فکر می کنم اگه ادم انقدر شانس داشته باشه که بتونه کسی رو پیدا کنه که واقعا بهش بخوره و با هم هماهنگ باشن خیلی از این صحبتا مثل تفاوت زن و مرد و تقسیم وظایف به شکل سنتی اصلا مطرح نمی شه و مهم نمیشه. هر کدوم از دو نفر هر کاری که از دستشون بربیاد می کنن برای ادامه ی زندگی و خوشحالیشون. فقط مشکل اون پیدا کردنه است! البته اگه هم ادم پیدا کنه اون شخصو قبلا خودش با یکی دیگه ازدواج یا نامزد یا دوست نشده باشه و به یکی دیگه متعهد نباشه.
در مورد پرتوقع بودن دخترا و پسرا. فکر نمی کنم اینم لزوما به تحصیلات و پولدار بودنشون ربط داشته باشه. ادم به ادم باید بررسی کرد. اتفاقا بعد از اینکه یکی خیلی درس می خونه و چندین سال درس خونده و کار کرده احتمالا توقعاتش هم پخته تره و هم کمتر. فقط سر یه سری از مسایل که ممکنه خیلی هم کوچیک باشن انعطاف پذیری شاید نداشته باشه. چون درست و غلطی هر چند کوچیک ولی براش وجود داره. یا اونی که خودش بچه پولدار بوده به احتمال زیاد خیلی هم خوش اخلاقه. چون سختی ندیده و اعصاب خوردی نداشته. و می تونه یه زندگی معمولی رو قبول کنه. ولی خوب قطعا بی پولی رو نه. و این بی پولی رو هیچکدوممون دوست نداریم.
در مورد خواستگاریا جاهایی مثه دانشگاه که خوبه خود پسر با خود دختر صحبتی داشته باشه که اگه موافق بودن بعدا با خونواده ها همدیگه رو ببینن و یه جورایی اینطوری خواستگاری رو شروع کنن. اصلا هم نیازی نیست که همه ی فامیل بفهمن. برای جاهای دیگه ای که نمی شه خود دختر و پسر برن حرف بزنن خوب اگه بشه یکی مثه مادر و خواهر بره با خود دختر حرف بزنه و بعدش اگه راضی بود با مادره دختره حرف بزنه. بعدا اگه مشکلی نبود می تونن پدر مادرا و دختر و پسر یه جلسه ی خواستگاری داشته باشن. بعدا که قطعی شد به طایفه و فامیل برسه که مشکلات اگه وجود داشتن توی همون خونواده ها به نه برسه. به فامیل کشیده نشه قضیه.
البته یه جاهایی و یه مناطقی هم مراسم و رسم و رسوم خودشونو دارن که من نمی دونم اصلا و این نه شندین برای خونواده ها ممکنه خیلی بد باشه.
فقط زن و مرد با هم فرق ندارن. همه ی ادما با هم فرق دارن. هر ادمی منحصر به فرده.
موفق باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)