بیرون رفتن به عنوان جلسه دوم خواستگاری

[mobin31080]

منتظرم بیای و از گفت و شنود ات با مشاور بگی.

عرض سلام ادب و احترام

نمیدونم چرا من هر رابطه ای رو شروع میکنم پر پیچ و خم میشه. فکر میکنم ضعف در تصمیم گیری نهایی اجازه طی شدن معمول مراحل رو نمیده.

شاید مسائل بیخود برای من بزرگ جلوه میکنن و چیزایی که اتفاق نیفتاده و شاید هرگز هم رخ نده توی تصمیم گیری های من اثر نامطلوب میزاره.

عرض شود که برحسب اتفاق دوباره جریان ما کلید خورد. من دخالتی نداشتم و از بیانش هم معذورم.

در حال حاضر ریز مشکلات و دالائل کات به صورت فایل های چند صفحه ای و از طریق ایمیل رد و بدل میشه. سعی بر اینه که راهکاری واقعی و تصمیم درست گرفته شود.

متاسفانه خودم نقش مخفی احساس رو توی فکرای جدیدم دارم میبینم. خیلی خبر ندارم که اون طرف چقدر احساس وجود داره. ازشون خواستم که ایشونم حتی الامکان با عقل تصمیم بگیرن.

رفتن پیش مشاور هم توی برنامه هست. متاسفانه این چند روز کار شرکت خیلی فشرده بود و نتونستم. رفتم حتما نتیجه رو اعلام میکنم

پیروز و سربلند باشید

[mohamad.reza164]

عرض سلام ادب و احترام

نمیدونم چرا من هر رابطه ای رو شروع میکنم پر پیچ و خم میشه. فکر میکنم ضعف در تصمیم گیری نهایی اجازه طی شدن معمول مراحل رو نمیده.

شاید مسائل بیخود برای من بزرگ جلوه میکنن و چیزایی که اتفاق نیفتاده و شاید هرگز هم رخ نده توی تصمیم گیری های من اثر نامطلوب میزاره.

عرض شود که برحسب اتفاق دوباره جریان ما کلید خورد. من دخالتی نداشتم و از بیانش هم معذورم.

در حال حاضر ریز مشکلات و دالائل کات به صورت فایل های چند صفحه ای و از طریق ایمیل رد و بدل میشه. سعی بر اینه که راهکاری واقعی و تصمیم درست گرفته شود.

متاسفانه خودم نقش مخفی احساس رو توی فکرای جدیدم دارم میبینم. خیلی خبر ندارم که اون طرف چقدر احساس وجود داره. ازشون خواستم که ایشونم حتی الامکان با عقل تصمیم بگیرن.

رفتن پیش مشاور هم توی برنامه هست. متاسفانه این چند روز کار شرکت خیلی فشرده بود و نتونستم. رفتم حتما نتیجه رو اعلام میکنم

پیروز و سربلند باشید

سلام مبين عزيز

دفعه پيش كه ديدم از هم خدا حافظي كردين، دلم نيومد نظرم رو بگم. ولي نمي دوني چقدر خوشحالم، كه اين فرصت دوباره براي هر دوتون پيش اومد كه دوباره شرايط هم رو بررسي كنيد. خوب اين نشون ميده كه فعل دل نشستن و داشتن تطابق در هر دو شما وجود داره. اميد وارم هر چي خيره اتفاق بافته، اگر براي هم ساخته شدين، بيشتر از اين دل هاتون آزار نبينه.


راستش دفعه قبل مي خواستم چند تا گله ازت بكنم. ( اجازه اش رو دارم؟ بله ----- خوب مثل اينكه اجازه صادر شد!!!!)

حقيقت اش از اين نوشته هاي خلاصه شما بعضي وقتا من فكر كردم، دختر داره از شما خواستگاري ميكنه! وقتي دختر يه بار عنوان مي كنه شرايط مالي براش مهم نيست، لزومي نداره با چندين بار عنوان كردن موضوع عزت نفس و غرور اون دختر رو جريحه دار بكني! شما بايد با سياست فقط گفته هاي اون خانوم رو محك بزني و ميزان فهم موضوع از جانب دختر رو با خودت مقايسه كني. مثلا اگر دختر مي گه پول براي من مهم نيست، ممكنه تا حداقل ماهي 2 ميليون مهم نباشه و براي شما كه پول مهمه تا حداكثر ماهي 2 ميليون مهم باشه. منظورم اينه كه پاسخ ها بايد توصيفي باشه، چون فهم و درك هر شخص فرق مي كنه و از عنوان ها برداشت كردن نتيجه خوبي نداره. مثلا مثال حلقه، مثال خوبي بود ولي به خواهرشون مربوط بود، نه خودشون. يا رستوران مثال خوبي بود.


