چکار کنم که همسرم صدمه کمتری ببیند (قصد جدایی به خاطر ظاهر خانمم)

[تسلیم خدا]

سلام
برادرم من هم با خواندن تاپیک شما به یاد کسی افتادم که یکی از نزدیکانم داستان زندگیش را تعریف کرد
باور کنید ظاهر زیبا بعد از مدتی عادی می شود
آقای از نزدیکانم تعریف می کرد در بین همکارانش فردی بود که همیشه از همسرش تعریف می کرد و می گفت مثل فرشته هاست . همسرش را پری رویاها خطاب می کرد
روزی این آشنای من و بقیه همکاران تصمیم می گیرند برای بهانه ی به خانه او بروند و همسر او را ببیند و خلاصه موقع ورود بازنی بسیار زشت رو به رو می شوند و به همکارشان وقتی می گویند .او می گوید همسرم به قدری مهربان است که من واقعا اورا بسیار زیبا می بینم .


نمی دانم برای شما پیش آمده (برای من که بسیار پیش آمده)کسانی از نزدیکانتان را به خاطر بیاورید . کسانی که صورتی بسیار زیبا دارند ولی اخلاق بدی دارند و همه از آنها دوری می گیرند نا خود آگاه در نظر ما زشت هستند با این که صورت زیبای دارند و بلعکس.

[saeeded]

حرف های "ani" عزیز رو باید با طلا نوشت زد رو دیوار ...
.
خلاصه کنم آقای ........... اگه دسترسی به شما داشتم دختری رو براتون معرفی میکردم که از لحاظ ظاهری ی سرو گردن از مدل های فشن خارجی بالاتره و در ظاهر خوش اخلاق! ولی اگه مدتی باهاش زندگی کنی "حسرت" یه روز زندگی با زن زشت خوش اخلاق به دلت میمونه ...
حالا خود دانی.
رو معیار های خودت تجدید نظر کن دوست عزیز ...

[mohammad2012]

با دوستان موافقم..
زیبایی به ظاهر نیست..
من توی پسرا و دخترا ادمایی رو دیدم که قیافشون اصلا جذاب نیست ولی وقتی باهاشون برخورد میکنی جذبشون میشی.
در واقع چیزی که شما رو دفع میکنه رفتار و فرهنگ ایشونه نه ظاهرش..
اگر ظاهر ملاک بود خدا همه رو یک شکل می افرید ( چون قابل تغییر نییست ظاهر ) ولی همین که توی قران هم اومده شما رو به شکل های مختلف افریدیم تا یکدیگر را بشناسین یعنی این تفاوت چهره ملاکی نیست فقط برای اینه که متمایز باشیم از هم..
یه چیزی توی ذهن ما پسرا هست که میگیم دخترای زیبا بدست اوردنشون سخته و خیلی لذت بخشه که مخ یه دختر خوشگل رو بزنیم ولی در واقع چیزی که به دختر شخصیت میده اعتقاد و غرورشه . دختری ممکنه زیبا باشه ولی روحش کوچیک باشه و این دختر به راحتی بدست میاد ولی دختری ممکنه زشت زشت باشه ولی محل به هیچ پسری نذاره ( از نظر من این دختر ارزشمند تره )
توی همین اینترنت ببین دخترای زیبایی هستن که با مبلغ ناچیزی خودشونو میفروشن و چقدر دخترای نجیب هستن که قیافشون معمولیه ولی به هیچی خودشونو نمیفروشن ( نه پول نه تیپ نه خونه نه ماشین ..)
شما خانمتون رو از لحاظ این ارزش ها بسنج که چقدر روحش بزرگه و شخصیت داره..
من خودم پسرم میدونم پسرا از دختری که اویزون باشه خوششون نمیاد و دوست دارن دختر یکمی از چنگشون در بره تا بدستش بیارن . شما راحت بدست اوردی و واسه همین قدرشو نمیدونی ....
به خودت زمان بده.. به اون زمان بده... یکمی به فکرت استراحت بده اینقد اعصاب خودتو خورد نکن که تصمیمم اشتباه بوده .

[بهار.زندگی]

بچه ها فکر میکنم یه کم دارید تند میرید.حالا لازم نیست از اونور بوم بیفتیم.

نمیشه اصلا زیبایی و جذابیت ظاهری رو نفی کرد.نمیشه الکی بگیم فقط اخلاق مهمه.قیافه اونم برای مردها که معمولا بصری هستن اهمیتی نداره.
به هر حال این خانوم قراره شریک زندگی یه عمر این اقا باشه.و باید جذابیتش به اندازه ای باشه که نیازهای بصری همسرشو برطرف کنه.

پس لطفا اصل اهمیت این موضوع رو زیر سوال نبرید.

