<<< باغ همدردی >>> آلاچیق کل کل<<< خوش آمدید >>>

[بی دل]

هیییییییییییی...:( یاد اون روزها بخیر

جوانی کجایی که یادت بخیر: من بودم و مولوی بود و اثیر الدین اخسیکتی بود و... آه نه ببخشید اشتباه شد: من بودم و آنی بود و فرشته بود و مامفرد و باران و شاد و موعود و غزاله و مهتاب و بی بی و... هییییییییییییییی و یک مدیر

یاد باد آن روزگاران یاد باد

بچه ها هر کجا هستید و هر چیکار که میکنید:D ارزو میکنم دلتون خوش باشه و لبتون خندون

[meysamm]

بی دل جان باز به شماها
جوونای حالا که دیگه حوصله کل کل ندارن

[hamed65]

هیییییییییییی...:( یاد اون روزها بخیر

جوانی کجایی که یادت بخیر: من بودم و مولوی بود و اثیر الدین اخسیکتی ...

اخسیکتی دیگه کیه؟ اسمش شبیه اسکیپی می مونه
اسکیپی رو یادتونه؟!

یاد باد آن روزگاران یاد باد

خانم بی دل، گذشته رو به رخ ما نکشید! :)
مگه ما الآنی ها چمونه؟!

[بی دل]

بی دل جان باز به شماها
جوونای حالا که دیگه حوصله کل کل ندارن

خوب نه اینکه زمان ما یه شاهی میبردیم در مغازه باهاش 4 تا مرغ محلی و یک کیلو گوشت بره و یه شونه تخم مرغ محلی (از اون قهوه ایها ) و خلاصه جونم برات بگه ماااااادر که کره محلی و سر شیر و... آره دیگه همه اینها رو با همون یه شاهی میخردیم و میزدیم زیر بغلمون و میومدیم خونه. بخاطر همینها جون داشتیم برا کل کل.

اما شما جوونهای امروز عینهو مرغ ماشینی همتون هم عین نی قلیون (مثلا هیکل مانکنی خدا بدووووووووور) نای حرف زدن هم ندارین چه برسه به کل کل. دماغتون رو بگیرن جون از تنوتون در میره. البته دماغتون رو نمیشه گرفت چون عمل شده بخیه هاش نمیدونم چی چی میشه مادر. لبهاتونم زیاد که کل کل کنین، ژل و ایینهاش جابجا میشه لبتون خدایی نکرده یه وری میشه یا گوله گوله میشه. بگذریم...

آره میگفتم، دوره تیرکمون شاه و پادشاه جغجغه خدا بیامرز که ما جوون بودیم، مادر جان! زندگیها اینطوری نبود که. اون موقع ها هنوز میکروب اختراع نشده بود، اینه که مریضی هم نبود. اما حالا جوونها همه قارتشون در رفته. آره مااااااااااااااادر...

اخسیکتی دیگه کیه؟ اسمش شبیه اسکیپی می مونه
اسکیپی رو یادتونه؟!

بی خیال بابا... شما برو هری پاتر و... اینا رو بخون.

بعد هم برو بشین اسکیپی ببین نچ نچ نچ (با صدای اسکیپی) و از این کارتونهای فضایی و گودزیلا و بروسلی و چه میدونم از این جک و جونورها.

[meysamm]

بی دل جان باز به شماها
جوونای حالا که دیگه حوصله کل کل ندارن

خوب نه اینکه زمان ما یه شاهی میبردیم در مغازه باهاش 4 تا مرغ محلی و یک کیلو گوشت بره و یه شونه تخم مرغ محلی (از اون قهوه ایها ) و خلاصه جونم برات بگه ماااااادر که کره محلی و سر شیر و... آره دیگه همه اینها رو با همون یه شاهی میخردیم و میزدیم زیر بغلمون و میومدیم خونه. بخاطر همینها جون داشتیم برا کل کل.

