حال و احوال یاران همدردی (9)

[ammin]

سلام.

این روزها ،روزهای . گل محمدی.ست. بوی این گل آدمو مدهوش میکنه انگار ریشه دربهشت داره..نام این گل هم بوی عطرمیده...



قدیما چندشاخه ازاین گلو میچیدیم میذاشتیم توی بطری کوچک آب.موقع خوندن امتحانات خرداد بوی این گل اتاق رومعطرمیکردبخصوص صبح زود با عطراین گل شروع میشد تاغروب روزخوبی بود...

یادش بخیر

[del]

نمی دونم حالم خوبه یا نه؟ اما خوب میدونم که دارم رشد میکنم. انگار دارم بالغ میشم در حالی که در درونم دوست دارم کودکی باشم شاد و آزاد و دوست داشتنی.
من بالغانه با احساساتم آشتی میکنم و مطمئنم که میتونم بالغانه با احساسات قلبیه همسرم هم آشتی کنم.
خدایا! بالغانه ات را شکر!

[paiize]

سلام
اصلا نمیدونم یه مدتیه چرااینجوری شدم همش دلم میگیره.همش یاد قدیما میفتم.دلم یه آب وهوای خوب وجدید میخواد...
دلم یه بارون تمیز وقشنگ میخوادکه روحمو پاک کنه ویه حس خیلی خوب بهم بده...

یه روز دلم گرفته بود مثل روزهای بارونی
ازاون هواها که خودت حال وهواشو میدونی
اگه بشه باواژه ها حالمو تعریف بکنم
تو هم منوشعرمنوباهمه حست میخونی
یه حالی داشتم که نگو...یه حالی داشتم که نپرس
یه تیکه ازروحمومن جایی گذاشتم که نپرس
یه جایی که میگردمودوباره پیداش میکنم
حتی اگه کویر باشه بهشت دنیاش میکنم

مدام این ترانه توی فکرمه...

[fariba s]

حال و احوالم خوب نیست.

برای حل یک مساله که برایم فوق العاده مهم و بزرگ بود برای اولین بار اعتکاف رفتم ولی از وقتی که از اعتکاف برگشتم انگار یه جور دیگر شدم، انگار همه چیز برام فرق کرده. یه غم سنگینی رو دلم هست غمی که مال کس دیگر است که انگار از من جدا نیست. از خود من و وجودم هست.

اولین روز اعتکاف گرمم بود با دوستانم جلوی در نشستم، بعد از یه مدت کوتاهی در ردیف آخر یه دختر حواسم را پرت کرد یه دختر حدود 18 سال و فوق العاده زیبا که با کمال دقت و ضرافت موهایش را درست می کرد و گلسر و کلیپس می زد آنقدر مرتب و تمیز و زیبا و نجیب بود که محو تماشای او شدم چند دقیقه که گذشت به خودم گفتم این دختر چرا اینطور روی بالش افتاده اینطور مرتب کردن موها که سختر است و به پاها و کل بدن او نگاه کردم او فلج شدید بود و حتی توان نشستن نداشت اگر دو نفر دستهایش را می گرفتند بلند می شد و می توانست به سختی چند قدم بردارد

و من چقدر ناشکرم.........

غم من که کل دنیایم را گرفته هیچ نیست هیچ.......

و من چقدر ناشکرم.........

وقتی او را دیدم از خودم و از خواسته ام شرمنده شدم و کل اعتکاف و بعد از اعتکاف آن دخترک زیبا در هر روز و هر لحظه من حضور دارد.


دخترک زیبا توان نیاورد و صبح روز دوم بی صدا اعتکاف را ترک کرد.



شاید خداوند صدای مرا نشنود شما هم با من همصدا شوید تا دخترک زیبا به تنهایی قدم بردارد.

[محمد 93]

سلام
این چند وقت یکم گرفتاریها و دغدغه های ذهنیم زیاد شده و تصمیم داشتم تمرکز بیشتری روی قسمتهای مهمتر زندگیم داشته باشم و موارد کم اهمیت تر رو کمرنگ تر کنم ، یکی از اون جاها که میخواستم براش وقت کمتری بزارم اومدن به این سایت بود که گهگاه برای مطالبی که میخواستم بنویسم باید زمان و انرژی میزاشتم… اما این وسط نمیدونم چه اشتباهی رخ داده که اقای مدیر همدردی از چه فردی خواسته تقدیر کنه که اشتباها از من تقدیر کردن و ما رو جزء خواص‼ کردن و پررنگ کردن و این تغییر رنگ برای من ضعیف النفس کافی بود تا اینطور فکر کنم که شاید حضور من برای یک نفر هم اینجا فایده موثر داشته باشه و تصمیمم رو کمی تعدیل کنم… فقط شانس با شما همراه بود که این پررنگ شدن توی دوران پر دغدغه ای همراه شد وگرنه کور از خدا چی میخواد! دو چشم بینا و یک ادم پرحرف مثل من از خدا چی میخواد! یک منبر مثل حال و احوال همدردی و مستمعینی مثل شما…

