يك نظرسنجي در مورد زنها و مردها

[tesoke]

"خيلي" بودنش رو از كجا ميشه فهميد؟

از اونجايي كه مادر شما مگه چند راه براي پيشرفت داشت. به قول شما اون دلش مي خواست پيشرفت كنه. خب، دو راه هم مد نظر داشت؛ درس و خياطي. چيز ديگه اي هم به ذهنش نمي رسيد. حالا هر دو را به خاطر شوهرش رها كرده و ناراحته. در قبال اين دو پدرتون براش چي كار كرده؟ حتما هيچي، وگرنه اين طوري ناراحت نبود. درسته كه زندگي زناشويي جاي حساب و كتاب نيست اما در قبال اين دو، اگه پدرتون يه كاري هم كه مادرتان دوست داشت ميكرد، اون وقت شايد اين مسئله براش ناراحت كننده نبود. چه ميدونم، مثلا يه ايرادي كه داشت و مادرتون از اون ايرادش ناراحت بود را ترك ميكرد. يا اگه به خاطر آرتروز مي خواست نره خياطي، مي فرستادتش كلاس نقاشي يا ... . يه جورايي همون حرف مدير كه ميگه: "ما اينجا بيشتر به يك معادله نياز داريم كه مبتني بر مهارتها و آگاهي هاي زندگي هست. يعني تغييراتي كه شامل هر دو طرف مي شود. نه يكي براي ديگري. "

[yasa]

دو راه هم مد نظر داشت؛ درس و خياطي. چيز ديگه اي هم به ذهنش نمي رسيد.

از كجا ميدوني چيز ديگه اي به ذهنش نمي رسيد؟!

حالا شايد من نخوام برم نقاشي خوب !شايد من خياطي رو بخوام

حالا اين حرفا رو ولش كنين. تسوكه ي عزيز پس شما فكر مي كنيد كه بايد از اون علايق در هر صورت گذشت تا آدم بتونه محبوب و معشوق همسرش باشه و راه ديگه اي نداره. باشه نظر شما محترم خيلي ممنونم.

گاهی ما ایراد رفتار داریم مثلا زنی که بخواد مثل مرد در جامعه رفتار کنه یا مردی که رفتارهای زنانه داره اینا با اصل اون چیزی که در جامعه ماست تضاد داره زن باید زن باشه با همه ظرافتهای زنانه و مرد باید مرد باشه و یه تکیه گاه محکم برای زن.

اما حالا ميخوام كمي روي نظر دوست عزيز sisili بحث كنم كه در بالا نوشته شده.بدون اينكه احساسي برخورد كنم به قول بعضيا ميخوام بگم بله شايد من نوعي واقعا ايراد رفتاري داشته باشم شايد به قول شما به اقتضاي سنم چيزهايي واسم مهم شده كه در واقع بي ارزشه

حالا اولا از كجا بفهمم كه ايراد رفتاري دارم؟
ثانيا خوب آخه چيكار كنم ؟ مگه دست خودمه؟... من اين جوريم ديگه چيكار كنم ؟....مي خواي خودمو ...... اين جوري خوبه؟...به خاطر همين هم بود كه از فرشته مهربان پرسيدم اگه كسي بخواد "خود واقعيش" با همون ويژگيهاي ذاتي باقي بمونه آيا بعدا در ازدواج دچار مشكل ميشه يا نه؟

[tesoke]

از كجا ميدوني چيز ديگه اي به ذهنش نمي رسيد؟!

وا، مگه ذهن يه آدم چقدر خلاقه و چقدر علاقه داره. اگه علايق ديگه اي داشت، ميرفت دنبالشون و الان ناراحت نبود.

تسوكه ي عزيز پس شما فكر مي كنيد كه بايد از اون علايق در هر صورت گذشت تا آدم بتونه محبوب و معشوق همسرش باشه و راه ديگه اي نداره. باشه نظر شما محترم خيلي ممنونم.

اين بار دومه كه دارين در مورد من نتيجه گيري غلط ميكنيد. دفعه ي اول همون وقتي بود كه گفتين: تابلوئه كه شماهم فقط دنبال مچگيري هستين بميرم واسه زنت .
اما حرف من دقيقا خلاف نتيجه گيري شما بود. من گفتم كه زن و شوهر بايد دنبال تغييرات دو نفره باشند و نه يكي براي ديگري. در ضمن بايد اين كار دوستانه و از روي اختيار باشه. حالا از كجاي حرفاي من اين نتيجه را گرفتين من نفهميدم.

