نام این رفتارهای من چیست ؟ غرور ؟

[asemani]

سلام آقای sci
امیدوارم دوباره به اینجا سر بزنید و منو تنها نذارید
من دارم سعی می کنم تو کارهام از بقیه کمک بگیرم. اما فوق العاده حس بد و تلخی بهم میده .
مثلا امروز دیروقت یه کار بانکی داشتم. از برادرم خواستم برام انجام بده. جمله ای که گفتم این بود: یه کار بانکی فوری دارم. می تونی برام انجام بدی؟ گفت حوصله نداره. گفتم اون قدرا هم فوری نیست. تا یه ساعت دیگه هم میشه انجام داد. اون موقع هم نمی تونی؟ گفت حالا صبر کن. بعد از یه ساعت بهش یادآوری کردم. گفت : باشه و بعد گفت خودت انجام می دادی دیگه!! گفتم آخه ناگهانی شد. دوباره غر زد که رمز دومت رو چرا نمی گیری که بتونی از خونه انجام بدی؟ گفتم : درست میگی . باید این کارو بکنم. در آخر گفت برو کارت رو بیار. اما بازهم اتفاقی افتاد و نرفت!

اون کار بانکی خیلی برام فوری نبود. فقط می خواستم تمرینی داشته باشم.

من خیلی سعی کردم منفعلانه حرف نزنم. اما احساس می کردم یه چکش گرفتم دستم و دارم خودم رو خرد می کنم. خیلی حس تلخی بود برام. اگه سایر مواقع بود خودم آماده می شدم و با وجود اینکه دیر وقت بود به بانک می رفتم و کارم رو انجام می دادم و بر می گشتم و تازه حس افتخار هم می کردم که کسی کارم رو انجام نداده . یا اینکه هرقدر هم فوری بود می ذاشتمش برای بعد که خودم بتونم انجام بدم.

نمی دونم ! اما احساس می کنم هیچ حقی ندارم که از کسی کمک بخوام !! برام غیر قابل درک میشه گاهی. که اونا یک انسانن و منم یک انسان و همه مستقل از هم. چرا باید بهم کمک کنن ؟ اگر بتونم این حس رو از بین ببرم فکر می کنم خیلی اوضاعم بهتر بشه.

[شیدا.]

آسمانی عزیز
تاپیکت را دنبال می کنم و البته از راهکارها استفاده می کنم.

فکر می کنم مثالی که زدی خیلی سنگین بود برای شروع.
مخصوصا این که امکان "نه" شنیدن توش بالا بود و ممکنه دلسردت کنه.

به کارهایی که اطرافیانت از همدیگه می خوان
یا از خودت می خوان دقت کن و از اونها شروع کن.

[مهرااد]

اسمانی جان منم به دلیل تجربیات مشابه نظرم رو می گم.

اولا که افرین. دوما که مهم گفتن و درخاست کردن بود که شما انجام دادی( به نظرم انجام عمل فعلا هدف نیست) ! اتفاقا تمرین خوبی بود چون توش عکس العمل منفی زیاد بود! اخه به نظر من استمرار و پافشاری و زود میدون رو خالی نکردن خ مهمه. چون دقیقا ترس از نه شنیدن یکی از ترساییه که باعث میشه ادم ازدیگران کمک نخاد! چیزی که تو این وسط به من خ کمک کرد اینه که : من درخاست م یکنم اما حق طرف می دونم که پاسخ منفی بده! یعنی پیشاپیش خودم رو برای یه نه حتی بی "ادبانه " هم اماده می کنم و برای اون حالت هم جواب و عکس العمل اماده دارم.

و یکی از چیزایی که به خود من در کاهش وجدان درد خ کمک می کنه تو این موارد اینه که خودم رو جای طرف می زارم! می بینم خب من بودم حتما انجام می دادم و اصلا زحمتی برام نبود! خوشحالم میشم که کاری ازدستم بر می اد! این باعث میشه قضاوتم به انچه واقعا هست نزدیک تر بشه!