فقط مسئله اینجاست که:

1-مسائل ظاهری قابل تغییر و بهبود هستن.هرچند اگه اقای باوجدان دقیقا میگفت خواسته و نیاز ظاهریش از همسرش چیه ما راحتتر میتونستیم کمک کنیم.
یه جا انگار خوندم گفتن خانومشون ازنظر ظاهری یه کم درشتن..میدونید این اشخاص استعداد بالقوه ای برای داشتن یه هیکل تاپ دارن..رژیم ،نرمشها و ورزشهای خاصی تو این زمینه هست که به کمک یه سری لباس مناسب میتونه خیلی ایشونو تغییر بده.

2-باید رابطش با همسرش بهتر بشه تا بتونه نکات مثبت وجودی همسرش رو کشف کنه..
مثلا ممکنه اگه رابطشون خوب بشه نوع رفتار اون دختر جوری باشه که اوج لذت جنسی رو به همسرش بده یا چنان خوش مشرب باشه که برای همسرش شیرین باشه.

حرف ما اینه که اقای باوجدان همه چیرو با هم ببینه و از نزدیک شدن به این خانوم به هوای کشف و شناخت دقیقش نترسه.

موفق باشید

[bivojdan]

ممنون از همگی، هرچند سوالی که پرسیده بودم فقط یک نفر (kamrava) بهم جواب داد و حدس میزنم ایشون آقا باشند و سایر مواردی که گرفتم سعی در این داشتند که من ادامه بدم و نخواستند به سوال من جواب دهند که اکثر نظرات خانم ها توی این دسته بود. نظرات دسته دوم همه قشنگ، انسانی، محترم، سازگار با معیارهای ارزشمند یک آدم فهیم و باشعور ولی متاسفانه برای من قانع کننده نبود. باز هم تاکید میکنم که لطف شما در کمک به من و زندگی ام رو نادیده نگرفتم و از بابت راهنمایی هاتون بسیار سپاسگزارم. خواسته من از نظر خودم واضح و تا حدودی قابل توجیه است: میخوام بتوانم زنم را دوست داشته باشم، از بودن در کنارش لذت ببرم تا بتونم نیازهای عاطفی اونرو جواب بدم عاشقش باشم تا او هم از زندگیش لذت ببره که برای من همه اینها در صورتی ممکنه که از لحاظ ظاهری به دلم بنشینه. میخوام بچه هام در آینده ظاهر خوبی داشته باشند تا به خاطر ظاهرشون در زندگی اذیت نشند.
میتونین بهم ایراد بگیرین که چرا وقتی به دلم ننشسته رفتم خواستگاریش؟ اینکه اون چه گناهی داره که گرفتار من شده؟ اینکه این رفتار و طرز فکر اصلا انسانی نیست؟ چطور یک آدمی میتونه اینقدر سطح فکر پایینی داشته باشه که خوشبختی خودش و بچه هاش رو در زیبایی خلاصه کرده؟ همه این ایرادها رو میتونین بهم بگیرین که من همه رو قبول دارم و گواهش هم نام کاربری منه.
ولی این سرکوفتها مشکل منرو حل نمیکنه. راه حلی که من بهش رسیده بودم جدایی بود فقط توی نحوه اون مشکل داشتم که از شما کمک خواسته بودم و اکثر شما گویا با نادیده گرفتن این سوال نظرتون بر اینه که وقتی اینکار بخواد بشه نحوه اش دیگه فرقی نمیکنه. تاثیر بدش رو میزاره و دیگه کم و زیاد نداره که حالا بخوایم توی این مورد با سیاست رفتار کنیم.

توی مدتی که این مطلب رو نوشتم آقای Mohammad2012 و بهار زندگی عزیز هم نظر دادند. آقای محمد با شما موافقم ولی مثالهایی که زدین هم به دل نمی شینن، زیبایی در کنار رفتار مناسبه که فرد رو دلنشین میکنه.
ممنون خانم بهار زندگی که نسبت به بقیه یه کمی متفاوت تر دیدن موضوع رو و ممنون که درک میکنین زیبایی ظاهری هم مهمه. باز هم در مورد اینکه چه روشهایی ممکنه وجود داشته باشه که زیباش بکنه فکر میکنم. ممنون

[بالهای صداقت]

ولی این سرکوفتها مشکل منرو حل نمیکنه. راه حلی که من بهش رسیده بودم جدایی بود فقط توی نحوه اون مشکل داشتم که از شما کمک خواسته بودم و اکثر شما گویا با نادیده گرفتن این سوال نظرتون بر اینه که وقتی اینکار بخواد بشه نحوه اش دیگه فرقی نمیکنه. تاثیر بدش رو میزاره و دیگه کم و زیاد نداره که حالا بخوایم توی این مورد با سیاست رفتار کنیم.