من خودم به اين نتيجه رسيدم كه اگر بخوام با دختري صحبت كنم، تو اون مواردي كه دختر احتمالا حيا به خرج ميده، يا بايد غرور اش رو زير پا بزاره، خودم پيش قدم شودم و در سوالم، دو گزينه مطرح كنم، كه دختر ديگه پاسخ نده و فقط انتخاب كنه، سپس آرام ارام، در اون جهت كه دختر انتخاب كرده قدم بردارم.
يا اينكه يه مطلبي براي من مهمه، اگر بخوام بدون توضيح بپرسم، دختر خانوم ممكنه جوابي بده كه غرور اش بشكنه. براي هميم بعد از سوال پرسيدن، خودم يه توضيح ميدم. مثلا اونجايي كه مدام تكرار ميكردين اختلاف سطح مادي ممكنه مشكل ساز باشه، اگر من بودم، بعدش مي گفتم كه البته اين رو به خاطر اين موضوع مطرح نمي كنم كه سطح توقع اتون رو تو زندگي پايين بيارم، يا مثلا اگر فردا يه جفت كفش هم خواستين، روتون نشه در خواست كنين، چون از نگاه كلي مهمه ازتون مي پرسم! با اين روش علاوه بر اينكه دختر ميفهمه از فهم بالايي برخوردارين، نياز نداره كه غرور اش رو زير پا بزاره و خودش اين مطلب رو به شما تذكر بده، و شما هم احتمالا ناراحت شين!
فكر كنم يكم بد توضيح دادم، ولي اميدوارم منظورم رو گرفته باشي و سو برداشت نشه.


يه توضيح كوتاه هم براي اينكه چرا بايد غرور دختر نشكنه، بدم. براي من مهم كه دختر يكم سخت بدست بياد، و موضع بلندي داشته باشه. چون در غير اينصورت ممكنه زود از چشم بيافتد. يا مثلا در زندگي نا خودآگاه در بين بحث ها به او سركوفت زده شود كه خودت خواستي، يا خودت كوتاه آمدي يا خودت گفتي!




تو باقي مسايل خيلي چيزا ازت ياد گرفتم. بابت اش ازت سپاسگذارم. چيز هايي هم كه گفتم صرفا نظرم بود، ممكنه درست نباشه، و عنوان گله گذاري صرفا بياني طنز داشت.


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

يه مطلبي از ورود مسايل كاسب كارانه به روند خواستگاري بدم.

خودم شخصا اجتناب مي كنم از اينكه از ترفند ها و روش هايي كه تو جامعه و بازار ياد گرفتم، براي امر مقدس ازدواج استفاده كنم، چون ازدواج به روح پاك و زلال نياز داره.



من خودم هيچ وقت نتونستم تو بازار ريسكي بكنم كه از توان سرمايه خودم بيشتر باشه. يا كارم رو گسترش بدم طوري كه از توانم خارج باشه. مطمين ام اگر بعضي جاها ريسك مي كردم، الان موفق تر بودم. ولي به خاطر سرمايه اندك با رشد آهسته، نتونستم ريسك كنم. چون اگر چكي ميكشيدم، فقط توان مالي خودم رو لحاظ ميكردم.

مطمين بودم اگر پدر من پول دار بود. يعني فقط پول دار بود ( من هيچ توقع مالي از ايشون ندارم چه پول دار باشن چه نباشن) دلگرمي ( فقط دلگرمي ) اينكه فقط يكي هست كه ممكنه تو روز هاي سخت بهم كمك مادي و معنوي كنه، حتما ريسك هاي بزرگتر ميكردم و قطعا موفق تر بودم.

حالا به نظرم اگر واقعا شما هم توقعي از شخصي نداري، مطمين باش، حضور فرد يا افرادي كنار شما بهت اعتماد به نفس ميده. نشست و بر خواست با بزرگان بهت اعتماد به نفس ميده، راه هاي بهتري رو پيش پات مي زاره. چه بسا شما از اونها بهتر باشي، فقط شرايط اينطور ايجاب كرده كه شما درآمد فعلي ات از اونا كمتر باشه!


