سلام و سال نو مبارک باشه
من سوالی دارم که نمی دونستم کدوم قسمت تالار مناسبه برای مطرح کردنش.شاید اینجا مناسب نباشه...
در واقع بیشتر یه درد دل هستش و اینکه نوشتن شاید کمکم کنه که بتونم افکارم رو جمع بندی کنم و به یه نتیجه ای برسم.
حقیقت اینه که من چند سال پیش اشتباهی مرتکب شدم که باعث که شدیدا احساس گناه و حماقت کنم.نمی خوام اون موضوع رو مطرح کنم ولی اشتباهم به کسی صدمه ای نزد فقط باعث شد که به عقل خودم شک کنم!و اینکه احساس کنم خودم رو نمی شناسم و از خودم ترسیدم.نمی دونم. خیلی خودم رو شماتت کردم طوری که همیشه یه احساس غمی داشتم.الان خودم رو انسان موفقی میدونم.هم در درس و هم کار.زندگیم رو اونطور که خواستم دارم پیش میبرم ولی حس کمال طلبی و اینکه فکر می کنم همیشه باید همه چیز کامل و بدون نقص باشه باعث می شه همچنان احساس گناه رو با وجود گذشت چند سال داشته باشم و همیشه میترسم که دوباره اشتباهی بکنم و این من رو سخت میترسونه طوری که آرامش خیلی کمی دارم .نمی دونم چیکار کنم با اینکه تقریبا دیگه به اتفاقای قدیمی فکر نمی کنم ولی حس گناهکار بودن عذابم میده و مخصوصا ترس از خودم...
می دونم که زیادی مته به خشخاش میذارم و خودم رو عذاب میدم ولی دست خودم نیست.همیشه آرزو می کنم ای کاش دوباره به اون زمان بر میگشتم و اشتباهی مرتکب نمی شدم.
البته میتونم تاحدی دلیل اشتباه خودم رو درک کنم و کمی به خودم حق بدم و لی اینا دلیل نمی شه که خودم رو ببخشم.
لطفا به من یاد بدین که خودم رو ببخشم و دوباره احساس بیگناه بودن رو تجربه کنم.