نحوه بیان قضیه طلاق : لحاظ کردن صداقت در گفتار و عملتون (فقط همین )
مثل
>>من از ظاهرت خوشم نمیاد ، به همین خاطر می خواهم طلاقت بدهم
>> تو موقعیت خوبی برای ازدواج داشتی ، واسه همین اومدم خواستگاری ات ، ولی الان به دلم نمیشینی ، به همین خاطر می خواهم طلاقت بدهم
>> تو زن قوی ای هستی ، ولی من از با تو بودن بیزارم ، می خواهم طلاقت بدهم


دیدی کاری نداشت ، مطمئن باش خانومت یک ثانیه هم تعلل نمی کنه ،مثل آب خوردن از زندگیت میره بیرون و پشت سر خودش رو هم نگاه نمی کنه

منتها

=== توجه توجه ===
همون جوری که موقع خواستگاری ، با وجود اینکه ایشون به دل شما ننشسته بود ، اما عقدش کردی و همسرت شد و الان داری تاوان اون روش غلط را لمس می کنی

همین جوری هم باید تبعات تصمیم طلاقت رو هم بدهی ،
تبعتاتی که دوستان در پست هاشون کم و بیش اشاره هم کردند
====
الان هم دوستان نمی گویند برو بنشین و بسوز و زندگی کن
نمی گویند برو طلاقش بده و برو با یکی دیگه که باب میلت هست ازدواج کن
نمی گویند پس وجدانت کوش و چرا عاطفه نداری
نمی گویند برو چشمت رو همه چیز ببند و عشقولانه زندگی کن

بلکه می گویند راه و روش درست ،
زندگی کردن
درست رفتار کردن
درست تصمیم گرفتن
را یاد بگیر

===================
اگر اون موقع خواستگاری هم می اومدی می گفتی ، این خانوم موقعیت خوبی داره ، ال هست ، بل هست ، ولی به دلم نمیشینه می خواهم ازدواج کنم و سئوالم این هست که با وضعیت " به دلم نمیشینه " چه جوری باید کنار بیام
دوستان همین پست ها را به شما می گفتند ... نه تشویقتون می کردند به اینکه ازدواج کنید ،که بعدا همه چیز عادی می شود
و نه تشویقتون می کردند به قطع کردن یکباره همه مراحل

بلکه بهتون می گفتند به خودتون زمان بدهید و روی خودتون کار کنید
نه به ازدواج ادامه دهید و نه قطع یکباره
بلکه شما را سوق می دادند به دانستن اینکه
روش تصمیم گیری تون غلط هست و باید روی اون قسمت کار کنید
اون وقت شما هی می گفتید من تصمیم رو گرفتم می خواهم ازدواج کنم ، خانواده ام گفتند مورد خوبی است ، عالی است ، بعد از ازدواج همه چیز عادی میشه ، و سئوالم از افراد تالار در مورد نحوه کنار اومدن با قضیه " به دلم نمیشینه "هست و در این خصوص راهکار می خواهم


پس بهتر هست ، در حال حاضر روی خودتون کار کنید نه اینکه پشت سر هم تصمیم بگیرید!

[sr2282]

شما اشتباه کردید،اما الان که به دلتون نمیشینه اصلا این موضوع رو با دختر مطرح نکنید چون توی ذهنش تا ابد نقش میبنده و از یادش نمیره و ممکنه اعتماد به نفسش بیاد پایین....به نظر منم زندگی اینجوری اصلا فایده نداره...من خودم اولش اصلا از قیافه ی همسرم خوشم نمیومد ولی به دلم نشسته بود کلا،یعنی اخلاقش اینقدر خوب بود که رفته رفته قیافشو فراموش کردم ،الان که بعد یکسال به اون روزام فک میکنم میبینم من چقدر احمق بودم که بخاطر قیافش میخواستم به بختم لگد بزنم،در حالی که تا حالا هرکی ما دوتارو باهم دیده همیشه گفته خیلی به هم میاین و البته تایید خانوادمم منو دلگرم میکرد...بعد ها فهمیدم که من چقدر اون موقع بلندپرواز بودم!اما اینو بگم که اولش از همسرم خوشم اومد اما فقط قیافش برام جذاب نبود که اونم بعدها حل شد...ولی انگاری شما کلا با دختره مشکل دارید و اصلا به دلتون نمیشینه...من داداشمم همین موقعیت شمارو داشت و همکاری داشت که خیلی دوس داشت داداشم به خواستگاریش بره؛بابام اینقد از موقعیت دختره تعریف میکرد که بیچاره داداشم آخر رضایت داد و تسلیم به ازدواج باهاش شد...ولی ته دلش اصلا از قیافش خوشش نیومده بود...ولی من نزاشتم و جلوی خانوادم ایستادم و داداشمو از محلکه نجات دادم...شما با سن 33 نباید افسار زندگیتونو به دست خانوادت میدادی...الانم به شدت از عروسی کردن منصرفشون کن و بهشون بگو قضیه جدیه.البته به مدت 3ماه این راهکارهایی که دوستان گفتن رو بکار بگیر ،اگه بازم ازش خوشت نیومد اقدام به طلاق کن،البته به قول دوستان سر همه چیزش بایست...چون کسی که خربزه میخوره باید پای لرزشم بشینه