سعي كردم، از دو ديدگاه نظرم رو بدم. يكي خانواده و يكي بازار

در انتها يه قصه كوتاه مديريتي برات مينويسم،

روي نيمكتي در پارك نشسته بود و سرش را بين دستانش گرفته بود و به اين فكر مي‌كرد كه آيا مي‌تواند شركتش را از ورشكستگي نجات دهد يا نه. بدهي شركت خيلي زياد شده بود و راهي براي بيرون آمدن از اين وضعيت نداشت. طلبكارها دائماً پيگير طلب خود بودند. فروشندگان مواد اوليه هم تقاضاي پرداخت بر اساس قرارداهاي بسته شده را داشتند.
ناگهان پيرمردي كنار او روي نيمكت نشست و گفت: «به نظر مياد خيلي ناراحتي.»
بعد از شنيدن حرف‌هاي مدير، پيرمرد گفت: «من مي‌تونم كمكت كنم.»
نام مدير را پرسيد و يك چك براي او نوشت و داد به دستش و گفت: «اين پول رو بگير. يك سال بعد همين موقع بيا اينجا و اون موقع مي‌توني پولي كه بهت قرض دادم رو برگردوني.» بعد هم از آنجا دور شد.
مدير شركت در حال ورشكستگي، يك چك 500000 دلاري در دستش ديد كه امضاء جان دي. راكفلر داشت، يكي از ثروتمندترين مردان روي زمين.
با خود فكر كرد: «حالا مي‌تونم تمام مشكلات مالي شركت رو در عرض چند ثانيه برطرف كنم.»
اما تصميم گرفت فعلاً چك را نقد نكند و آن را در جاي امني نگه دارد. همين كه مي‌دانست اين چك را دارد، اشتياق و توان تازه‌اي براي نجات شركت پيدا كرد. توانست از طلبكاران براي پرداخت‌هاي عقب‌افتاده فرصت بگيرد. چند قرارداد جديد بست و چند سفارش فروش بزرگ دريافت كرد. در عرض چند ماه توانست تمام بدهي‌ها را تسويه كند و شركت به سودآوري دوباره رسيد.
دقيقاً يك سال بعد از اتفاقي كه در پارك برايش پيش آمده بود، با چك نقد نشده به پارك رفت و روي همان نيمكت نشست. راكفلر آمد اما قبل از اينكه بخواهد چك را به او بازگرداند و داستان موفقيتش را براي او تعريف كند، پرستاري آمد و راكفلر را گرفت و فرياد زد: «گرفتمش!» بعد به مدير نگاه كرد و گفت: «اميدوارم شما را اذيت نكرده باشد. اين پيرمرد هميشه از آسايشگاه فرار مي‌كند و به مردم مي‌گويد كه راكفلر است.»
مدير تازه فهميد اين پول نبود كه شرايط او را تغيير داد بلكه اعتماد به نفس به وجود آمده در او بود كه قدرت لازم براي نجات شركت را به او داده بود.



در ضمن با صحبت هاي فدايي هم موافقم.
موفق و سربلند باشي

[فدایی یار]

سلام اقا مبین.
خیلی وقته هی از تاپیکتون رد میشم و می خوام نظر بدم هی قسمت نمی شد....شاید به خاطر تفاوت سنی بینمون بود...به هر حال امیدوارم جسارت بنده رو ببخشید...به عنوان یک دوست کوچیک تر گفتم براتون بنویسم...

خیلی خوشحال شدم از خوندن پست اخرتون از چند بابت !!!!! وقتی توی حرفاتون خوندم دلیل نرسیدن به این خانم محترم مد نظرتون رو پول می دونید خیلی قلبم به درد اومد...من خودم توی زندگیم از خیلی چیز ها به خاطر بی پولی مجبور شدم بگزرم و می دونم چقدر تلخه.... خیلی خوشحال شدم دوباره رابطتتون شروع شده...از خدا می خوام اگه قسمت هم هستید بهم برسید طوری که فکرش رو هم نکنید چی شد ....

اما نکته ی دیگه ای که بسیار خوشحال ترم کرد این که دیدم خود شما اون قدر فهیم هستید که متوجه یک ایراد بزرگ در خودتون شدید.... اونم وسواس در تصمیم گیری....خانم مصباح الهدی مثل خیلی چیزای خوب دیگه ای که ازشون یاد گرفتم تذکر به جایی بهم دادند که خیلی بهم کمک کرد چون منم به نوعی دقیقا همین اخلاق شما رو داشتم و شایدم هنوزم دارم... ایشون گفتند توی جلسات خواستگاری طوری حرف نزنیم که باعث ایجاد استرس در والدین دختر خانم بشه...چیزایی که واقعا وجود خارجی نداره... دقیقا با رعایت همین نکته ی به ظاهر ساده که حاصل تجربه من میگم حداقل دو خانواده و ایشون و... بود رو رعایت کردم نتجیشو دیدم...الانم بنده به شما میگم این قدر وسوال گونه تنش برای اون خانم ایجاد نکنید... به قول معروف میگن پیش از مرگ واویلا !!! یا یک همچین مثلی... چرا با اتفاقی که معلوم نیست ایا در اینده اصلا یک درصد بیفته یا نه ذهن اون خانم رو پریشان می کنید ؟!؟ مثلا می خواید ازشون قول بگرید؟ مثلا می خواید اگه خدایی ناکرده یک درصد اون اتفاق در زندگیتون افتاد بهش بگید بهت گفته بودم ؟ چرا قبول کردی ؟ یا نه می خواید خیال خودتون راحت راحت شه مثلا؟(جواب این سوالا رو نپرسیدم این جا بگید خواستم فقط بگم این سوالا چه خروجی می تونه در نهیات داشته باشه!!!!)