شايد من نوعي واقعا ايراد رفتاري داشته باشم شايد به قول شما به اقتضاي سنم چيزهايي واسم مهم شده كه در واقع بي ارزشه حالا اولا از كجا بفهمم كه ايراد رفتاري دارم؟

خب در مورد چيزي كه در خودت شك داري كه آيا ايراد رفتاري هست يا نه، بهتره با ديگران مشورت كني. بالاخره شما توي همه ي جنبه هاي زندگي ات كه مشكل نداري. يكي دو جا شايد شك داري كه ايراد داري يا نه. خب مي توني در مورد اونها حرف بزني و نظر چند تا آدم باتجربه را كه قبولشون داري بپرسي و بفهمي چي به چيه.

اگه كسي بخواد "خود واقعيش" با همون ويژگيهاي ذاتي باقي بمونه آيا بعدا در ازدواج دچار مشكل ميشه يا نه؟

خب بستگي داره كه اين ويژگي هاي ذاتي چي باشند. بايد عين اون ويژگي را مطرح كنيد تا در موردش بحث كنيم. (البته من فكر ميكنم اين ويژگي منظور همون ديدگاه هاي سياسي تونه. درست حدس زدم يا چيز ديگه ايه؟)

[بهشت]

تسوکه، یاسا و ...
اینحا جای بحث آزاد نیست.
مشکل دارین بگین حل کنیم.
بحث دارین بفرمایین اتاق بغلی
آقای مدیر حالا که می خواین این پست را حذف کنید یه پیشنهاد بدم.
من از روز اول با این عبارت " ارسالهای امروز" در منوی اصلی ( اون بالا ) مشکل داشتم. عجیب هم روی اعصابمه. قاعدتا باید می نوشتین آخرین ارسالها. برای اینکه همیشه ارسالهای امروز نیست.
اگه امکانش هست و صلاح می دونید لطفا اصلاح بفرمایید.

[yasa]

نه بهشت گلم بحث آزاد نيست خوب شما هم شركت كنيد!
منظرو از آفرين چه پسر خوبي اين بود كه كاش بقيه ي آقايون هم به اين نكته توجه كنند چون متاسفانه بعضي آقايون اينقدر خودشونو قبول دارند كه خواندن كتابهاي روانشناسي و... خيلي براشون اف داره (نمونش برادر خودم)
من واقعا شرمندم اگه بحث قدري ...

[مدیرهمدردی]

مدير محترم همدردي
اينكه فرموديد ( وقتی انتخاب صورت گرفت. انگیزه ساقط شده و تغییرات سطحی فرو می ریزند.
) نه اينطور نيست انگيزه كه فقط انتخاب شدن نيست! من منظورم درون زندگي هم بود يعني براي اينكه من به عنوان يك زن بخواهم رضايت صد در صد و اطمينان قلبي شوهرم رو جلب كنم در واقع كاري كنم كه اون حتي براي لحظه اي احساس نكنه كاش با شخص ديگه اي ازدواج كرده بود و واقعا من درون قلبش جاي داشته باشم
حتما شما هم مثل من موافقيد كه هر چه قدر هم كه در انتخاب همسر دقت كنيم باز هم از نظر شخصيت و رفتار، عادات يا اعتقادات تفاوتهايي داريم. و شايد فقط بتونيم 70 يا نهايتا 80 درصد دقيقا همسرمون هموني باشه كه ما مي خواستيم اما بقيه اش چي؟
30% بقيه اش رو چيكار ميشه كرد من مي خواهم 100% هموني باشم كه همسرم دوست داره و ميپسنده اما از طرفي نگرانم كه نكنه به خاطر محبوب شدن و جلب رضايت همسر كم كم هويت واقعيمو از دست بدم و خودم رو درون شخصيتي ذوب كنم كه خودم نيستم و به همين علت پس از گذشت چند سال احساس پوچي كنم
اگرشما مي فرمائيد اين تغيير كردن مطلوب نيست پس چه طور ميشه 100% نيازهاي همسرم رو برآورده كنم و بهش ثابت كنم عاشقشم در حالي كه مي دونم اون ممكنه به صفتي علاقه مند باشه كه درمن نيست يا دوست داره من عملي رو انجام بدم كه براي انجامش نياز دارم برخي ارزشهاي درونيمو سركوب كنم

با سلام
ببخشيد تصور مي كنم كه سئوال شما را اشتباه برداشت كردم.
پاسخ من معطوف به مرحله انتخاب و هيجانات ناشي از كشش هاي بين دوجنس در قبل از ازدواج بود. (لذا انتخاب برتر در اولويت هست.)ولي ظاهرا سئوال شما مربوط به تغييرات در زندگي زناشويي هست.(كه مرحله حفظ ،‌نگهداري و ارتقاء انتخاب هست.) كه ما اينجا بيشتر به يك معادله نياز داريم كه مبتني بر مهارتها و آگاهي هاي زندگي هست. يعني تغييراتي كه شامل هر دو طرف مي شود. نه يكي براي ديگري.