[mohammad2012]

دوست عزیز..
من خودم پسرم درکت میکنم چی میگی . من خودم که رفتم خواستگاری خواهرم ازم پرسیدم محمد به دلت نشست ؟؟ گفت دختر مردمو بدبخت نکنیا... خوب بهش نگاه کن و اندامش رو حتی ببین چون حقته..
این که قبل از ازدواج باید درست ببینیم رو شما رعایت نکردی .
من نمیگم جدا نشو فقط به این فکر کن که اگر ایشون میگفت از تیپ شما خوشش نیومده و هر کار هم بکنی و عوضش کنی اون نمیخواد و میخواد جدا بشه چه جوابی بهش میدادی؟ ( جوابش خیلی مهمه )
بهش میگفتی خوب بریم جدا شیم ؟
اگه تو دوسش داشتی و اون دلتو میشکست اینطوری چه حسی بهش پیدا میکردی؟
این سوالا رو جواب بده تا حس اونو کاملا درک کنی. بعد ببین بهترین راهی که دوس داشتی اون ازت جدا شه چی بود ؟

دوستان الان بهم اخطار میدن ولی اگر تصمیمت برای جدایی 100 درصده و هیچ راهی رو نمیخوای بری قضیه رو کش نده و بیش از این دختره رو بدبختش نکن .

[ani]

دوست عزیز

نام تاپیک حکایت از تصمیم گیری شما دارد . اما ما وظیفه داریم از منظرهای مختلف به ماجرا نگاه کنیم و دست شما را بگیریم و به سمت و سوهای مختلف ببریم .

در بسیاری از مواقع مراجع تحت فشار است و در نتیجه ی فشارهای پیرامون قادر به پردازش موضوع از جهات مختلف نیست و تصمیم او بیشتر جنبه ی آزردگی دارد تا یک تصمیم بالغانه .


در نهایت شما تصمیم گیرنده هستید . اما این موضوع مانع از این نمی شود که مسائل از دیدگاه های مختلف بررسی نشود . چه بسا در این میان تلنگری به مراجع بخورد که باعث شود روی تصمیم خود بازبینی داشته باشد .

شما اکنون تصمیم خود را گرفته اید و ظاهرا تصمیم هم ندارید از این موضع کنار بکشید . در نتیجه کار خودتان را بکنید و بدون تخریب شخصیت این خانم بروید سر نقص های خود و بر اساس برشمردن نقص های خودتان معذوریت خود را از ادامه ی همراهی به ایشان اعلام کنید . ( چرا که دلیل واقعی جدایی در نقاط ضعف شماست نه در چهره ی ایشان و نه در نقاط قوت شما )

و مابقی ماجرا هم دیگر به شما ربط ندارد . ایشان هم به سهم خود باید سهم بی دقتی اش را از این انتخاب بپردازد و ناراحتی و باخت و شکستن و.....بهای این بی توجهی و بی دقتی و عدم شناخت و عجله و ........ایشان خواهد بود .

در نهایت قدری این خانم واکنش خشم و غم و عصبانیت خواهد داشت که آنها را هم مثل یک نوازش دریافت کنید .


دستکم در این بخش مسئولانه عمل کنیدو مسائل را از جایگاه خودتان و بدون اشاره به زشتی عنوان کنید .

[پرنده غريب]

من كاملا درك مي كنم شرايط تون رو چون در همچين شرايطي قرار گرفتم.الان شما هر چيزي بشنوين قبول نمي كنين. شما مي تونين به نامزدتون علاقه مند بشين ولي نمي خواين. كسي كه به اين فكر كنه كه بچش زشت يا خوشكل دربياد اصلا نمي خواد علاقه مند بشه.
اين نصيحت ها تا موقعي كه خودش نخواد به دردش نمي خوره. ما الان هر چي بهت بگيم تو قبول نمي كني. يك كم، فقط يك كم با خودت فكر كن،من خودم پدر مادرم قيافه عادي دارند ولي بيا ما دختراشو ببين. اين قد نازيم كه نگو( اعتماد به نفس به من مي گن)
فقط تو كمي همه جوانبو بررسي كن. اگر به جايي نرسيدي تصميم بگير.
اميدوارم اون چه كه صلاحته اتفاق بيفته