یک مثال عینی دیگش که توی رفتارای شما دیدم شما گفتید که
من بهشون گفتم این کنار اومدنا در آینده ما رو دچار مشکل میکنه و یه موقعی ممکنه به هر دلیلی دیگه نتونید کنار بیاین و اون موقع اگه این مشکل عامل ناراحتی و خدای نکرده جدایی بشه هیچوقت شما رو نمیبخشم. ایشون ناراحت شدن که چرا این صحبت شده و گفتن تا آخرش هستن.
دقیقا ایشون حق داشتند ناراحت بشند...شما دارید اینده رو پیش بینی می کنید؟! واقعا حق داشتند ناراحت بشند... البته ببنید من نمی گم واقع بین نباشید و ... ولی به نظرم بین واقع بین بودن و ایجاد استرس تنش برای خانم مد نظرتون یک مرز خیلی ظریفی هستش که نباید دوباره اشتباه بگیریدش...و این مرزو شما فکر کنم بارها اشتباه گرفته باشید توی حرفاتون..مثلا همون صحبت کردنی که باعث شده بود ایشون فکر کنند شما اعتماد به نفستون کمه یا خوشبین نیستید که گفتید بدش کلی توضیح دادید و...

یک چیز دیگه هستش من واقعا دیدم اقایونی که قلب همسرشون رو تسخیر می کنند...با فرض این که خانمی که همسرشون هست سلامت اخلاقی داشته باشه (سلامت اخلاقی یعنی اون خانم سالم زندگی کرده باشه و متعهد باشه و فردی که همسرش میشه اولین و اخرین مردی باشه که وارد قلبش میشه البته به عنوان همسر) ..مطمئن باشید همه جوره پای همسرشون می مونند... من خودم به عینه دیدم و این افسانه نیست خانمی که خیلی وضع مالی خوبی هم داشتند خیلی خوب...با اقا پسری که اصلا وضع مالیشون به قول شما در برابر اونا صفر مطلق بود نه حدی حتی !!! ولی اون خانم براشون پول مهم نبود...این افراد چون خدا رو شکر هیچ وقت پول مانعی نشده برای رسیدن به بعضی خواسته هاشون ..چجوری بگم مثل من و شما راجب پول و مسایل مادی فکر نمی کنند.... البته بماند اون خانم و اقا بهم نرسیدند البته من اسمشو می ذارم امتحان خدا و اون اقا با تمام انتظاری که ازش می رفت جا زد !!!! باورم نمی شد وقتی دیدم اون خانم نمی خواد عشق فرد دیگه ای رو جز اون اقا در قلبش جا بده...نه اشتباه نکنید نه چون عاشق بود یا نا توان... و... چون دنیا رو خیلی متفاوت می دید اون خانم...

من جای شما بودم به جای این افکار و... بیش تر زوم می کردم اون خانم از چه معیار های من خوشش اومده... می دیدم چقدر تصورش از اون معیاری که من دارم که این قدر شیفتم شده درسته یا نه ... اگه میدیدم اون تصور ایشون درسته دیگه خیالم راحت می شد...اخه خانم مد نظر شما درست مثل این تیپ افراد به دلیل موقعیت هایی که داشتند و... مثلا پسری مثل شما رو توی زندگیشون ندیدند... حالا شما باز بنا به شرایطی که داشتید مسایل مادی ناخوداگاه براتون بولد میشه چون عمری این مسایل برامون بولد بوده... ولی برای اون خانم اتفاقا شاید پسرای زیادی دیده باشند که از نظر مالی از خودشون هم بالاتر باشند ولی خواسته های قلبیشون رو در اون پسر ها هیچ کدوم ندیدند و در شما دیدند ... حالا هی شما بیان بگید نه یک جای کار ایراد داره و... ایشون که سهله...باور کنید هر کی دیگه هم باشه...حتی خود شما هم به چنین فردی در نهایت حس بدی ممکنه پیدا کنید...

یک چیزی هم بگم به نظرم سعی کنید بنا به دلایلی که گفتنش خارج از حوصله هستش ادامه ی روند اشناییتون رو از طریق ایمیل خراب نکنید...همون حضوری...شاید کم تر باشه...مستلزم وقت و هزینه باشه و... ولی ارزششو داره...
به هر حال بازم میگم از حساسیت و وسواسی که دارید کلا سعی کنید توی همه ی ابعاد زنگیتون کمش کنید و گر نه ممکنه باز هم براتون مشکل ساز بشه...