مادرجون برامون یه قصه بگو

اما شما جوونهای امروز عینهو مرغ ماشینی همتون هم عین نی قلیون (مثلا هیکل مانکنی خدا بدووووووووور) نای حرف زدن هم ندارین چه برسه به کل کل. دماغتون رو بگیرن جون از تنوتون در میره. البته دماغتون رو نمیشه گرفت چون عمل شده بخیه هاش نمیدونم چی چی میشه مادر. لبهاتونم زیاد که کل کل کنین، ژل و ایینهاش جابجا میشه لبتون خدایی نکرده یه وری میشه یا گوله گوله میشه. بگذریم...

اییییییییییییی
نگو تو رو خدا
دختر مهربون ، شایانا
این چه قیافه ایه واسه خودتون درست کردین
پاشین چارتا از اون تخم مرغ قهوه ایارو ریدیف کنین ببینم

آره میگفتم، دوره تیرکمون شاه و پادشاه جغجغه خدا بیامرز که ما جوون بودیم، مادر جان! زندگیها اینطوری نبود که. اون موقع ها هنوز میکروب اختراع نشده بود، اینه که مریضی هم نبود. اما حالا جوونها همه قارتشون در رفته. آره مااااااااااااااادر...

اخسیکتی دیگه کیه؟ اسمش شبیه اسکیپی می مونه
اسکیپی رو یادتونه؟!

بی خیال بابا... شما برو هری پاتر و... اینا رو بخون.

بعد هم برو بشین اسکیپی ببین نچ نچ نچ (با صدای اسکیپی) و از این کارتونهای فضایی و گودزیلا و بروسلی و چه میدونم از این جک و جونورها.

پ ن پ بریم کفشای میرزا نوروز ببینیم

[بی دل]

بی دل جان باز به شماها
جوونای حالا که دیگه حوصله کل کل ندارن
...

اییییییییییییی
نگو تو رو خدا
دختر مهربون ، شایانا
این چه قیافه ایه واسه خودتون درست کردین
پاشین چارتا از اون تخم مرغ قهوه ایارو ریدیف کنین ببینم

معجزه تخم مرغ قهوه ای رو دیدی ماااااااااادر؟ هنوز از بالقوه به بالفعل نرسیده، زبون کل کل ات وا شد اییییییییییییینه

[دختر مهربون]

بی دل جان حالمون از توصیفی که داشتی (ژل و ... ) منقلب شد!!
(ولی دستت درد نکنه یه کمی با این خارپشت حرف بزن بلکه یکی تحویلش گرفته باشه :) )

خارپشت جان، اهل کل کل نیستم.
به قول شاعر،

هر چه خواهی کن که ما را با تو روی جنگ نیست
پنجه با زور آوران انداختن فرهنگ نیست

اساساً در فرهنگم نمیگنجه :D

[shayana]

[color=#1E90FF]خب خارپشت چیه دوره برداشتی،گیر دادی به پست من،بچه بیا بگو ببینم حرف حسابت چیه(البته اگه حرف حسابی بلد باشی بزنی :D)
(یه نفر نیس به این جوجه بدلکار بگه
واسه ما فیلم نیا ما خودمون مستندیم!)[/

گفتم جوون مردم گناه داره بیاییم یه جوابیه ای واسش بنویسیم که نگه چرا جوونا رو تحویل نمیگیرین
color]

دختر قشنگم اگه خوابت بیاد برو بخواب !
مثلا اگه امشب جواب سوالتو نگیری چه اتفاقی میفته ؟
تا الان که هیچ اتفاق خاصی نیفتاده

ضمن اینکه اینجور بحث ها رو روز انجام بدی بهتره چون الان اگه بخوابی همش خواب خواستگار و سفره عقد و . . . رو میبینی
اِ،معلومه که تجربشو داشتی که به ما هم توصیه میکنی،بابا همه که مثل تو نیستن فکرشون فقط
پی عروسی و ازدواج و خواستگاری و ...باشه،از قدیم گفتن کافر همه را به کیش خود پندارد و خواند
«روزها فکر تو این است و همه شب سخنت
که چرا سیما چنان گفت و ریحان چنین»

نترس هیشکی نمیتونه برای شایانا فیلم بازی کنه
بیچاره اونی که قراره برای شایانا فیلم بازی کنه

با اين كه شبيه خودتان انسانم
اما خودمانيم كمي شيطانم

زیاد ذوق نکن،ببین بالایی درست نیست منظورم اینه:

با اینکه شبیه خودتان شیطانم
اما خودمانیم زیادی انسانم

من صادقانه ولی کمی اغراق امیز حرفمو زدم،ولی بخدا من اصلا نمیتونم فیلم بازی کنم ،والا الان عکس 70*80منو رو بیلبورد سینماها میدیدین،چون عشق بچگیم بازیگری بود

[بی دل]

مادرجون برامون یه قصه بگو

شما یادتون نمیاد، اون موقعها مچ دستمون رو گاز می گرفتیم، بعد با خودکار بیک روی جای گازمون ساعت می کشیدیم .. مامانمون هم واسه دلخوشیمون ازمون می پرسید ساعت چنده، ذوق مرگ می شدیم

شما یادتون نمیاد، وقتی سر کلاس حوصله درس رو نداشتیم، الکی مداد رو بهانه میکردیم بلند میشدیم میرفتیم گوشه کلاس دم سطل آشغال که بتراشیم

شما یادتون نمیاد، یک مدت مد شده بود دخترا از اون چکمه لاستیکی صورتیا می پوشیدن که دورش پشمالوهای سفید داره !

شما یادتون نمیاد، تیتراژ شروع برنامه کودک: اون بچه هه که دستشو میذاشت پشتش و ناراحت بود و هی راه میرفت، یه دفعه پرده کنار میرفت و مینوشت برنامه کودک و نوجوان با آهنگ وگ وگ وَََََگ، وگ وگ وَََََگ، وگ وگ وگ وگ، وگ…

شما یادتون نمیاد که کانال های تلویزیون دو تا بیشتر نبود، کانال یک و کانال دو

شما یادتون نمیاد، دوست داشتیم مبصر صف بشیم تا پای بچه ها رو سر صف جفت کنیم…

..

شما یادتون نمیاد، عیدا میرفتیم خرید عید، میگفتن کدوم کفشو میخوای چه ذوقی میکردیم که قراره کفشمونو انتخاب کنیم))) کفش تق تقی هم فقط واسه عیدا بود

شما یادتون نمیاد: خانوم اجازهههههههه سعیدی جیش کرددددددد

شما یادتون نمیاد، مقنعه چونه دار میکردن سر کوچولومون که هی کلمون بِخاره، بعد پشتشم کش داشت که چونش نچرخه بیاد رو گوشمون ))

شما یادتون نمیاد، بچه که بودیم وقتی میبردنمون پارک، میرفتیم مثل مظلوما می چسبیدیم به میله ی کنار تاب، همچین ملتمسانه به اونیکه سوار تاب بود نگاه میکردیم، که دلش بسوزه پیاده شه ما سوار شیم، بعدش که نوبت خودمون میشد، دیگه عمرا پیاده می شدیم

شما یادتون نمیاد، پاکن های جوهری که یه طرفش قرمز بود یه طرفش آبی، بعد با طرف آبیش می خواستیم که خودکارو پاک کنیم، همیشه آخرش یا کاغذ رو پاره می کرد یا سیاه و کثیف می شد.

شما یادتون نمیاد، وقتی مشق مینوشتیم پاک کن رو تو دستمون نگه میداشتیم، بعد عرق میکرد، بعد که میخواستیم پاک کنیم چرب و سیاه میشد و جاش میموند، دیگه هر کار میکردیم نمیرفت، آخر سر مجبور میشدیم سر پاک کن آب دهن بمالیم، بعد تا میخواستیم خوشحال بشیم که تمیز شد، میدیدیم دفترمون رو سوراخ کرده

شما یادتون نمیاد: از جلو نظااااااااااااااااام …
شما یادتون نمیاد، اون قدیما هر روزی که ورزش داشتیم با لباس ورزشی می رفتیم مدرسه… احساس پادشاهی می کردیم که ما امروز ورزش داریم، دلتون بسوزه

شما یادتون نمیاد، سر صف پاهامونو ۱۸۰ درجه باز می کردیم تا واسه رفیق فابریکمون جا بگیریم

