قهرها و تهديدهاي مداوم همسرم در دوران عقد

[بهار.زندگی]

اقا مهدی شما پاسخ مدیر همدردی رو به خانوم بلو اسکای بخون.

blue sky نوشته است: 1- اگر در طول مشاوره به یک زوج به این نتیجه رسیدید که بهترین راه برای آنها "جدایی" است و هیچ راهکاری برای بهبود زندگی آنها وجود ندارد، آیا به آنها نظرتان را مبنی بر "طلاق" اعلام می کنید یا همچنان روشهای روتین موجود را در موردشان بکار می بندید؟ چنانچه قسمت اول صحیح است، آیا مستقیم تشخیصتان را با آنها در میان می گذارید یا در لفافه طوری عمل می کنید که خودشان به این نتیجه برسند؟

مدیر همدردی:
ما مشاوران حداکثر سعی و توان خود را به کار می گیریم تا به شعور مخاطبان و مراجعان خود اهانت نکنیم. بر اساس همین فرض ماخودمان را نسبت به آنها در سطح بالاتر ندیده و دستوری به آنها نخواهیم داد.
حداکثر سعی ما اینست که به آنها روش یاد بدهیم، تا آنها بر اساس آن روش محاسبات خود را انجام داده و نتایج حاصله را به کار گیرند.
مثل اینست که ماشین حسابی به دست فرد می دهیم و نحوه محاسبه کردن به وسیله این ماشین حساب را هم به او یاد خواهیم داد. اما اینکه مراجع چه چیزهایی را قصد محاسبه دارد به عهده خودش هست.
بسیار بسیار در جلسات مشاوره پیش آمده است مراجعی با محاسبات به نتیجه طلاق رسیده است ، و مراجع دیگری با دهها برابر آن مسائل و مشکلات با محاسبات خاص خودش به نتیجه ادامه زندگی رسیده است.
مطمئنا اگر مراجعی بخواهد طلاق بگیرد سراغ وکیل و دادگاه می رود، آنکس که نزد مشاور می آید تمایل دارد روشهای ناآزموده برای ادامه زندگی را بیازماید. و مطمئنا اگر پس از گرفتن مشاوره و بررسیهای تکمیلی به نتیجه طلاق برسد سراغ ما نخواهد آمد و خودش تصمیم خواهد گرفت. لذا همانطور که ما در مشاوره قبل از ازدواج به کسی نمی گوییم ازدواج بکن یا نکن، در جلسات مشکلات خانواه هم به کسی نمی گوییم چه تصمیمی بگیر. اما مجدانه و قوی سعی می کنیم نقطه ضعفهای فرد و نقاط قوت وی و روشهای موثر در زندگی را به او گوشزد کنیم.
مشاوران سعی می کنند صرفا نقش نورافکن قوی در تاریکی مشکلات فرد را ایفاد کنند تا او با دیدن همه جوانب ، درست قدم بردارد و سقوط نکند.

اینجا بحث حلال بودن یا نبودن طلاق نیست..همه میدونیم طلاق وجود داره و حلال هست و اخرین راهه.

موفق باشی

[maryam123]

سلام

اعضا محترم لطفا از بحث کردن خودداری کنید.
اینجا جای بحث نیست.با بحث کردن و اقدام به قانع کردن همدیگه فقط تاپیک دوستمون بی حاصل پر میشه و بدتر زا اون بحث منحرف میشه.(مثل همین الان که شد)

بهار جان شما که با قوانین از دوستان تازه وارد آشنا تری

.در صورتیکه پستی دچار سوء رفتار و یا راهنمایی غلطه مراجع میباشد کافیست به مدیریت گزارش دهید تا خودشون اقدام کنند.


آقای مهدی
از شما هم خواهش میکنم آفتهای احتمالی در کار مشاوره رو به دقت مطالعه کنید