راحب بعضی دغدغه های ذهنیتون هم عرض کنم به نظرم بهتره غیر مستقیم نظرشون رو بپرسید...تا این طوری از ارزش های خودتون کم نکنید..مثلا به جای این که به ایشون مستقیم بگید ما توی مراسم وسعمون در این حده و... ازشون بپرسید از نظر شما ارزش هدیه ادما به چیه؟چقدر قیمتش مهمه؟ مثلا فرض کنید ایشون یک خواهر دارند...بهشون بگید مثلا فرضا توی یک مراسم مشترک قرار باشه همسر خانم مد نظر شما و شوهر خواهرشون به همسراشون هدیه بدند.. کار نداریم ارزش هدیه چقدر باشه ولی اگه تفاوتش زیاد باشه ایشون چه احساس و فکری بهشون دست میده در دو حالتشو بپرسید ارزش هدیه خانم مد نظر شما هم خیلی بالاتر باشه و هم خیلی پایین تر... حتی من میگم جواب ایشون در حالتی که ارزش هدیه خودشون بالاتر باشه خیلی مهم تره برای شما...از این جهت که ایشون چه فکری راجب خواهر و شوهر خواهرشون می کنند... این طوری بهتر میشه به حرف دلشون فارغ از احساساتشون پی برد... مثلا ایشون می تونند بگند دلم به حال خواهرم می سوزه و تحقیر شاید بشه و ... خب این یعنی شما باید حواستون جمع باشه اگه هدیه شما کم تر از هدیه شوهر خواهر ایشون باشه ...قطعا حال ایشون بد میشه چون ایشون این طور قضاوت می کنند که الان خواهرشون داره دلشون به حال ایشون می سوزه و بهش حس ترحم دارند و... حال خانم مد نظر شما بد میشه... یا نه ایشون می تونه بگه به نظرم قیمت مهم نیست...مهم مثلا این هستش که همسر ایشون نهایت تلاش و توانشو با عشق کرده باشه..این طوری خب یعنی شما هدیتون کمتر باشه این خانم این قدر باز فکر می کنند که بخوان واسه این چیزا ناراحت نشند...البته این مثال من خیلی دو حالت ایده ال رو نشون داد شاید...چون به هر حال خانم ها خانم هستند دیگه و هر چقد هم براشون مهم نباشه و.. ولی شده لحظه ای یک حس هایی بهشون دست خواهد داد که حالا بگزریم.


ببخشید حرفام زیاد شد و در محضر دوستان و شما بی ادبی کردم...می دونم شاید خیلی چیزایی که گفتم رو خود شما بهتر می دونید..ولی خب حتی اگه بخشی از حرفام هم باعث بشه شما به مورد یا مواردی بیش تر توجه داشته باشید برام جای خوشحال داره و گفتم بگم.

امیدوارم هر چه خیر شما هست بشه و خبرای خوبی ازتون بشنویم.

[ida bahrami]

سلام و روزتون بخیر..
من تایپیکتونو تا حدودی خوندم..و خواستم نظرمو بگم..
تجربیات شخصی خودم میگه با حرف زدندرباره آینده و بیان دیدگاهها شما شاید بتونین تنها بخش کوچکی از شناخت رو نسبت به همدیگه پیدا کنید... واقعیت اینه که باید بسیار ارتباط داشته باشید و در عمل رفتارهای همو حتی چیز ها یکوچیکو بسنجین... متاسفانه گاهی مسائل خیلی ریز بعدا مشکل ایجاد میکنه و حساسیت..
من نمیخوام منفی صحبت کنم اما با صحیت کردن در باره حتی ریز رفتارها و مشکلات و اختلاف سلیقه ها چیزی دستگیرتون نمیشه ... جز اینکه احساسات خودتونو قانع کنید و همچنین ایشون هم همینطور ..
به نظرم تو این مرحله حتما مشاوره برین و تحت نظر مشاور ادامه بدین...به هر حال مسائل مالی برای شما مهمه که عنوانش کردین...
یه مسئله دیگم اینه که واقعا بعضی از ادما که تو رفاه بودن شناخت و درک واقعی از واقعیت ندارن.. زندگی درست شناخت واقعیته.. ممکنه با وجود خصایل زیاد اخلاقی و مثبتی که دارن درک درستی از مسائل مالی و مشکلات و متفاوت بودن از خانواده در اینده نداشته باشن.. نه اینکه نخوان و نتونن شاید فکر میکنن اونقدر سخت نیست.. به هر حال اینکه کجا برین سفر کجا برین رستوران .. چقدر برای خرید لباس و ... هزینه میکنید و یا هدیه هایی که در مراسمای مختلف میدین و .... ببینید هر چقدرم مسائل مالی براشون با اهمیت نباشه به هر حال یه سری چیزا واقعیته که هست..
نظر من با توجه به تجربه خودم حتما شناخت حضوری خارج از چارچوب صحبت های رسمی داشته باشید و بیشتر به عکس العمل ها دقت کنید تا به لطف خدا انتخاب مطمئنی داشته باشید..

[mobin31080]

سلام به همه دوستان

رفتم پیش مشاور. سعی کردم شرایطمونو کامل توضیح بدم. بهم گفت که شرایط بدی ندارین و صرف اینکه وضعیت مالی خیلی خوبی دارند نمیتونه دلیل به هم زدن این رابطه باشه.

بهم گفت که چون اهدافت از زندگی مشخص نیست و هدف مشخصی هم برای ازدواج نداری توی تصمیم گیری مردد شدی.

بهم گفت باید هر روز وقت بذاری و به در جهت رسیدن به خود شناسی تلاش کنی. وقتی خودتو شناختی بعدش میفهمی چی میخوایی و دوست داری به چی برسی. هدف که مشخص شد میتونی شرایط یه همراه خوب رو بفهمی.

حلا باید ببینی طرفت همچین خصوصیاتی داره یا نه. با توجه به اطلاعات و شناختت میتونی بهترین تصمیم رو بگیری.


والا همیشه میگفتتن باید چشماتو کاملا باز کنی و همه چیزو ببینی. من به دکتر گفتم که وقتی با هم قدم میزنیم ایشون تند تر از من راه میرند. یه وقتی یه جایی به هر علتی ایستادیم بدون توجه به من شروع به حرکت میکنن.