در ضمن کاری که ادم برای اولین بار انجام می ده همیشه سخته ! خ به سختیش توجه نکن!

پ.ن: من خصوصیات مدیران موفق رو تو چند کتاب می خوندم در همگی بالاتفاق " محول کردن قسمتی از کار بدوش دیگران" رو جز یکی از هنرهای این مدیران معرفی کردن. چون هم زمانشون رو دخیره می کنه و خودشون می تونن به کارهای مهمتر برسن. هم این حس رو در دیگران القا می کردن که مفید هستن و میتونن در انجام کاری سهیم باشن!

سلام آقای sci
امیدوارم دوباره به اینجا سر بزنید و منو تنها نذارید
من دارم سعی می کنم تو کارهام از بقیه کمک بگیرم. اما فوق العاده حس بد و تلخی بهم میده .
مثلا امروز دیروقت یه کار بانکی داشتم. از برادرم خواستم برام انجام بده. جمله ای که گفتم این بود: یه کار بانکی فوری دارم. می تونی برام انجام بدی؟ گفت حوصله نداره. گفتم اون قدرا هم فوری نیست. تا یه ساعت دیگه هم میشه انجام داد. اون موقع هم نمی تونی؟ گفت حالا صبر کن. بعد از یه ساعت بهش یادآوری کردم. گفت : باشه و بعد گفت خودت انجام می دادی دیگه!! گفتم آخه ناگهانی شد. دوباره غر زد که رمز دومت رو چرا نمی گیری که بتونی از خونه انجام بدی؟ گفتم : درست میگی . باید این کارو بکنم. در آخر گفت برو کارت رو بیار. اما بازهم اتفاقی افتاد و نرفت!

اون کار بانکی خیلی برام فوری نبود. فقط می خواستم تمرینی داشته باشم.

من خیلی سعی کردم منفعلانه حرف نزنم. اما احساس می کردم یه چکش گرفتم دستم و دارم خودم رو خرد می کنم. خیلی حس تلخی بود برام. اگه سایر مواقع بود خودم آماده می شدم و با وجود اینکه دیر وقت بود به بانک می رفتم و کارم رو انجام می دادم و بر می گشتم و تازه حس افتخار هم می کردم که کسی کارم رو انجام نداده . یا اینکه هرقدر هم فوری بود می ذاشتمش برای بعد که خودم بتونم انجام بدم.

نمی دونم ! اما احساس می کنم هیچ حقی ندارم که از کسی کمک بخوام !! برام غیر قابل درک میشه گاهی. که اونا یک انسانن و منم یک انسان و همه مستقل از هم. چرا باید بهم کمک کنن ؟ اگر بتونم این حس رو از بین ببرم فکر می کنم خیلی اوضاعم بهتر بشه.

[asemani]

به خاطر خداحافظی از تالار مجبورم تاپیکم رو نیمه کاره رها کنم. از همه کسانی که کمکم کردن واقعا ممنونم.
سعی می کنم کم کم روشم رو تغییر بدم. هرچند که دومین تلاشم هم ، هم با عدم موفقیت مواجه شد و هم سرزنش اینکه " به جای اینکه زبونت رو به کار بندازی و از کسی کمک بخوای ، پات رو به درد بیار و خودت کارت رو انجام بده" . این عینا جمله ای بود که برای یه درخواست خیلی کوچیک و بی زحمت شنیدم. اگه آقای sci به این تاپیک سر نزده بودن با دیدن این عکس العمل ها یقین پیدا می کردم که روشی که دارم میرم درسته. اما الان یقین ندارم. شاید تو زندگی امروزم مشکلی نباشه ، اما احتمالا در زندگی آینده ام مشکل ایجاد خواهد شد. حس ام به شدت میگه غرورت رو حفظ کن و از این به بعد از هیچ کسی - مطلقا - هیچ کسی درخواست کمک نکن. باید بتونم بر این حسم غلبه کنم. شاید هم اون بر من غلبه کرد. هنوز نمی دونم .
از همه دوستان ممنونم. خدانگهدار

[aysu]

آسمانی عزیز چرا میری؟