موفق باشید

[یک زن امیدوار]

shirin goli عزيز...
مسلما نامزد شما به همه ي فوت و فنهاي رابطه ي موثر وروش درست ابراز شخصيت و توجه آگاهي ندارد و راه درست ابراز ناراحتي را هم نميداند...
اما...
ازدواج يك رابطه ي دو سويه است،هر عملي عكس العملي رو در پي خواهد داشت،و چه بسا رفتارهاي به ظاهر درست ما اغلب هم مورد تاييد اطرافيان قرار ميگيرد في الواقع از نظر اصول روانشناسي اشتباه باشد!و نتايج نا مناسبي را به بار آورد.
در نوشته هاي شما نكات ريز بسياري نهفته بود،بسياري را بهار 66 عزيز به شما گوشزد كرد،من هم به عنوان شخصي كه متاهلم و با مشكلات زيادي كه كوچكترينهايش مشكلاتي از قبيل مشكلات شما بود دست و پنجه نرم كرده ام ،فكر ميكنم بايد تكليف خودتان را با خودتان مشخص كنيد:ايا نامزدتان و خانواده اش را همين طور كه هست ميتوانيد بپذيريد يا خير؟
اين پذيرش به مفهوم اين است كه:در انتظار تغيير رفتارهاي خانواده اش نباشيد،در انتظار تغيير شغل نامزدتان نباشيد،در انتظار ادامه ي تحصيل نامزدتان نباشيد و ...
در واقع به اميد اين كه همه چيز يا بعضي چيزها تغيير خواهد كرد وارد زندگي مشترك نشويد.
نا گفته نماند كه اين پذيرش چه در مورد اين آقا و چه در مورد هر مرد ديگر كره ي زمين كه به عنوان همسر ميپذيريدش شرط اول همان آرامش و خوشحالي ست كه در زندگي خواهان آنيد.

پ.ن:بسياري از واكنشهاي نامزدتان به خاطر حس كمبود و پايين بودني ست كه نسبت به شما دارد،همان طور كه شما زمزمه ي برتري خودتان را در اين ازدواج از ديگران شنيده ايد ايشان هم شنيده اند!و مدام در حال امتحان شما براي اطمينان از اين كه شما از اين ازدواج دلسرد نيستيد بوده اند و به جرات ميتوانم بگويم علت قريب به انفاق تهديد به طلاقها دريافت همان حس تاييد و نياز شما به اين رابطه بوده است.

پ.ن2:اين جا بحث انتخاب و پذيرش عواقب هر نوع تصميم گيري ست،در انتخايتان براي ازدواج تا حدودي احساسي عمل كرديد،و به خاطر عشق بسياري از مسائل را نا ديده گذاشتيد، در مورد تصميم براي جدايي كمي منطقي تر بيانديدشيد...

موفق باشيد

دوستان لطفا در صورت تمايل براي ادامه ي بحث در مورد مزايا يا معايب طلاق تاپيكي جداگانه باز كنيد،با اين روش نه تنها كمكي به مراجع نميشود بلكه باعث سردرگمي و پر شدن ظرفيت تاپيكش ميشود.

[فرشته مهربان]

جناب mahdiii

ضمن تشکر از دلسوزی شمابرای مراجع و استارتر تاپیک ، لطفاً در موقعیت راهنمایی دهنده که قرار می گیرد ابتدا تاپیک آفت های احتمالی در کار مشاوره را مطالعه فرمایید . همچنین با مطالعه پستها و تاپیکهای مدیر همدردی و دیگر کارشناسان روند مشاوره در تالار را دریابید که باید همگرا با صاحب سایت و در واقع متخصص اصلی این تالار یعنی مدیر همدردی باشد .

پستهای حذف شده شما دقیقاً برخلاف روند کارشناسی و تخصصی و اهداف همدردی و آسیب زا بوده است . انتظار داریم در ادامه بیشتر رعایت کنید و از احساسی راهنمایی دادن بپرهیزید .


.

[mahdiii]

خانم فرشته مساله این نیست که پست های مرا مورد لطفتان قرار دادید اما اینکه می فرمایید:
پستهای حذف شده شما دقیقاً برخلاف روند کارشناسی و تخصصی و اهداف همدردی و آسیب زا بوده است
این نوعی سانسور و توهین به شعور مخاطبان و اعضا است درست مثل سانسور های صدا و سیمای ایران ...بهتر نیست مخاطب همه چیز را بداند و همه عقاید و نظرات را ببینید و بشنود و با آگاهی بیشتری تصمیم بگیرد .اینطوری مثل اینست که همه اطلاعات و راهای حل یک مساله ریاضی را در نظر نگیریم و بی دلیل چند راه را حذف کنیم و به دانشجو هم بگوییم اصلا این راه ها وجود خارجی ندارند!!
از شما منطقی تر انتظار هست .فکر نکنم به کسی توهینی شده باشد.

