به آخر خط رسیدم ( تصمیم طلاق برام جدی شد)

[rahaaaaaaa]

فرشته مهربان عزیزم من خیلی متوجه نمی شم منظورت رو از این حرفها و راهکار ها نمی فهم برام سنگینه . در مورد راهکار دوم امروز کلا فکر طلاق رو از سرم بیرون کردم از صبح که بیدار شدم دارم به امور منزلم می رسم که چن روز بود دست به هیچ چی نزده بودم . قصد دارم بهش زنگ بزنم به خاطر تصادفی که کرده خیلی نگرانم . خوب حالا باید چیکار کنم چه طور رفتارهام رو آنالیز کنم

[rahaaaaaaa]

من سی سالمه و اون 31 . همسرم رفتارش تو جمع خیلی خوبه و خیلی هم باهوشه .این از مهمترین خصوصیاتشه . در جمعی که بودیم و کوهنوردی می کردیم به خاطر قیافه و هیکل خوب و اخلاق و رفتارش همیشه جلو چشمم بود . البته اون موقع خودش رو لیسانس عمران معرفی کرده بود و در یک کار ساختمانی پست مهمی هم داشت درباره زندگی اش هم که چیزی نمی دونستم . کم کم که بهم نزدیک شد و من به عنوان دوست پذیرفتمش گفت که لیسانس نیست حتی دیپلم هم نداره شرایط خانوادگی سختی هم داشته الان هم پدر مادرش وضعیت مالی اصلا خوبی ندارن مستاجرن اما آبرو دارن .در باره شکست تلخش در زندگی و این که در حال حاضر بیکاره و این حرفها . اولین حسی که بهش پیدا کردم دلسوزی بود این حس لعنتی هنوز هم ادامه داره هنوزم دلم براش می سوزه اون خیلی غد و مغروره و نسبت به زندگی هم کلا آدم بی انگیزه ایه و کلا آبرو و این حرفها زیاد براش مهم نیست اما برای من که یه زنم خیلی مهمه به خصوص اینکه یه شکست هم قبل از این داشتم (در دوره عقد جدا شدم) برای زندگی قبلیم هیچ کدوم از این مسائل رو نداشتم چون سنم هم کمتر بود خیلی ترسیدم سر کوچکترین مسائلی که پیش اومد سریع مهریه ام رو بخشیدم و جدا شدم .الان خیلی مستاصلم نه راه پس دارم نه پیش . اگه بهش زنگ نزنم اونم زنگ نمی زنه از مادرش هم که خبری نیست اگر هم زنگ بزنم حق به جانب می شه و تمام تقصیرها رو می ندازه گردن من و بدتر از قبل می شه . از بابام هم خجالت می کشم به خاطر فحش هایی که بهشون داده و الان ازش بخوام دوباره بیاد تو همین خونه و جلو چشمشون .از طرف دیگه از تنهایی تو این خونه ، بلاتکلیفی و دل تنگی هم کلافه شدم انگار هر چی جلوتر می رم زمان سخت تر و سخت تر می گذره

[rahaaaaaaa]

یعنی میگی الان بهش زنگ نزنم ؟می دونم زنگ هم بزنم درست جوابمو نمی ده .یعنی فکر نکنم براش اینقدر بها و ارزش داشته باشم که بخواد حتی بم زنگ بزنه و یا اینکه جوابم رو بده با وجودیکه می دونم الان شرایطش اصلا خوب نیست . شبها مجبوره محل کارش بخوابه آخه می ترسه بره خونه خودشون .تصادف شدیدی هم کرده که ماشینش داغون شده به اندازه بهایی که بهش دادم احساس بی ارزشی می کنم

[rahaaaaaaa]

آقا امین من متوجه راهنمایی های فرشته مهربان نمی شم نمی دونم ازم چی می خواد باید چیکار کنم ؟

[rahaaaaaaa]

بهش اس ام س دادم میگم دلم برات تنگ شده جواب داد ادامه این زندگی با این شرایط برای هردومون اشتباهه بدون جنجال با احترام جدا بشیم بهتره من بهش گفتم من واسه این زندگی خیلی هزینه کردم واسه احساسم بهای زیادی رو دادم چه جوری می خوای جبران کنی ؟؟؟؟
اما جووابی نداد .جوابی نداره هم که بخواد بده اگه ازش متنفر بشم جدایی برام خیلی آسونه شاید هم منتظر همین بهانه هام .لعنت به این دل ساده من

[ammin]

رها خانم دیگه فرشته مهربان توی تایپیکته وبه نتایج مطمئنی خواهی رسید.اماتوی این شرایط پیامک میتونه باعث سوبرداشت ازحرف همدیگه بشه چون پیامک لحن نداره مثلااگه ازسر دلسوزی حرفی بزنی ممکنه او ازسرطعنه برداشت کند.اگه بنا برارتباطی این شکلی باشه زنگ زدن ازپیامک بهتره.به هرحال امیدوارم مشکل به تدریج حل شود

[ammin]

راستش منم چندبارپست دوم فرشته مهربان روبا اولش نگاه کردم.به نظرم منظورش اینه چرا دراولین واکنش به پستش دنبال راهکارهستی راهکارها درقدم ششم هست نه قدم اول ودوم ؛شما اول باید به فرشته اعلام کنید که آیا فکرطلاق راکنارگذاشته اید یانه.ودرگام دوم باخونسردی وآرامش منتظرپست بعدی فرشته بمونی تا آرامش نداشته باشی دقیقا متوجه نکته هانخواهی شدکه بخوایی پیاده سازی کنی.پس صبرکن ومنتظر پست بعدی فرشته باش.میتونی یه کم بیرون بروی .امامزاده ای،مسجدی،طبیعیت یا پارک تا ذهنت کاملا آرام وآماده دریافت شودهمش قرار نیست پای رایانه بشینی ممکنه روزی یه پست یادوپست ازفرشته دریافت کنی ولی حتما نمیخاد همون لحظه جواب بدهی تاجوابات دقیق صادقانه وعادلانه باشه و واقعا مشکلت کالبدشکافی وحل شود.توی پستت گفتی که ازطلاق داری منصرف میشی.خب صبرکن تافرشته پست بعدی رو واست بذاره خودش حواسش هست بهش فشارنیار.موفق باشی

[fatima86]

باسلام خدمت رهای عزیز

خواستم بگم فرشته ی مهربون چندتاگام بهت داده بود...

