمارو انجام دادم اما در حد وسیعتر .یک ونیم ساله عقد کردم و در بدو ازدواج به همسرم گفتم هیچی نمی خوام نه عروسی نه خرید فقط لطف کن آپارتمان بخر .اما اشتباه کردم چون می بینم الان وظیفه من میدونه که هرطوری هست رعایتش بکنم.الان این مشکلی که شما کوچیکش می دونید برای من یه معظل بزرگ شده و کار به دعوا کشیده چون نه تنها احساس مسولیت نمیکنه بلکه پررو شده.باور میکنی خونه ای که قراره زندگی کنیم رو هم پدرم داده.اما یکبار هم تشکر نکرده. اونم مثل همسرشما هیچ وقت برام کادو نمیاره با اینکه بهش گفتم قیمتش برام مهم نیست دوست دارم بهم ارزش قائل باشی اما انگار نه انگار.

[aye]

shabgard عزیز ممنونم
من تا الان به گفته ی دوستان عمل کردم. مستقیم باهاش صحبت کردم و گه گاهی یه سری چیزها رو میگم که مثلا از داروخونه بخره. و هر چندددد وقت یکبار بهش گفتم که یکم پول میخوام. پیشرفتم کند هست اما کلا موفقیت آمیز بوده. بماند که غروغرش و نالیدنش از بی پولی اش بیشتر شده. میفهمم که اینکار رو به خاطر پررو نشدن من انجام میده!!! با این همه رفتار ناله و ندارم ندارمش نمیدونم چیکار کنم. دوستش دارم و نگرانی هاشو درک میکنم ولی تو خونه ی پدرم اگه روزی هم بوده که درآمد نبوده ما هیچی نفهمیدیم و به ندارم ندارم شنیدن عادت نداشتیم.
از دوستانم تشکر میکنم. هنوز جرات ندارم بگم که تکه های بزرگ میخوام مثل کفش و کیف. چیزای کوچولو موچولو میگیرم ازش. میترسم فکر بدی به سرش بزنه. فکر کنه میخام بچاپمش.
ولی یه کار دیگه هم که کردم اینه که آرزو هامو واسش بیان میکنم که فکر نکنه من خیلیییییی بی توقع هستم و عادت نکنه به همین چیزهای کوچیک

فقط یه سوال دیگه دارم.
الان که به این مرحله رسیدم کار دیگه ای هم هست که انجام بدم؟ راهکاری بوده که دوستان در پیش بگیرند و کارشون بیشتر پیش بره؟؟

[aye]

سلام دوستان
میخواستم بگم کلا پیشرفتی در کارم داشتم
هر چند زیر بار خرجی ماهانه نمیره ولی خب هر دو سه هفته یه بار 5 هزار تومن بهم میده!!!
من همینش رو هم پیشرفت میدونم
چون اصلا به روی خودش نمیآورد
ولی خوش به حال اون زنی که مردش خودش از خودش میفهمه و زنش اونقدر بیچاره نیست که به یه 5 هزار تومنی خوشحال شه

[paria_22]

اشتباهه اشتباهه اشتباهه
قدر خودت رو بدون وقتي شوهرت درامد داره ازش بگير مثلاو قتي مياد خونه تون يا مثلا امروز بهش زنگ بزن بگو بريم كفش بخريم
اخه 5هزار تومن چيه اونم دو سه هفته يه بار. پول تو جيبي بچه بيشتر از ا ينه

[mari1]

سلام ایه جان
منم با نظر پریا موافقم. من خودم دو ساله ازدواج کردم و تو دوران عقدو یک سال بعد ازدواجم این مشکلات رو داشتم. چون شاغل بودم عادت نداشتم از کسی پول بگیرم و این شده بود یه عادت بد برای همسرم. حتی بعد ازدواج خریدهای منزلم تا حدودی خودم انجام میدادم. مثلا میدیدم خونه میوه نداریم یا هر چیز دیگه خودم تهیه میکردم. ولی کم کم دیگه بهم فشار اومد فقط بحث مالیش نبود چون درامدم بد نبود ولی دوس داشتم همسرم پشتوانه مالی من باشه دوست داشتم بتونم بهش تکیه کنم. برا همین یه مدت از کارم اومدم بیرون و تمام مخارجمو گذاشتم بر عهده خودش و بعد شش ماه باز مشغول به کار شدم ولی از اولش گفتم که میخوام پولامو پس انداز کنم برای کارای بزرگ تو زندگیمون و الانم خدارو شکر مخارج با خودشه و فقط گاهی وقتا برا خرید هدیه و این چیزا از حقوق خودم خرج می کنم. این نظر شخصیه منه ولی به نظر من باید حتی بیشتر از توانش توقع داشته باشی تا خواسته های کوچیکت خوشحالش کنه و با کمال میل پذیرا باشه(به قول قدیمیا به مرگ بگیر تا به تب راضی بشه)

[anoosh]

به نظر من باید حتی بیشتر از توانش توقع داشته باشی تا خواسته های کوچیکت خوشحالش کنه و با کمال میل پذیرا باشه(به قول قدیمیا به مرگ بگیر تا به تب راضی بشه)

واقعا عشق در ازدواج از اين جملات داره فوران ميكنه!!!
اونوقت ميگن چرا پسرا از ازدواج فرارين. خدايا چنين ازدواجي نصيب هيچكس نكن مگر با كسي مثل خودش
-------------------------------------------------------------------
منكه به عنوان يك مرد وظيفه خودم خودم نميدونم به زنم خرجي بدم.
مگه عصره حجره؟!!
تازه زنه شاغل.. باز خانه دار(بيكار) بود يه چيزي.
خدا رو شكر كه همه اينجوري نيستن. لاقل زنهاي دوروبرم( همسر- مادر- خاله- مادرزن) با اينكه شاغل بودن و هستن با همسرشون همراهمن و دنبال خرجي و پول گرفتن نيستن.
خدايا صد هزار مرتبه شكرت.