گفتم اینها نشونه های برتری جویی ایشون نیست؟
به نظرش این حرف من اهمیت نداشت و گفت خیلی ریز بین و جزئی نگرم. گفت باید ساده تر برخورد کنم. میگه اینا چیزی نیست!

نمیدونم والا، الان دارم خودشناسی میکنم. یه سری سوال از یه سایت پیدا کردم که یه راهی برای خودشناسیه. گفتن نداره توی جواب سوال اولش هنوز موندم!

سوالش اینه : چه چیزی خواست مرا برآورده می کند؟

دارم فکر میکنم ببینم میفهمم چه چیزی یا نه.

امیدوارم همه دوستان سالم و سلامت باشد

[mobin31080]

سلام دوباره
حالم زیاد خوب نیست. امروز دخترمون رفته بود پیش مشاور و توضیحات کامل داده بود و نظر ایشان رو خواسته بود. خانم مشاور هم بهشون گفته بود باتوجه به غرور من و شرایط موجود این ازدواج به صلاح نیست.
ایشونم همین صحبت رو به من منتقل کردند و گفتند رابطمون رو تموم کنیم. منم کمی باهاشون صحبت کردم اما احساس کردم نظرشون جدی. باهام خداحافظی کردن و منم براشون یک سری توضیحات دادم و براشون آرزوی موفقیت کردم.

اینکه نظر ایشان برای جدایی بود خوشحالم کرد چون دیگر نگرانی برای ایشان و عذاب وجدان ندارم.

به عنوان یه تجربه به این ماجرا نگاه خواهم کرد و میدونم خدا دوستم داره و حتما خیر و صلاحم توی این کار بوده.

از همه دوستانی که از اول این ماجرا همراه, همفکر و همدرد من بودند صمیمانه تشکر میکنم

همه عزیزان رو به خدا میسپارم

[mobin31080]

سلام دوباره به همه دوستان

حدود سه ماه از آخرین جلسه صحبت های دو نفره ما میگذره. تو این مدت چند بار به طرق مختلف ارتباط جریان پیدا کرده. برای مدت یک یا چند روز و فقط در حد پیامک.
موضوعی که هست اینه که من واقعا نتونستم با خودم کنار بیام. ایشون لحظه ای از ذهن من بیرون نمیرن.
هر جایی که میرم یاد ایشون برام زنده میشه.

یه تصمیم انقلابی گرفتم. به مامان گفتم که دوباره با مادرشون صحبت کنن. توی این مدت یک بار دیگه هم خودم ازشون خواستم که دوباره شروع کنیم ولی ایشون به دلایلی که برخی رو مطرح کردند موافق نبودن.

الان هم در جواب گفتن که باید با پدرشون صحبت کنن و نظر ایشون نظر پدر و مادرشون هست.
قرار شده تا دوشنبه دوباره مامان زنگ بزنن و جواب بگیرن که آیا دوباره اجازه خواستگاری میدن یا خیر.

[محیا ناز]

سلام اقا مبین نظر من البته کارشناسی نیست ولی بنظرم مشکلی که شما بعنوان دلیل بهم زدن رابطه بیان میکردیم
دلیل مهمی نبود چون اون خانم با اطمینان بهتون گفته بود که پولدار بودن طرف براش مهم نیست ۰ امیدوارم خبرهای خوبی ازتون بشنویم

[امیر مسعود]

سلام روز آدينه همه دوستان بخير و شادكامى.



مبين جان بيا يه بار با هم از ابتدا اين موضوع رو تحليل كنيم .



من تو پست قبليم گفتم اگه بخايم فقط مشكلات اين اختلاف طبقاتى رو ببينيم حداقل از سه جنبه بايد بررسى بشه.

١: دختر خانم
٢: خود شما

٣: خانواده و اطرافيان دختر

نظر اكثريت دوستان بر اين بود كه شما به دليل غرورى كه دارى نميتونى با مشكل ٢و ٣ كنار بياى.
رفتيد مشاوره حضورى، و يه نظر كارشناسى داد كه شما به مشكل ميخوريد.
حتى ممكنه مشاور تو جلسه اى كه با دختر خانم داشتن يه دورنماى واقعى از سطح اقتصادى به ايشون نشون دادن و دختر هم به اين نتيجه رسيده باشه كه كف اين انتظارات اقتصاديش با شرايط شما جور در نمياد و اومد استناد كرد به حرف مشاور و ايشون هم نظرش برگشت .(این یعنی مشکل اول رو هم داری)



پس تا اون زمان اگه نگيم از هر سه زاويه ديد اين زندگى به مشكل برميخورد حداقل براى مشكل دوم و سوم شما راه حلى به تناسب شرايط شما ( شخصيتى و اقتصادى)پيدا نشد .


پس يه مسيرى رو رفتيد از خرد جمعى و نظر كارشناس هم استفاده كرديد و جمع بندى كرديد كه عاقلانس كه اين مسير ادامه پيدا نكنه و اين رابطه كات بشه.

