سلام خانمم
حرف هات و فكرهات اصلاً در جهت صلاح و خوشبختي ات نيستند.
مي دونم كه توي شرايط بد روحي قرار داري و فقط به دنبال آسونترين راه و سريعترين راه نجاتي،
اما اين راهها و ميانبرها ممكنه تو را به يك سراب، كوير و يا جنگلي تاريك و وحشتناك هدايت كنه. عزيزم راه راست و درست را بگير و برو جلو،
شايد ديرتر برسي، شايد سختي بيشتري داشته باشه، اما مطمئن باش كه بلاخره به سر منزل مقصود ميرسي.
به خوشبختي، آرامش
خدا تو را تنها نميگذاره، با كمي همت، تدبير، صبر و استفاده از مشاوران مجرب مي توني راه را تشخيص بدي و بري جلو.
عزيزم تو مجبور نيستي تحمل كني. ميتوني طلاق بگيري، قسطهاي شوهرت را ندي.
اما نبايد تو فكر رخنه به آشيانه يكي ديگه باشي.
خواهش ميكنم با اين فكرها جلو نرو كه اصلاً خوشبختي تو را در پي نخواهد داشت.
يك نفر با حقوق كارمندي به هيچ عنوان نه تنها نمي تونه دو خانواده را تامين كنه، بلكه از مهالاته كه بتونه قسط و قرضهاي تو را هم بده.
بهترين راه براي تو فقط و فقط زندگي پيش پدر و مادر و صاف كردن قرضهايي كه از نظر حقوقي پاي شماست.
بعد هم صبر، اگر درست شد كه چه به بهتر و اگر نشد طلاق بگير و سر فرصت يك ازدواج خوب داشته باش.
علاقه مندی ها (Bookmarks)