گام اول >>> از فکر طلاق در این شرایط بیرون بیا و فعلاً تاخیر را در پیش بگیر و استپ بده به این فکر

گام دوم ( مهم ) >>> هیجاناتت را کنترل کن و زود واکنش نشون نده و زود تصمیم نگیر و تا می توانی در جهت

تأمین و حفظ آرامشت تلاش کن

توپیام دوم بهت گفته که تازمانی که نتونی این دو مرحله روپیش بگیری وارد گام های بعدی نشو...
پس عجله نکن..صبرداشته باش...باشه؟؟؟
اطمینان کن ماهمه مثه اعضای خانوادت بی منت بی چشم داشت میخوایم کمکت کنیم...
انقدرصبرکردی چندروز دیگه هم روش

[rahaaaaaaa]

باشه دوستای خوبم ممنون از اینکه منو تحمل می کنید. تنها چیزی که الان ندارم صبر و آرامشه . اما سعی خودم رو می کنم من صبر می کنم و آرامش خودم را حفظ می کنم فردا کلا از خونه می زنم بیرون .در و دیوارهای خانه انگار دارن بهم بد و بیراه می گن اینقدر که این چن روز تو خونه نشستم و جایی نرفتم . منتظر پست فرشته مهربان می مونم . فقط صبر و آرامش صبر و آرامش صبر و آرامش ..

[فرشته مهربان]

رهای عزیز

آرام باش .... آرام

گام اول را خوب برداشته ای . اینکه فکر طلاق را بوسیدی گذاشتی کنار و فعلاً سراغش نمیروی ، احسنت

گام دوم چی بود ؟

کنترل هیجانات یعنی اینکه >>> سعی کنی نترسی ، عصبانی اگر شدی خودتو کنترل کنی ، عجله نکنی ( زود واکنش نشون ندهی ، و هر تصمیمی را زود نگیری )

از پست اول من به بعد پستهایت را دقت کن ، خواهی دید که چقدر هیجان مدار هست .... این هیجانات آفت هست برایت .

برای کنترل هیجاناتت در این تالار تاپیکهایی داریم که هم آگاهی در خصوص احساسات و هیجاناتت بهت می دهد هم کمکت

می کند بفهمی چطور کنترلش کنی ( از دوستان تقاضا می کنم لینکهای مناسب را برای رها قرار بدهند )


مثلاً یکی از قدمهای کنترل هیجان این است که اصلاً تمرکزت را از روی شوهرت و اشکالاتش برداری و تمام حواست

را بدهی به اینکه خودت بفهمی راه و رفتار درست چی هست و همونو عمل کنی .

مثلاً تصادف شوهرت را فهمیدی بدور از هیجان زدگی فقط بهش زنگ می زدی و می گفتی شنیدم این اتفاق افتاده و ناراحت

شدم و نگرانت هستم . حالا حالت چطور هست ؟و احوالش را می پرسیدی و اگر بیمارستان هم بود بهش سر میزدی ...

اگر هنوز هم امکانش هست این کار را بکن ..... و اگر او حرفی از جدایی و هر حرف دیگه ای از اختلافات زد بگو اینها باشه

برای بعد فعلاً مهم اینه که تو حالت خوب بشه و فقط به همین فکر کن و در راستای بهبودیش بهش روحیه و امید بده بدور از

هرگونه هیجان زدگی . نه عشقولانه بازی نه بی تفاوتی بلکه یک مهرورزی ساده و انسانی .

هر گونه فضایی در خصوص صحبتتان در این شرایط در باره اختلافات را ببند . اگر خواست بیاد خونه استقبال کن و از

اینکه آنروز هم آنگونه او را از خونه بیرون رانده ای عذر خواهی کن و بگو عصبانی بودم ... ما مشکل داریم با هم اما می توانیم از

راه درست بررسی اش کنیم و بهش بپردازیم که فعلاً با این شرایط جسمی و روحیت بخاطر تصادف وقت این نیست و ....

همین خود فرصت خوبی هست که می توانی ازش استفاده کنی .

تا یک هفته هیچ بحث و جدلی با او نداشته باش حتی اگر او خواست در خصوص اختلافات حرف بزنه بگو خواهش می کنم

اجازه بده که کمی زمان بگذره و حال و هوای هردومون بهتر بشه تا بهتر بتونیم بررسی کنیم و رفتار کنیم .


نکته دیگر در این گام دوم >>> تأمین و حفظ آرامش هست . همین روندی که برات گفتم در پیش بگیری راهکار تأمین و

حفظ آرامش هست . پرهیز از پرداختن به اختلافات تا یک بازه زمانی مشخص یعنی تأمین آرامش .

هرچیزی که به شما آرامش می دهد و خلاف شرع و عرف و شأن نیست را استفاده کن و از هرچیزی که آرامشت را به هم

می زند دوری کن .

امیدوارم تونسته باشم روشن کنم و حالا متوجه منظورم شده باشی