حالا چه اتفاقى افتاده :


شما يه سرى جلسات آشنايى گذاشتيد و احتمالا تجربه اين سطح رابطه رو تا اون زمان نداشتيد و دلبسته شديد ، من حال امروز شما رو تشبيه ميكنم به خانم باردارى كه توى بازه وضع حمل ،بچش سقط ميشه. حالا يه محبتى بين اين مادر و جنين ايجاد شده،حتى سينه هاش آماده شده كه به اين بچه شير بده بعد بچه سقط ميشه. حالا مادر مونده و سينه هايى كه آماده شده بود به اين بچه شير بده، ولى....تو اون رابطه اى هم كه شما تجربه كرديد به دليلى كه عرض كردم به مرحله اى رسيده بوديد كه ميخاستيد عشق و محبت خودتون رو براى طرف مقابلتون خرج كنيد بعد اين ارتباط قطع ميشه و همون حسى رو داريد كه اون مادر داره .

اتفاق بعدى عذاب وجدان داريد.پيش خودتون ميگيد مشكل كار من بودم اگه من اين همه مغرور نبودم كه مشكلى نبود مشكل غرور من بود. بعد اين حس تشديد ميشه زمانى كه به اينجا ميرسيد كه پيش خودتون ميگيد مبين اون بنده خدا از غرورش گذشت برا اينكه به تو برسه سعى خودشو كرد و از خيلى از انتظاراتش گذشت. (حتى خيلى از دوستان داشتن به شما تذكر ميدادن كه شما دارى ناز ميكنى و به عبارتى جاى دختر و پسر تو اين رابطه عوض شده )بعد عذاب وجدان ميگيرى كه تو به خاطر اون از غرورت نگذشتى. و خودتو شماتت ميكنى.

و اين باعث شده كه نتونيد اون دورى رو تحمل كنيد و حتى براى جبران گذشته و عذاب وجدانى كه داريد دو مرتبه تصميم گرفتيد كه برگرديد و اين رابطه رو مجدد شروع كنيد.



خب حالا بايد چيكار كرد؟
تصميم درست اونيه كه عقل و خرد جمعى ميگه يا نه ميخايد احساسى و هيجانى تصميم بگيريد.


تصميم احساسى همينه كه الان داريد انجام ميديد


ولى عقل چى ميگه؟ عقل ميگه در خوشبينانه ترين حالت شما براى مشكل دوم و سوم راه حلى پيدا نكرديد. پس چرا ميل به ادامه اين رابطه بى هدف دارى؟؟
اگه از من ابتداى تاپيكت ميپرسيدى به نظرت با توجه به شرايطى كه گفتم چند درصد احتمال موفقيت براى اين زندگى ميبينى ؟ ميگفتم كمتر از ٥٠ درصد.
ولى اگه الان بپرسى ميگم كمتر از 3٠ درصد.

چرا؟
الان شما بدون اينكه مشكلات قبلى رو حل كنيد به خاطر يه تصميم احساسى مجدد برگشتيد پس مشكلات قبل سر جاش هست.
ولى حالا يه سرى مشكلات به مشكلات قبلى اضافه شده.



١: الان اگه به اين موضوع ورود كنيد و تو ادامه به هر دليلى چه مشكلات قبلى و چه مشكلاتى كه در ادامه متوجه اون ميشيد پشيمون بشيد ديگه به اين راحتى نميتونيد موضوع رو جمش كنيد . يعنى ديگه بايد خودتون رو سر سفره عقد ببينيد .


٢: شما با يه تصميم احساسى نشون داديد كه از ظرفيت مناسبى براى مديريت اين موضوع برخوردار نيستيد
با يه تصميم احساسى و هيجانى ،اون بنده خدا و خانوادشو و هم خانواده خودتو درگير مشكل خودتون كرديد . (كه براش دليل عقلانى نداريد).
الان اون دختر تو يه سن خاصى قرار گرفته كه شايد درگير شدن به اين فضاى احساسى باعث بشه خيلى از موقعيت هاى مناسب براى ازدواج رو از دست بده.
خانواده هاى دو طرف مجدد درگير مشكل شما ميشن به دلیل این که شما نتونستید یه واقعیت رو بپذیرید. این یعنی بی درایتی



٣: تو رابطه قبلى ظرفيت و بسترى براى شما فراهم بود كه اگه وصلت صورت ميگرفت غرور شما تا حد قابل قبولى حفظ بشه . حالا به نظرت اون ظرفيت رو تا حد زيادى از دست ندادى؟؟؟؟
.
.

.
حالا اگه بازم اصرار به ادامه اين رابطه دارى حداقل بيا براش چند تا دليل منطقى بيار.

[mobin31080]

سلام

ممنونم که وقت گذاشتین و مطالب منو پیگیری و مطالعه کردین و مهتر از اون زحمت کشیدین و نظراتتون رو نوشتین.

من تو پست قبليم گفتم اگه بخايم فقط مشكلات اين اختلاف طبقاتى رو ببينيم حداقل از سه جنبه بايد بررسى بشه.