[shirin goli]

يا سلام به همه دوستان همدردي
من متوجه پاسخ آقاي مهدي نشده‌ام ولي به هرحال تذکر دوستان را در اين رابطه خواندم .
در ادامه مشکلات پيش آمده و ترديد من براي ادامه ي اين زندگي بايد بگم که در اين دو روز گذشته وضعيت بدتر هم شد . همسرم چند باري با من تماس گرفت (تلفن محل کارم) و هر بار چيزي را بهانه گفتگو کرد که فقط به وخيم شدن اوضاع دامن زد . مدام مي‌گويد اين همه آدم چيست که واسطه کردي تا با من حرف بزنن در حاليکه من تقريبا" مطمئنم که هيچ يک از بستگان و اطرافيان من چينين کاري را نکرده‌اند !!!!
لحن گفتگويش بسيار تند و غيرمؤدبانه است و هر چه من سعي مي‌کنم در کمال آرامش با او صحبت کنم تا بلکه قدري آرامتر شود ولي انگار نتيجه معکوس مي‌دهد و او گستاخانه‌تر صحبت مي‌کند . دريغ از کلمه‌اي جهت ابراز تأسف . از طرفي مي‌گويد که من تحت هيچ شرايطي تو را طلاق نمي‌دهم مگر اينکه تمام مهريه‌ات را ببخشي ، طلاهاي خريداري شده را پس دهي و ضرر مالي اين يک سال مرا جبران کني و از طرفي مي گويد من به دادگاه تعهد پرداخت مهريه‌ات را مي‌دهم با اين شرط که با من زندگي کني !!!!!
در گفتگوهايش از منطق خبري نيست ، حرفهاي خيلي رکيکي به من مي‌زند حتي ناسزاهاي ناموسي !!!!! تهمت‌هاي زننده به خودم ، مادرم و خانواده‌ام . کلماتي را مي‌گويد که من براي تکرارش دچار شرم ابدي مي‌شوم
بعد هم قسم خورد که تمام تلاشش را مي‌کند تا مرا از محل کارم اخراج کند . آنفدر کودکانه فکر کرده که چندتا از ايميل‌هاي روزانه‌اي را که براي او مي‌فرستادم (خبر روز ـ خير سياسي و نهايتا" جوک ) را گلچين کرده و با همکارم هماهنگ کرده تا براي او بفرستد تا او ( که يک خانم با شخصيت نامناسبي است ) در اختيار حراست سازمان ما قرار دهد !!!!!!!!!!
وقتي به دليل بي‌ادبي و گفتار نامناسبش تلفن را قطع مي‌کنم بلافاصله با اين همکار خانون من تماس مي‌گيرد !
آخرين واکنش شديدي که نشان داد مربوط به نامه‌اي بود که مربوط به بدهکاري حقوقي ايشان بود و از طرف مراجع قانوني به آدرس محل کار او ارسال شد ( جهت توقيف حقوقش ) و او پس از اطلاع با من تماس گرفت و بدترين ناسزاي ممکن را به خانواده من گفت ...
دوستان راهنمايي کنيد که در واکنش به اين رفتارهاي همسرم چه راهي را در پيش گيرم ؟؟؟؟؟

[shirin goli]

دوستان همدردي عزيز واقعا" به كمكتون احتياج دارم
امروز كه بعد از دو روز تعطيلات به محل كارم اومدم همون اول صبح مدير اداره منو خواست . به من گفت كه شنبه همسرم با ايشون تماس گرفته و كلي حرف بي ربط راجع به من به اون زده . گفته اين خانوم از بي كاري زياد هر روز ده ها ايميل به من مي‌زنه كه همه محتواي سياسي ( به دليل نوع كار و محل كارم ) و غير اخلاقي داره . سوالش اين بوده كه من با چه كساني در ارتباط هستم ؟ چرا اينقدر وقت آزاد دارم ؟ از مديرم خواسته كه عذر منو بخوان و منو اخراج كنن تا من خانه‌نشين شوم و او خرج مرا بدهد !!!!!‌ مدير من هم از صحبتهاي دور از منطق اين آقا حسابي تعجب كرده بود و به من هشدار داد كه مراقب باشم تا انگشت نماي خلق در محيط كارم نشوم
كم مونده بود از شدت خجالت و شرمندگي دق كنم !!!!! فكر نمي‌كردم كه طرفم تا اين حد كينه‌اي باشه و بخواد با آبروي من بازي كنه !!!!! واقعا" ديگه موندم كه با اين آدم چه برخوردي داشته باشم . فعلا" از وكيلم خواستم تا به صورت قانوني جلوي اين جور اعمالشو بگيره ولي نمي‌دونم نهايتا" چي مي‌شه ؟؟؟
به نظرتون اگه با خانوادش تماس بگيرم و از كارهاي پسرشون به اونها بگيم تأثيري داره ؟؟؟؟؟؟؟