[بهشت]

انګار من اشتباه کردم و جای این بحث همین جاست.
الان که وقت ندارم. شب می شینم دقیق می خونمش و می آم تو بحث.
فعلا

[بهشت]

سوال اینه که برای دوام زندگی زناشویی آیا باید از بعضی علایق خودمون چشم بپوشیم ( مثال مادرتون) یا بعضی ارزشهامون را نادیده بگیریم؟
در مورد چشم پوشی از علایق یا نادیده گرفتن خودمون من کاملا مخالفم. البته این به دیدگاه طرف مقابل هم بستگی داره. اگه همسرتون شما را به عنوان زنی که غذا درست می کنه و خانه را مرتب می کنه و به کارهای مدرسه ی بچه ها می رسه می بینه، مسلما براش هم مهم نیست که شما پیشرفت کنی، راکد نباشی، به روز باشی، اجتماعی باشی و ... اما اگر شما را همراه و دوست خودش در مسیر زندگی و مدیر خانواده بدونه می دونه که توجه شما به خودتون و نیازهاتون در بلند مدت و در اصل به نفع خانواده است.
مثال: مادر من تمام زندگیش را گذاشت برای بچه هاش. از وقتی که بچه دار شد کار، آموزش، دوستان، فعالیت های اجتماعی و ... همه را تعطیل کرد و فقط کارش شد غذا و لباس و بازی بچه ها، مدرسه شان، زندگیشان و ... وقتی من بزرگ شده بودم یکی از دغدغه هام این بود که دوست داشتم مادرم همپای من بود. اما نمی تونست. سالها بود که اصلا خودش وجود نداشت. شده بود یک ماشین ارایه خدمات به خانواده. مادر دوستم بخشی از وقتش را به خودش اختصاص داده بود. کارش، آموزشهای معمول ( مثلا کار با کامپیوتر )، شبکه دوستانش و ... خیلی چیزهای دیگه رو داشت که مادر من نداشت. به همون نسبت رابطه ی والدین دوستم، دوستانه تر و گرمتر بود تا رابطه ی والدین من. چون مادر من دیگه هیچی نداشت. همه چیز در 20 -30 سال پیش راکد شده بود. منظورم اینه که وقتی خودت را کنار بذاری یا فراموش کنی یا وقف دیگری کنی، به جایی می رسی که همون دیگری ( ما در مقابل مامان ) از این قضیه شاکی است.
خب البته من وقتی دیدم اینجوریه یه کم سعی کردم تغییر ایجاد کنم. مامان را به زور می فرستادم استخر که هم به خودش برسه، هم ورزش کنه، هم دوستای جدید پیدا کنه و ... شاید باورتون نشه اما من حاضر بودم نهار نداشته باشم و مامانم بره استخر. چون اخلاقش، نگاهش، زندگیش بعد از اون تغییر کرده بود. من مامان به روز و شاد و اجتماعی می خواستم. همه دوست دارن که همراهشون سالم باشه و توجه به خود یکی از الزامات سلامته.

بخش دیگه سوالتون در مورد ارزشهاست.
ارزشهای ما معمولا از کودکی با ما بزرگ شدن و در ما نهادینه شدن. به این راحتی ها قابل عوض شدن نیستند. شاید قابل پنهان کردن باشند، اما بالاخره رو می شن. مخصوصا وقتی فضا صمیمی می شود و بدون رو دربایسی.
این که شما ارزشهای خودتون را پنهان کنید، شاید در کوتاه مدت یا برای غریبه ها جواب بدهد. اما برای همسر و زندگی بلندمدت جواب نمی دهد. چون بالاخره آشکار می شه.
اما اگه این ارزشها سرکوب بشن، یعنی شما تلاش کنی که برای خوشایند دیگری ارزشهات را تغییر بدی یا نادیده بگیریشون، تبعاتش در زندگی مشترک دیده می شه. مردی که دوست نداره همسرش با پوشش خاصی در مهمانی باشه، ارزشهایی را که باهاش بزرگ شده نادیده می گیره و برای خوشایند همسرش اجازه می ده. اما وقتی از مهمانی برمی گرده بهانه می گیره. چیز دیگه ای را پیدا می کنه و بحث و دلخوری ایجاد می کنه. در بلند مدت از خودش و زندگیش زده می شه. فکر می کنه که غرورش یا مثلا غیرتش زیر سوال رفته.
مردی که قناعت براش ارزشه، اگه همسرش ولخرجی کنه مطمئنا یه جایی عکس العمل نشون می ده. شاید برای این که بهش نگن خسیس، مشکلش را مستقیم مطرح نمی کنه. اما این مشکل از یه جای دیگه زندگی می زنه بیرون و باعث سردی و ناراحتی می شه.
اما بحث دیگه ممکنه در مورد یک سری ارزشهای اشتباه باشه. یا آگاهیهایی که ما قبلا نداشتیم یا نمی دونستیم. یعنی اگر با دلیل و منطق و خودخواسته این ارزشها تغییر کند، با این که بعضا سخته، اما چون فرد خواسته و این کار را کرده نتیجه اش مثل حالت سرکوب ارزش نیست.