شما یادتون نمیاد: آن مان نماران، تو تو اسکاچی، آنی مانی کَ. لا. چی

شما یادتون نمیاد، گوشه پایین ورقه های دفتر مشقمون، نقاشی می کشیدیم. بعد تند برگ میزدیم میشد انیمیشن

شما یادتون نمیاد، صفحه چپ دفتر مشق رو بیشتر دوست داشتیم، به خاطر اینکه برگه های سمت راست پشتشون نوشته شده بود، ولی سمت چپی ها نو بود

شما یادتون نمیاد، آرزومون این بود که وقتی از دوستمون می پرسیم درستون کجاست، اونا یه درس از ما عقب تر باشن

شما یادتون نمیاد، برای درس علوم لوبیا لای دستمال سبز میکردیم و میبردیم سر کلاس پز میدادیم

شما یادتون نمیاد، با آب قند اشباع شده و یک نخ، نبات درست میکردیم میبردیم مدرسه

شما یادتون نمیاد، تو راه مدرسه اگه یه قوطی پیدا میکردیم تا خود مدرسه شوتش میکردیم

شما یادتون نمیاد: دفتر پرورشی با اون نقاشی ها و تزئینات خز و خیل :دی

شما یادتون نمیاد، یه زمانی به دوستمون که میرسیدیم دستمون رو دراز میکردیم که مثلا میخوایم دست بدیم، بعد اون واقعا دستش رو دراز میکرد که دست بده، بعد ما یهو بصورت ضربتی دستمون رو پس میکشیدیم و میگفتیم: یه بچه ی این قدی ندیدی؟؟ (قد بچه رو با دست نشون میدادیم) و بعد کرکر میخندیدیم که کنفش کردیم

شما یادتون نمیاد تو دبستان وقتی مشقامونو ننوشته بودیم معلم که میومد بالا سرمون الکی تو کیفمونو می گشتیم میگفتیم خانوم دفترمونو جا گذاشتیم!!

شما یادتون نمیاد افسانه توشی شان رو!!

شما یادتون نمیاد: چی شده ای باغ امید، کارت به اینجا کشید؟؟ دیدم اجاق خاموشه، کتری چایی روشه، تا کبریتو کشیدم، دیگه هیچی ندیدم

شما یادتون نمیاد: شد جمهوری اسلامی به پا، که هم دین دهد هم دنیا به ما، از انقلاب ایران دگر، کاخ ستم گشته زیر و زبر…!!

شما یادتون نمیاد، برگه های امتحانی بزرگی که سر برگشون آبی رنگ بود و بالای صفحه یه “برگه امتحان” گنده نوشته بودن

شما یادتون نمیاد: زندگی منشوری است در حرکت دوار ، منشوری که پرتو پرشکوه خلقت با رنگهای بدیع و دلفریبش آنرا دوست داشتنی، خیال انگیز و پرشور ساخته است. این مجموعه دریچه ایست به سوی….. دیری دیری ریییییینگ : داااااستانِ زندگی ی ی ی -تیتراژ سریال هانیکو

شما یادتون نمیاد: یک تکه ابر بودیم، بر سینه ی آسمان، یک ابر خسته ی سرد، یک ابر پر ز باران

شما یادتون نمیاد، چیپس استقلال رو از همونایی که تو یه نایلون شفاف دراز بود و بالاش هم یه مقوا منگنه شده بود، چقدرم شور بود ولی خیلی حال میداد

شما یادتون نمیاد، با آب و مایع ظرفشویی کف درست میکردیم، تو لوله خالی خودکار بیک فوت میکردیم تا حباب درست بشه

شما یادتون نمیاد، هر روز صبح که پا میشدیم بریم مدرسه ساعت ۶:۴۰ تا ۷ صبح، رادیو برنامه “بچه های انقلاب” رو پخش میکرد و ما همزمان باهاش صبحانه میخوردیم

شما یادتون نمیاد: به نام الله پاسدار حرمت خون شهدا، شهدایی که با خون خود درخت اسلام را آبیاری کردند. این مقدمه همه انشاهامون بود

شما یادتون نمیاد، توی خاله بازی یه نوع کیک درست میکردیم به اینصورت که بیسکوییت رو توی کاسه خورد میکردیم و روش آب میریختیم، اییییی الان فکرشو میکنم خیلی مزخرف بود چه جوری میخوردیم ما )))

شما یادتون نمیاد: انگشتر فیروزه، خدا کنه بسوزه !

