مشاعره

[zeinab]

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند


**حضرت حافظ**

[زیبا.]

دانستم اين ناخوانده، مرگ است !

از سال‌‌هاي پيش با من آشناست !

[مريم]

تاب بنفشه مي دهد طره مشكساي تو
پرده غنچه مي درد خنده دگشاي تو

[مريم]

تاب بنفشه مي دهد طره مشكساي تو
پرده غنچه مي درد خنده دلگشاي تو

[زیبا.]

و آنچه در جان و جگر يك عمر پنهان كرده‌ام

سر در آغوش هم آريم و به يكديگر دهيم

[مريم]

من كه باشم كه بر آن خاطر عاطر گذرم
لطفها مي كني اي خاك درت تاج سرم

[زیبا.]

ما هر دو ، دراين صبح طربناك بهاري

از خلوت و خاموشي شب ، پا به فراريم

[سوده]

ما درس سحر بر سر میخانه نهادیم
محصول دعا در ره جانانه نهادیم

[زیبا.]

مي گشايد دود شب آغوش خويش

زندگي را تنگ مي‌گيرد به بر

[setareh]

رشته صبرم بمقراض غمت ببریده شد
همچنان دراتش تو سوزانم چو شمع