[baran.68]

سلام شیرین خانم

خوش آمدی

عزیزم رک بگم خیلی جاها اشتباه پیش رفتی پس الان خیلی حواست رو جمع کن .
برامون نگفتی که وقتی واسه مشاوره ازدواج رفتی چی شد؟ تست هم زدی؟ چی بهت گفتن ؟
واینکه اون یک سال آشنایی چگونه گذشت و چقدر متوجه مشکلات شدی؟ وابستگیت در چه حد بود؟
ببین شما اولین مشگلتون تفاوت فرهنگیه بعد هم سن بودنتون بعد هم عدم توجه به ویژگی های شخصیتی .

تفاوت فرهنگی باعث میشه که توقعات شما از شخص همسر و خانواده همسر برآورده نشه و همینطور هربار اختلافاتی در مسائل مختلف به وجود بیاد .

هم سن بودنتون باعث میشه که شما مسائلی رو از همسرت ببینی که انتظارش رو نداری یا از نظرت عاقلانه نیاد و......

همسرتون شما رو انتخاب کرده چون منافع زیادی در شما دیده . موقعیت مالی شما از همه چشمگیرتر هست .
این رو مطمئن باش که همسر شما به خاطر این منافع هم که شده نمی خواد شما رو از دست بده اما میدونه ممکنه شما روزی از این زندگی خسته بشی پس میخواد همینجا میخش رو محکم بکوبه .

هدف قهر ها و تحدیدهای همسر شما جدایی نیست بلکه گرفتن امتیاز هست ...

اون میخاد شما به لحاظ مالی همیشه ساپورتش کنی و از طرفی هیچ مسئولیتی متوجه خودش نباشه . یعنی شما مهریه نداشته باشی .طلاها رو پس بدی و تمام هزینه هایی که متحمل شده رو پرداخت کنی و همینطور بار مشکلات مالی ایشون رو به دوش بکشی . قهر میکنه تا شما نتونی بگی چرا بهره های پولت رو ازمن گرفتی . حرف از طلاق میزنه تا شما رو تو بن بست بگذاره و امتیازاتی که میخواد بگیره اما هدفش طلاق نیست ....

با نگاه به امروز چشم اندازه آینده هم روشنه وقتی زیر یک سقف باشید مسئولیت های زندگی رو وظیفه خودش نمیدونه و شما باید به دوش بکشی.

نفهمیدم طلاهات رو پس دادی یا نه اما اگر ندادی این اشتباه رو نکن . جالبه که هم بخواد طلاق بده باید طلاها رو پس بدی هم بخوای زندگی کنی .شما محکم باش بگو همچین کاری نخواهم کرد مگر در صورت جدایی و در محضر .
در رابطه با مهریه هم همینطور نپذیر و محکم جواب بده و بعد از اون تماسی باهاش نگیر و جواب تلفن هاش رو هم نده یعنی هیچ ارتباطی نباشه تا او مجبور به واکنش بشه .
حتما به مشاوره مراجعه کن و مشاور رو در جریان مشاوره ازدواجت و مشاوره هایی که تا به حال رفتی بگذار.

[shirin goli]