توی این سایت زیاد دیدم و دیدین که دخترخانمهایی اومدن شاکی شدن که اقا پسری چندین سال ندای دوستت دارم دوستت دارم سر میداده و حالا که قرار بوده بیاد خواستگاری یا حالا که خورده به یک سختی و باید اون عشقهای توی حرف رو ثابت میکرده یهو جا زده و من موندم و یک عشق کاذب و یک دل دستخورده….

من به شخصه درعین اینکه ادم منطقی هستم ولی خیلی راحت میتونم احساساتم رو به طرفم منتقل کنم و همیشه حس خوبی دارم که اون چه در درونم هست رو با کلمات به بهترین شکل میتونم به طرف مقابلم انتقال بدم و اونچه که در باطنم هست به ظاهرم و به دل طرفم پل بزنم…

دو شب پیش یک حس عارفانه عاشقانه خوبی داشتم… مثل همیشه خواستم این حسم رو ازصرفا یک حس به کلام تبدیل کنم و به گوش سمیع مخاطبم که خدای بزرگ هست برسونم…. اومدم اینجا یک تاپیک زدم و در ملا عام گفتم خدایا عاشقتم… دوستت دارم… اما طرفم خدا بود… خدایی که باید موضعت رو در مقابلش روشن کنی که قراره توی زندگیت با اون باشی یا بدون اون… خدا معشوقی هست که اگه ادعای عشقش رو کردی باید پاش وایستی … باید سختی و مشقتش رو به جون بخری تا ثابت کنی عشقت صرفا یک حرف نیست .. که عشق اسان نمود اول ولی افتاد مشکلها… فرداش توی این روزهای پرهیاهویی که دارم یک چالش جدید برام رخ داد که فشار سختیهای این روزهام رو بیشتر کرد… مهم نیست که زندگی سخت باشه یا اسون چون هر دوش میگذره.. مهم اینه که این سختی یا اسونی من رو از خدام لحظه ای غافل نکنه… حوادث زندگی توی عبادات و معاشرتم با خدا کمترین اثری نزاره…

یک خانواده هایی هستن که 5-6 تا بچه دارن و پرجمعیت هستن … معمولا توی اینجور خانواده ها ، همیشه کارها به دوش اون بچه ای هست که کاری تر هست و پدر و مادرش روش بیشتر حساب میکنن و برای پدر مادر ارزشمندتر و عزیزتر هست… علی برو نون بگیر ، علی داروهای مامانت رو گرفتی؟ علی شب زودتر بیا خونه بابات رو ببری حمام بشوری ، علی سر راهت برو خونه مادربزرگت خریدهای اون رو هم بکن و.. ولی کسی با بقیه کار نداره ، به سمیه و معصومه و مریم و حمید و مجتبی کسی چیزی نمیگه .. اینها پایه پنجم میز هستن و امتحان خودشون رو پس دادن ، اینقدر نق نقو و غرغرو هستن که ترجیح به اینه که کار و باری بهشون نداشته باشن…. حالا این حکایت خداست و بنده هاش… که هر که در این بزم مقربتر است، جام بلا بیشترش میدهند… که انبیا و اولیا پربلاترین بنده هاش هستن، چون عزیزترین و عاشقترین مخلوقاتش بودن…



-------------------

[فرشته مهربان]

سلام سلام سلام

حال و احوال شما یاران همدردی که خوبه ان شاء الله ؟ از خدا می خواهم چنان مست انس با خودش شوید که در میان گرفتاریها هم بشکن سرخوشی بزنید ........

حال و احوال خوش محمد 93 ما را نیز برآن داشت که بنگاریم که جناب محمد ، اشتباهی رخ نداده و پستهای شما مفید و محتوایی و همگرا با همدردی شناخته شده و شما هم مثل بعضی از عزیزان دیگر از اعضاءی تشخیص داده شدید که می تواند بسیار برای همدردی و مراجعینش مفید باشد . از این رو بدانید که مدیر همدردی با خود خود شما بوده ....

در خصوص بلا و ابتلا و بلا بر مقربین بگذارید که من تکمیلش بکنم با این حقیقت که البته ، هم بلا در پی بله هست یعنی ما روزی خود بله به او داده ایم که به قول شما عاشفتیم ، هم اینکه اینها بلا به معنای مصطلح نیست بلکه عین نعمت است از این جهت که تعالی و عروج می بخشد اگر بخواهی و از راست قامتان باشی و صبر و استقامت ردایت باشد .

