سلام

اول از همهٔ دوستان که تو تاپیک قبلی‌ کمک کردن ممنونم.
http://www.hamdardi.net/thread-18044.html

امروز زنگ زدم و با خانمم صحبت کردم. ازش عذر خواهی‌ کردم و بهش قول دادم که تمام تلاشم رو می‌کنم که دیگه حرف ناراحت کنندهٔ نزنم.

خیلی‌ آروم شده بود و تا حدودی رضایت داد .

فقط یه سوال. من چی‌ کار کنم که هر دختر خوشگلی‌ میبینم تو دلم هوس نکنم ؟ باور کنید میدونم که اونا به دردِ زندگی‌ نمی‌خورن اما وقتی‌ میبینمشون لذت میبرم و تو دلم میگم کاش زن من هم اینطوری بود. بد این باعث می‌شه که این حرف رو به خانمم هم منتقل کنم.

یا اینکه رو سنّ مساله دارم یه دلیلش حرف مردم، یه دلیلش هم اینکه میگم خوب اگه ۵-۶ سال کوچیک تر بود خیلی‌ بیشتر جذاب میموند. بد میگم کاش رو این مساله بیشتر دقت می‌کردم.

این افکار باعث می‌شه که ناراحت بشم و این ناراحتی‌ رو هم به خانمم با تلفن منتقل کنم. وقتی‌ باهم هستیم از اینا نمیگم ، اگه هم میگم خیلی‌ کم میگم اما وقتی‌ دوریم زیاد می‌شه.

حالا هم میخوام یه راهی‌ پیدا کنم که از این افکار فرار کنم.

سببِ این آشتی هم حرف یه دوستی‌ بود که میگفت عدم همیشه دوس داره ۲۰ بگیر اما گاهی‌ وقتا میتون با ۱۹ یا ۱۸ هم زندگی‌ کنه و لذت بباره. من هم خیلی‌ فکر کردم که راست میگه ها. الان چند ماه که من اعصاب خودم رو خورد کردم واسه این که ۲۰ می‌خوام . تازه اگه بهم هم بخور چند سال دیگه اونم معلوم نیست که بتونم یه ۲۰ بگیرم. اما این وسعت سال‌های جوونیم که می‌تونستم با یه همراه از زندگی‌ لذت ببرم همش رفته. چرا با کسی‌ که اینقدر منو دوس داره و همه جور می‌خواد به من محبت کنه، از این چند سال جوونیم لذت نبرم.

با یه نفر هم مشورت کردم میگفت شما بده چند وقت که با خانمتون زندگی‌ کنید کم کم شما هم علاقه ماند میشید و بده چند سال می‌بینید که اصلا نمی‌تونید از خانمتون جدا بعثهید. میگفت شاید الان این حس رو نداری اما بده چند سال حتما داری.