١: دختر خانم
٢: خود شما
٣: خانواده و اطرافيان دختر

نظر اكثريت دوستان بر اين بود كه شما به دليل غرورى كه دارى نميتونى با مشكل ٢و ٣ كنار بياى.

صحبت شما کاملا درست و منطقی هست. در مورد اول دختر خانوم گفتن که مسائل مالی من کنار میان. من اوضاع رو بدتر از اون چیزی که هست جلوه دادم. جلسات اول مصر بودم که ایشون منصرف بشن. ایشون گفتن که کنار میان. اگرچه خودمم میدونم که درک درستی از صحبت های من نداشتن. نکته اینجاست که اوضاع مالی من خیلی بد نیست. بر خلاف اوضاع داغون اقتصادی مملکت، اوضاع شرکت داره روز به روز بهتر میشه. احتمالا درآمد سال 94 دو برابر سال قبل میشه.
از طرفی ایشون هم توی خانواده ساده ای بزرگ شدن. الان یه گوشی تلفن 400 تومنی دست میگیرن. ما تو خانواده گوشی کمتر از یک تومن نداریم.

در مورد بند دوم باید بگم که ما 10 جلسه با هم حضوری صحبت کردیم. خیلی در این باره بحث شد و از طرفی کلی هم تحقیقات انجام شد. خانواده ایشون بر خلاف وضع مالی که دارن خیلی به دور از غرور و تکبر کار میکنن.
داماد یکی از دوستام توی شرکت پدر این خانوم کار میکنن. گفتن رابطه خوبی با زیر دستاشون دارنو مثال زدن مدتی پیش یکی از کارگرا موقع کار حالش بد میشه . وقتی میره کمی استراحت کنه خود آقای پدر کار اون کرگر رو ادامه میده. کاری که من تو شرکت خودم کمتر انجام میدم.
یه مقدار هم از همسایه های قدیمی تحقیق شد که ترسم از وقوع اتفاقاتی که باعث خدشه دار شدن غرورم بشه کم شد.

در مورد سوم هم با هم صحبت کردیم. رفتارهای عجیب و غریب نداشتن. سطح هدایا در حد خودمون بود. ولی در کنار اون هدایای مربوط به خودش متفاوت بود. برام مسلمه که خواسته های ایشون با یه دختر هم طراز من از نظر مالی متفاوته. و باید یه سری هزینه های اضافی رو متحمل بشم.

خب حالا بايد چيكار كرد؟
تصميم درست اونيه كه عقل و خرد جمعى ميگه يا نه ميخايد احساسى و هيجانى تصميم بگيريد.


تصميم احساسى همينه كه الان داريد انجام ميديد

با این نظر شما موافقم.
ما بعد 10 جلسه تصمیم به ازدواج گرفتیم. انقدر به هم نزدیک شدیم که مشکلات مالی رو فراموش کردیم. چند روز بعد یه سری صحبتهایی رد و بدل شد که واقعا تحت فشار قرار گرفتم. در یک کلام ترسیدم. و خیلی زود و کمتر از یک روز بعد این اتفاق به ایشون گفتم که به درد هم نمیخوریم و تمام کردم.

متاسفانه خیلی فکر نکردم.

الان بعد سه ماه هنوز نتونستم با خودم کنار بیام. اگه واقع بین باشم من میتونم زندگی بالای سطح متوسط جامعه رو براش بسازم. شغلم هم طوری هست که سقفی برای پیشرفت نمیشه براش در نظر گرفت. قبول دارم که این تصمیم خیلی تحت تاثیر احساس قرار گرفته. ولی تصمیم آدم از مجموع عقل و احساسه.

همچنان به درست بودن صد درصدی تصمیم امروز و یا غلط بودن تصمیم دیروز تاکید ندارم. اما الان به نظرم این درست تره.

١: الان اگه به اين موضوع ورود كنيد و تو ادامه به هر دليلى چه مشكلات قبلى و چه مشكلاتى كه در ادامه متوجه اون ميشيد پشيمون بشيد ديگه به اين راحتى نميتونيد موضوع رو جمش كنيد . يعنى ديگه بايد خودتون رو سر سفره عقد ببينيد .

٢: شما با يه تصميم احساسى نشون داديد كه از ظرفيت مناسبى براى مديريت اين موضوع برخوردار نيستيد

٣: تو رابطه قبلى ظرفيت و بسترى براى شما فراهم بود كه اگه وصلت صورت ميگرفت غرور شما تا حد قابل قبولى حفظ بشه . حالا به نظرت اون ظرفيت رو تا حد زيادى از دست ندادى؟؟؟؟

کاملا درست میفرمایین.

امکان برگشت خیلی کمتر شده.

اعتباری که روز اول داشتم رو به هیچ عنوان در ابتدای امر نخواهم داشت. الان احتملا منو به عنوان یه آدم بی عرضه و مردد میشناسن.

اما واقعیت شخصیت من این نیست.

الان باید برم. انشاالله بعدا توضیحات کاملی ارائه میکنم.

باز%