اگه كسي بخواد "خود واقعيش" با همون ويژگيهاي ذاتي باقي بمونه آيا بعدا در ازدواج دچار مشكل ميشه يا نه؟
فکر می کنم ویژگیهای مورد سوال شما صد در صد "ذاتی" نیستند، تا حدودی اکتسابیند.
خب اگر کسی شما را با این ویژگیها انتخاب کند قاعدتا خیر. چه مشکلی؟ ایشون شمای مثلا خجالتی یا با اعتماد به نفس یا اجتماعی یا ... را انتخاب کرده.
یک حرف جالبی هست که می گن معمولا آقایون مایلند خانمشون همونی باشه که اخلاق و رفتارش را پسندیدند و باهاش ازدواج کردند.
برعکس خانمها با این امید ازدواج می کنند که عوضش می کنم و مایلند که همسرشون را عوض کنند.
منظورم اینه که لزومی نداره خودتون را تغییر بدید.

من چقد نظر داشتم و تا حالا صدام در نیومده بود

[فرشته مهربان]

با اجازه همه دوستان

اونچه من مد نظر دارم بگم یک بخش محتوای و اصولی داره و یک بخش مبتنی بر واقعیات موجود . و چون طولانی هست طی چند پست عرضه می کنم ، و در این پست عنوانها را اشاره می کنم .

جایگاه خودشناسی
نوع نگاه به زندگی
تفاوتها لزوماً منشع ناسازگاری نیست
نتیجه ( برای موارد فوق )
راه زندگی ( با نظر به واقعیتهای موجود )

اگر دوستان بذل عنایت داشته باشند و تا ارسال پستهای بنده پستی نزنند که پستها پشت سر هم قرار بگیره و پیوستگی حفظ بشه ، یک دنیا ممنون خواهم بود .

موافقید ؟؟

[فرشته مهربان]

با اجازه همه دوستان

اونچه من مد نظر دارم بگم یک بخش محتوای و اصولی داره و یک بخش مبتنی بر واقعیات موجود . و چون طولانی هست طی چند پست عرضه می کنم ، و در این پست عنوانها را اشاره می کنم .

جایگاه خودشناسی
نوع نگاه به زندگی
تفاوتها لزوماً منشع ناسازگاری نیست
نتیجه ( برای موارد فوق )
راه زندگی ( با نظر به واقعیتهای موجود )

اگر دوستان بذل عنایت داشته باشند و تا ارسال پستهای بنده پستی نزنند که پستها پشت سر هم قرار بگیره و پیوستگی حفظ بشه ، یک دنیا ممنون خواهم بود .

موافقید ؟؟

متعاقب دغدغه ها و نظرات yasa عزیز و دیگر دوستان ، نکات زیر را به نظرم مناسبه که مورد توجه قرار بگیره . تا از همون ابتدای انتخاب همسر درست قدم برداشته بشه و در ادامه زندگی هم روند صحیح دنبال بشه .

خودشناسی :

بهتره همه ما تلاش کنیم تا خود را هر چه بهتر بشناسیم ، شناخت افکار ، روحیات ، عادات ، خواسته و تمایلات ، گرایشات در انتخابها و تعاملها ، سبک زندگی مد نظر ، نگرشها و ....... تا آنجا که راحت بتوان تعریفی واقع بینانه از خود ارائه داد که در آن قوتها و کاستیها به عبارتی آنچه هست ( وضع موجود ) و هدفها و ایده آلها ( مطلوب مد نظر به تعبیری آنچه می خواهی باشی ) معلوم باشد ، همینجاست که با رابطه بین این آیتمها فهم می شود کجای کاری و ایده آل مطلوبت چیست و برای رسیدن به این شخصیت مطلوب ( خود ) چه گامهایی باید برداشت یا چه تغییراتی لازم می آید .

توجه :
اگر خودشناسی مهم شود ، ذهن و فکر پیش از آنکه درگیر این شود که چگونه مطلوب دیگران باشم در پی این خواهد بود که بیابد مطلوب حقیقی ( که یک انسان بهتره به آن دست پیدا کنه ) چیست ، تا نسبت به آن موقعیت کنونی خود را درک و به سوی آن حرکت کند ( شاید بشه گفت تلاش برای رسیدن به کمال )

نوع نگاه به زندگی :

ادامه دارد ............

با عرض معذرت فراوان از یاسای عزیزم که این همه در ارسال بخشهای بعدی تأخیر افتاد .

در پست های بعدی ادامه را خواهم آورد .