آنکه عافیت در این عالم برمی گزیند عروج و رشدی هم نخواهد داشت که ..... سخن بسیار است و اینجا جاش نیست ....

[فرشته اردیبهشت]

این روزها روزهایم نامرتبند و کنار هم نمیایستند ...
شب هایم به هم ریخته اند ...

ولی عصرهایم طعـــم چای میدهند
صبح هایم طعم صبحانه که حتی فکر کردن به ان و شوروشوق خوردن صبحــــــانه خواب شبانه ام را می رباید
و
بی قرارش میکند..
که کی قرار است به ایستگاه صبح برسد
و خود را از شوری دلنشین پنیر و داغی چای و نان تازه سیراب کند....

من به خاطر خوردن صبحانه خوشحالم و ذوق میکنم ...

ولی...

امسال وقتی به خودم امدم که شکوفه ها ریخته بودند
امسال اجازه ندادم نسیم بهار پوستم را لمس کند مگر آن باری که به شدت اغوایم کرد و تسلیمش شدم ...

به راستی زیبایی دیوانه ام میکند همان بهتر نبینم و چشم به رویش ببندم و ساکن شوم
شور زیاد را برنمی تابم ...تحمل نمیکنم

امسال مثل پار روزها و ساعت ها و ثانیه های بهار را نشمردم تا زود بگذرد و غرق زمستان شوم

از این بیتوجهی خوشحال شدم که محل به بهار ندادم و از خوشحالی غمگین که چرا با طبعم چرابا اصلم میجنگم!
امسال مردم و زنده شدم.

[بی نهایت]

از سفر قبلی 8 تا حلزون بزرگ با خودم آوردم .

جاشون رو تمیز میکنم. براشون غذا می ذارم.

زمانی که دارم اون ها رو نگاه می کنم ذهنم از همه درگیری ها آزاد می شه.

[دختر بیخیال]

از سفر قبلی 8 تا حلزون بزرگ با خودم آوردم .

جاشون رو تمیز میکنم. براشون غذا می ذارم.

زمانی که دارم اون ها رو نگاه می کنم ذهنم از همه درگیری ها آزاد می شه.

منم خواهر کوچولوم از شمال هشت تا حلزون آوردن ،زمستون خوب بود اما الان که هوا گرم شده یکی یکی مردن ، همش باید جاشون مرطوب باشه ، براشون کاهو تازه بخرین و غذا خوب بدین ، یک ظرف در بسته اگه باشه حتی چند تا سوراخ هوا هم داشته باشه باعث میشه حالشون بد بشه و بمیرن.

5 تا حلزون خواهرم مردن ، و فقط سه تاشون موندن ، اون سه تا هم من اینقدر غر زدم که گناه دارن حیوونکی ها از آخرم خواهرم راضی شد بدشون به بابام ، بابامم بردشون باغ ، ورگنه همین سه تا هم میمردن!

پس خیلی مراقب باشین گناه دارن زجر کششون نکنین یوقت.

من خواهرم زیاد وقت نداشت خصوصا موقع امتحانتش بوود زیاد بهشون نرسید اونا هم تلف شدن

[salehe92]

سلام

امروز بیشتر بهم ثابت شد که خیلی ترسو ام.... و از ان مهمتر بهتر درک کردم که تنها راه حل غلبه بر ترس انجام کاری است که ازش می ترسم.....
وسیله ای خراب شده بود و به پدرم زنگ زدم که چه کار کنم... راه حلی گفتند که جواب نداد و بعد گفتند صبر کنید تا خودم بیام.... ولی تا پدرم میومدن کلی اب هدر می رفت و باید اب را کامل قطع می کردم.....
بعد تصمیم گرفتم خودم درسش کنم مامانم مخالفت کردن ولی گفتم نه مشکلی نیست.... رفتم وسایل لازم را خریدم و طرز استفاده را هم پرسیدم.... ولی موقع انجامش نمیدونید چه قدر بیهوده می ترسیدم!!!!! به خودم گفتم چرا می ترسی؟ تمام احتمالات را تو ذهنم مرور کردم و پیشگیری هایی که باید را هم کردم و خلاصه انجامش دادم و 90 درصد درست شد ولی نه کامل.... خلاصه مجبور شدم دوباره ان وسیله را بخرم و دوباره ان کار را انجام بدم و اینبار کاملا درست شد.... بار دوم دیگه ترسی نداشتم.... و فقط به اینکه چگونه کار را انجام بدم فکر می کردم......

اگه همه عمر رو به روی ترسهام می ایستادم الان وضیعت خیلی بهتری داشتم...............
ولی واقعا رویارویی با ترسها کار سختیه.......
برام دعا کنید که بتونم رو به روی همه ترس هایم بایستم