شما یادتون نمیاد، اون موقعها یکی میومد خونه مون و ما خونه نبودیم، رو در مینوشتن: آمدیم منزل، تشریف نداشتید!!

شما یادتون نمیاد، بچه که بودیم به آهنگها و شعرها گوش میدادیم و بعضی ها رو اشتباهی میشنیدیم و نمی فهمیدیم منظورش چیه، بعد همونطوری غلط غولوط حفظ میکردیم

شما یادتون نمیاد، خانواده آقای هاشمی رو که میخواستن از نیشابور برن کازرون، تو کتاب تعلیمات اجتماعی

شما یادتون نمیاد: دختره اینجا نشسته گریه می کنه زاری میکنه از برای من یکی رو بزن!! یه نفر هم مینشست اون وسط توی دایره، الکی صدای گریه کردن درمیآورد

شما یادتون نمیاد، با مدادتراش و آب پوست پرتقال، تارعنکبوت درست می کردیم

شما یادتون نمیاد، تابستونا که هوا خیلی گرم بود، ظهرا میرفتیم با گوله های آسفالت تو خیابون بازی میکردیم!! بعضی وقتا هم اونها رو میکندیم میچسبوندیم رو زنگ خونه ها و فرار میکردیم

شما یادتون نمیاد، وقتی دبستانی بودیم قلکهای پلاستیکی سبز بدرنگ یا نارنجی به شکل تانک یا نارنجک بهمون می دادند تا پر از پولهای خرد دو زاری پنج زاری و یک تومنی دوتومنی بکنیم که برای کمک به رزمندگان جبهه ها بفرستند

شما یادتون نمیاد، همسایه ها تو حیاط جمع می شدن رب گوجه می پختن. بوی گوجه فرنگی پخته شده اشتهابرانگیز بود، اما وقتی می چشیدیم خوشمون نمیومد، مزه گوجه گندیده میداد

شما یادتون نمیاد، تو کلاس وقتی درس تموم میشد و وقت اضافه میآوردیم، تا زنگ بخوره این بازی رو میکردیم که یکی از کلاس میرفت بیرون، بعد بچه های تو کلاس یک چیزی رو انتخاب میکردند، اونکه وارد میشد، هرچقدر که به اون چیز نزدیک تر میشد، محکمتر رو میز میکوبیدیم

شما یادتون نمیاد، دبستان که بودیم، هر چی میپرسیدن و میموندیم توش، میگفتیم ما تا سر اینجا خوندیم :دی

شما یادتون نمیاد، خانم خامنه ای (مجری برنامه کودک شبکه یک رو) با اون صورت صاف و صدای شمرده شمرده ش

شما یادتون نمیاد: سه بار پشت سر هم بگو: گاز دوغ دار، دوغ گازدار!! یا چایی داغه، دایی چاقه

شما یادتون نمیاد، صفحه های خوشنویسی تو کتاب فارسی سال سوم رو

شما یادتون نمیاد، قبل از برنامه کودک که ساعت پنج بعدازظهر شروع میشد، اول بیست دقیقه عکس یک گل رز بود با آهنگ باخ،،، بعد اسامی گمشدگان بود با عکساشون.. که وحشتی توی دلمون مینداخت که این بچها چه بلایی سرشون اومده؟؟ آخر برنامه هم نقاشیهای فرستاده شده بود که همّش رنگپریده بود و معلوم نبود چی کشیدند.
تازه نقاشیها رو یک نفر با دست میگرفت جلوی دوربین، دستش هم هی میلرزید!!
آخرش هم: تهران ولیعصر خیابان جام جم ساختمان تولید طبقه دوم، گروه کودک و نوجوان

