تصمیم به جدایی گرفتم لطفا راهنماییم کنید.

[بهاره جون]

آنه ماری عزیز
خوشحالم که اعتماد به نفست رو تقویت کردی و موقعیت شغلی خوبی پیدا کردی. این مهمترین قدمی هست که هر آدمی در مقابل مشکلاتش میتونه برداره.
اینجور که نوشتی، از وکیل و مشاور داری کمک میگیری و این خیلی خوبه. الان تو یه مسیر منطقی قرار گرفتی و نباید ترس به دلت راه بدی.
خودت بهتر از هرکسی شوهرت رو میشناسی و میدونی اهل توافق کردن هست یا نه. همه جوانب رو بسنج و بعد اقدام قانونی رو شروع کن.
زیر بار جدا زندگی کردن هم نرو. خیلی پیشنهاد مسخره ای هست.
امیدوارم روزهای بهتری برات رقم بخوره.

[رنگین]

آنه ماری کجایی. ما رو از احوالت بی خبر نگذار.

[آنه ماری]

ممنون رنگین جان که جویای احوالم بودی.

همسرم بعد از دوهفته برگشت خونه. همون موقع سعی کردم محکم و قاطع در مورد طلاق توافقی باهاش صحبت کنم اون هم مثل قبل گفت من هیچ توافقی با تو نمیکنم. اگر طلاق میخوای خودت برو درخواست طلاق بده.

بهش گفتم اگر درخواست طلاق بدم موافقت میکنی گفت مهریت را ببخش حق حضانت دخترم را هم ببخش شاید موافقت کردم.منظورش اینه که حق حضانت دخترم با پدرش باشه برای همیشه یعنی هر زمان که خواست بتونه دخترم را از من بگیره.

منم گفتم نه مهریمو میبخشم و نه دخترم را به تو میدم.


حقیقتا نمیدونم دلیل اینکه بجای شرمندگی از کارهاش اینطور گستاخانه رفتار میکنه چی هست؟

واقعا متاسفم اگر من بودم که خیانت کرده بودم الان معلوم نبود چه وضعی داشتم در حالی که همسر من نه تنها نمیگذاره من برم بلکه راه اذیت و ازار را هم در پیش گرفته.

با پدر و برادرم هم صحبت کردم و قراره اونها از طرف من با خانوادش صحبت کنند تا بشه یک راهی برای جدایی پیدا کرد.

فعلا دارم برای خونه خودم یه سری وسیله میخرم. حس میکنم توی راهی افتادم که دیگه باید تا اخرش برم.

فقط وقتی دخترم را میبینم چشمام پر از اشک میشه. بیچاره دختر من که بیگناه افتاده وسط این زندگی.

[رنگین]

سلام عزیزم.حالت رو درک میکنم.می خواد از طلاق اینجوری منصرف ت کنه. به نظر من هم برای بچه و هم مادر بهتر اینه که با پدرش بزرگ بشه ولی تحمل این برای مادران خیلی مشکله.
نگران نباش دخترت اول و اخرش دختر تو هست و برمیگرده پیش خودت.

[پرنیان یاسی]

آنه ماری عزیز سلام. تاپیک شما را خواندم و کلی ناراحت شدم.
راستش را بخواهید به نظر من همسر شما با تمام گستاخی ای که دارد اما پیشنهاد بدی نکرده است. خوب وقتی همسر شما توان مالی اش آنقدر زیاد است که 150 سکه برایش چیزی محسوب نمی شود ... خوب هر مردی نقطه قوتی دارد که می توان از آن استفاده کرد. همسر شما وفادار نیست و نیاز عاطفی شما را تامین نمی کند اما نسبت به نیازهای مالی شما و فرزند خودش بی تفاوت نیست. از طرفی شما هم تصمیم گرفته اید که زنی مستقل باشید و زندگی خودتان را اداره کنید. یعنی دیگر نمی خواهید از لحاظ عاطفی به او وابسته باشید. دختر شما هم الان کم سن است اما مطابق قانون چند سال دیگر می تواند تصمیم بگیرد که با چه کسی می خواهد زندگی کند و به هر حال احساس انسان به والدینش یک احساس غریزی است که ربطی به رابطه زن و شوهری آن دو ندارد. اگر به دختر خود فرصت انتخاب بدهید بعدها مسئولیت زندگی و انتخاب هایش را می پذیرد و جای گلایه از شما وجود نخواهد داشت. رابطه عاطفی بهتری هم با فرزند خود خواهید داشت.

به نظر من با این مقدمه ایده زندگی جدا از هم که از طرف همسرتان مطرح شده است به عنوان یک راه حل موقتی قابل اجرا است. او بنابر وظیفه ای که دارد مایحتاج شما و فرزند شما را تامین می کند و شما هم زندگی مستقل بی دردسری خواهید داشت تا زمانی که فرزند شما به سن قانونی برای تصمیم گیری برسد. حتی درخواست ماهانه یا سالانه مبلغی را جدای از خرجی داشته باشید که فقط برای خودتان باشد. بدون اینکه دغدغه ای داشته باشید سرکارتان بروید و در شغل خود پیشرفت کنید. خانه خودتان را هم می توانید اجاره دهید. اما با همسرتان شرط و شروطی هم بگذارید که مانع آسیب عاطفی و آزار شما شود و از او تعهد کتبی بگیرید. مثلا ارتباط خود را با شما در حدی که دوست دارید محدود کند و بعضی انتظاراتی را که شما تعیین می کنید از شما نداشته باشد.
خوب شاید همسر شما مدتی بعد از این جدایی موقتی قانع شود که توافقی طلاق بگیرید. در حالی که خودش به استقلال شما کمک کرده است و شما را آماده کرده است. به نظر من روی پیشنهاد او فکر کنید.
موفق باشید.