یک بیت شعر زییا بنویسد

[دختر مهربون]

شبی نپرسی و روزی که دوستدارانم چگونه شب به سحر می‌برند و روز به شام ببردی از دل من مهر، هر کجا صنميست مرا که قبله گرفتم، چه کار با اصنام به کام دل، نفسی با تو التماس منست بسا نفس که فرو رفت و بر نيامد کام

[hadieh]

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود وین راز سر به مهر به عالم سمر شود گویند سنگ لعل شود در مقام صبر آری شود ولیک به خون جگر شود

شاید تکراریه ولی قشنگه.

[محمدابراهیمی]

معا شران گره از ز لف یا ر با ز کنید
شبی خوش است بدین قصه اش در ا ز کنید

[محمدابراهیمی]

حضو ر خلوت انس است و دوستان جمعند
و ان یکاد بخو انید و در فرا ز کنید

[هستی]

هم موسم بهار طرب خيز بگــــــــــذرد ،؛، هم فصل ناملايم پاييز بگــــــــــــــذرد

گر نا ملايمـــي به تو کرد از قـضـــــــــا ،؛، خود را مساز رنجه که اين نيز بگــذرد

[محمدابراهیمی]

روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر
خرمن سوختگان را همه گو باد ببر

[محمدابراهیمی]

ای نسیم سحر ارا مگه یا ر کجاست
منزل ان مه عاشق کش عیا ر کجاست

[محمدابراهیمی]

شب تار است و ره وادی ایمن در پیش
اتش طو ر کجا موعد دیدار کجاست

[محمدابراهیمی]

سینه از اتش دل در غم جا نانه بسو خت
اتشی بود در این خانه که کاشا نه بسوخت

[محمدابراهیمی]

خلوت گزیده را به تما شا چه حاجت است
چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است