چگونه باید با مزاحمت های خیابانی برخورد کرد؟

[آتوسا]

با سلام به همه دوستان گلم

موضوعی که می خوام در موردش نظرتون رو بدونم فقط مشکل من نیست، مشکل بسیاری از خانمها ودخترخانم هایی که در این جامعه زندگی می کنند هم هست.

حتما شده که یک روز که افکار مزاحم ذهنتون رو پر کرده و حوصله هیچ کاری رو هم ندارید برای کمی قدم زدن وتنفس هوای آزاد برید بیرون از خونه و توی خیابونهای اطراف منزل قدمی بزنید،تا بتونید کمی افکار منفی رو از خودتون دور کنید. اما هیچگاه احساس بهتری پیدا نخواهید کرد، زیرا اینجا ایران است!!!!!!! نگاه های آزار دهنده و متلک ها و تیکه اندازی های جنس مذکر یک لحظه هم شما را راحت نمی گذارد!!!!
این مسئله انگار که همیشه با ماست! زمانی که نوجوان بودیم در مواجهه با همچین چیزی سر بزیر می انداختیم و فرار می کردیم فکر می کردیم که مثلا وقتی 30 ساله شویم و کاری داشته باشیم و تحصیلاتی! دیگر ازین مشکلات نخواهیم داشت!

من الان 28 سالمه، ظاهر ساده و خشنی هم دارم :rolleyes: ومعمولا دیگران منو یه آدم جدی و سنگین میدونن با این وجود باز هم هر از چند گاهی این قضیه بشدت باعث عصبانیت و ناراحتیم میشه
حتی چند بار هم پیش اومده که در گیر شدم با اینطور آدمها، نمونه ش همین امروز که مجبور شدم پسرکی که راه پیاده رو رو سد کرده بود و موقع عبور من به من دست زد رو بزنم و به صاحب کارش شکایت کنم، اما واقعا چه فایده چون بعدش احساس حماقت کردم! هم ازم سوء استفاده شده بود و هم رفتاری رو کرده بودم که در شان من نبود.

به نظر شما در برابر این گونه رفتارها چطور باید برخورد کرد؟
چطور توی جامعه ای که دم از دین و خدا می زنن آدماش از هر صنفی و دسته ای به این راحتی به خودشون اجازه هر گونه تجاوزی رو به حقوق دیگران میدن؟!

البته من دقیقا نمی دونستم این موضوع رو کجا باید مطرح کنم، شاید چندان یک مشکل فردی نباشد و بیشتر معضل اجتماعیی ست!