سلام دوست عزيز
ممنون از پاسخ و توجهتون . در پاسخ شما بايد بگم كه ما 14 جلسه مشاوره قبل از اردواج رفتيم ( البته با هزينه من و به پيشنهاد من ) همسرم در آن زمان استقبال كرد. هر كدام به 360 سوال جواب داديم . نمودار تحليلي شخصيت ما توسط نرم‌افزار بررسي شد . نتيجه اين بود كه ما 80٪ تشايه اخلاق و شخصيت داريم . در آن زمان مشاور مرا به ازدواج با ايشان تشويق كرد و گفتند خصوصيات خوب شخصيتي اين فرد كمبودها را پوشش مي‌دهد . البته اين تفاوت فرهنگي خانواده‌ها را به عنوان مشكلي براي آينده متذكر شدند .
يك سال آشنايي ما به صورت بسيار رسمي بود . در اين مدت تمام سوالات و معيارهايم را به صورت مكتوب به ايشان مي‌دادم كه پاسخ دهند و متقابلا" همين كار را هم خودم براي ايشان انجام مي‌دادم ( توضيح شخصيت ، خواسته‌ها ، انتظارات و ... ) . ما حتي در دوران نامزدي همديگر را با لفظ خانم و آقا خطاب مي‌كرديم و هيچ تماس جسمي با هم نداشتيم ( هميشه در يك فاصله معين از هم راه مي‌رفتيم ) . هردومون شديدا" مقيد به حفظ شرعيات و اصول خودمون بوديم . اما در همون مدت هم همسرم قهر كردن رو داشت . با اولين مشكلي كه بين ما پيش آمد ( عدم شناخت از انتظارات يكديگر ) قهر كرد و رفت و 5 ماه بعد دوباره به خواستگاري من اومد . تا فاصله نامزدي (6ماه) چند باري قهرهاي يك‌هفته و 10 روزه داشت . بعد از نامزدي تا عقد (3ماه) چهار قهر هفته‌اي داشت و بعد از عقد هم قهرهاي مداوم و منت كشي‌هاي منو و آشتي كردن هاي اون !!!!!
خيلي منو از خودش ترسونده ... ديگه بهش اعتماد ندارم .... ديگه از زندگي با او هراس دارم ... واقعا" تو بد مخمصه‌اي گير افتادم

[shirin goli]

سلامي دوباره به همه‌ي دوستان همدردي
راستش باز هم به مشورت و راهنمايي شما نياز دارم ... بعد از اين همه ماجرا و گذشت 40 روز از قهر من و همسرم و واكنش‌هاي مختلف اون و بدتر از همه آبروريزي كه در محل كار من كرد دو روز است كه با من تماس گرفته و با لحني بسيار متفاوت با من صحبت كردم . اول از همه منو قسم دادم كه تلفن رو قطع نكنم و به صحبتاش گوش بدم . چند باز معذرخواهي كرد و از من طلب حلاليت خواست به خاطر تمام اتفاقاتي كه در اين مدت افتاده و حرفهاي تلخي كه به من زده ... از من خواست كه به اتفاق هم نزد مشاوري بريم كه من قبولش داشته باشم تا در حضور اون با هم صحبت كنيم . خواست كه حضوري در جايي به غير از خانه ما همديگر رو ببينيم تا با هم صحبت كنيم . اون روز در اوج آرامش اين صحبتها رو كرد . قدري دلم به حالش سوخت وقتي كه از ضعف خودش و خونوادش حرف زد ...
امروز صبح لحنش كمي جدي‌تر بود . گفت كه به طلاق راضي نيست مگر اينكه من از خير مهريه‌ام بگذرم . البته باز تا حدي حق به جانب صحبت كرد ، مثلا" در پاسخ سوال من كه چرا با همكار خانم من تماس گرفته و تلفن همراهش را به اين خانوم داده است گفت اصلا" اين مورد اهميتي ندارد مثل تو كه شماره همراهت را راننده سرويس دارد ( در حاليكه اين يك موضوع بديهي در سازمان است تا راننده ما قابل دسترسي براي همه باشد در وقت تأخير يا ... ) ولي مثل اينكه اين مسائل چون با منطق همسر من جور در نميآيد نمي‌تواند آنها را بپذيرد !!!!!!!!
مانده‌ام كه با او چه كنم ؟؟؟ در مقابل اين رفتارهايش چه عكس‌العملي داشته باشم ؟؟؟
رضايتش را باري حضور در دادگاه اعلام كرده ولي براي جدايي اصلا" . بايد به او فرصتي دوباره دهم ؟؟؟
آنقدر در اين مدت با اعتماد من بازي كرده كه الان براي ديدنش واهمه دارم ؟؟؟ احساس مي‌كنم شايد بخواهد بازي ديگري در بياورد ؟؟؟ موضع خانواده‌اش نيز همچنان سكوت است بدون هيچ واكنشي !!!!
لطفا" مرا راهنمايي كنيد تا بتوانم واكنشي صحيح داشته باشم