سلام
من 24 سالمه... یه دختر 24 ساله که با ظاهر خیلی خوب و خانمه اما در باطن آبروی هرچی دخترو برده...
نمی خوام از لجن زاری که توش افتادم حرف بزنم تا بوی تعفنش حالتون رو بهم نزنه...
چندوقته که می خوام خودمو از این زندگی ای که برای خودم درست کردم نجات بدم اما اصلاً ارادشو ندارم...
دلم یه دوست... یه کسی رو می خواد که همراهم باشه... همه چیو براش تعریف کنم و بعد که پاک شدم از زندگیم بره بیرون و دیگه به روم نیاره!!!
ولی نه به کسی اعتماد دارم نه روم می ش پیش کسی حرف بزنم... از خودم از این که دیگران من واقعی رو نمی بینن خجالت می کشم... از خواستگارای که گول ظاهرممو می خورن خجالت می کشم...
چیکار کنم که محرم با یه دل پاک بگم یا حسین؟؟؟![]()








علاقه مندی ها (Bookmarks)