شما یادتون نمیاد، یه برنامه بود به اسم بچه هااااا مواظبببببب باشییییییددددد (مثلا صداش قرار بود طنین وحشتناکی داشته باشه! بعد همیشه یه بلاهایی که سر بچه ها اومده بود رو نشون میداد، من هنوز وحشت چرخ گوشت تو دلمه. یه گوله ی آتیش کارتونی هم بود که هی این طرف اون طرف میپرید و میگفت:
آتیش آتیشم، آتیش آتیشم، اینجا رو آتیششش میزنم، اونجا رو آتیششش میزنم، همه جا رو آتیششش میزنم

شما یادتون نمیاد، قرآن خوندن و شعار هفته (ته کتاب قرآن) سر صف نوبتی بود برای هر کلاس، بعد هر کس میومد سر صف مثلا میخواست با صوت بخونه میگفت: بییییسمیلّـــَهی یُررررحمـــَنی یُرررررحییییییم

شما یادتون نمیاد، اون موقعی که شلوار مکانیک مد شده بود و همه پسرا میپوشیدن

شما یادتون نمیاد: بااااااا اجازه ی صابخونه (سر اکبر عبدی از دیوار میومد بالا)

شما یادتون نمیاد: تو دبستان سر کلاس وقتی گچ تموم میشد، خدا خدا میکردیم معلم به ما بگه بریم از دفتر گچ بیاریم
همیشه هم گچ های رنگی زیر دست معلم زود میشکست، بعدم صدای ناهنجار کشیده شدن ناخن روی تخته سیاه

شما یادتون نمیاد، یکی از بازی محبوب بچگیمون کارت جمع کردن بود، با عکس و اسم و مشخصات ماشین یا موتور یا فوتبالیستها، یا ضرب المثل یا چیستان …

شما یادتون نمیاد، قدیما تلویزیون که کنترل نداشت، یکی مجبور بود پایین تلویزیون بخوابه با پاش کانالها رو عوض کنه

شما یادتون نمیاد: گل گل گل اومد کدوم گل؟ همون که رنگارنگاره برای شاپرکها یه خونه قشنگه. کدوم کدوم شاپرک؟؟ همون که روی بالش خالهای سرخ و زرده، با بالهای قشنگش میره و برمیگرده، میره و برمیگرده.. شاپرک خسته میشه… بالهاشو زود میبنده… روی گلها میشینه… شعر میخونه، میخنده

شما یادتون نمیاد، اون مسلسل های پلاستیکی سیاه رو که وقتی ماشه اش رو میکشیدی ترررررررررررررترررررررررر ررر صدا میداد

شما یادتون نمیاد، خط فاصله هایی که بین کلمه هامون میذاشتیم یا با مداد قرمز بود یا وقتی خیلی میخواستیم خاص باشه ستاره می کشیدیم :دی

شما یادتون نمیاد: من کارم، مــــــــــَن کارم. بازو و نیرو دارم، هر چیزی رو میسازم، از تنبلی بیزارم، از تنبلی بیزارم. بعد اون یکی میگفت: اسم من، اندیشه ه ه ه ه ه، به کار میگم همیشه، بی کار و بی اندیشه، چیزی درست نمیشه، چیزی درست نمیشه

شما یادتون نمیاد: علامتی که هم اکنون میشنوید اعلام وضعیت قرمز است… قیییییییییییییییییییییییی یییییییییژژژژژژژ. و بعد بدو بدو رفتن تو سنگر، کیسه های شن پشت پنجره های شیشه ای، چسبهایی که به شیشه ها زده بودیم، صدای موشکباران، قطع شدن برق، و تاریکی مطلق، و بعد حتی اگه یک نفر یک سیگار روشن میکرد از همه طرف صدا بلند میشد: خامووووووش کن!!! خامووووووش کن!!!!

برای ما که خیلی خاطره انگیز بود…

[shayana]

بی دل جون
بقول شاعر که میگه:
ما خانه نداريم ولي كلبه (الونک)چرا، هست
در كلبه ما رونق اگر نيست صفا هست(ما اون صفا رو هم نداریم)
صبحانه فقط نان و صفا با دو قلپ چاي
عصرانه رژيم و سر شب، باد هوا هست
چون درد بگيرد سر و دست و كمر و پا
معجون كمي آب و صفا، جاي دوا هست

حالا با این وضع مگه ما میتونیم بریم دنبال عمل دماغ و بوتاکس و ژل و لب شتری شدنو....