تبادل محبت
هر کسي به شخصيت خويش علاقهمند است. خودش را دوست دارد. دلش ميخواهد ديگران به شخصيت او احترام بگذارند. هر کس شخصيت او را محترم بشمارد ، محبوبش واقع ميشود. از توهين کنندگان متنفر است.
بزرگداشت همسرشما را کوچک نميکند ، ليکن به او نيرو و توانايي ميبخشد و براي کوشش و فعاليت آمادهاش ميگرداند.
خانم محترم !
حب ذات و علاقه به احترام يک امر غريزي است ، ليکن همه کس حاضر نيست احساس دروني شوهر شما را اشباع کند و به وي احترام بگذارد. در خارج منزل باافراد گوناگون و بيادب برخورد ميکند و بسا اوقات مورد توهين قرار ميگيرد. و به شخصيتش لطمه وارد ميشود. از شما که يار و غمخوارش هستيد انتظار دارد اقلا در خانه احترامش کنيد .بزرگداشت او شما را کوچک نميکند ، ليکن به او نيرو و توانايي ميبخشد و براي کوشش و فعاليت آمادهاش ميگرداند.
خانم گرامي!
به شوهرت سلام کن. هميشه با لفظ شايسته ، او را مخاطب قرار بده. موقع سخن کلامش را قطع نکن. به او احترام کن. با ادب حرف بزن. بر سرش داد نزن.
اگر با هم به مجلسي ميرويد او را مقدم بدار. او را با اسم صدا نزن. در حضور ديگران از او تجليل و تعريف کن. به فرزندانت سفارش کن به پدرشان احترام بگذارند. اگر بيادبي کردند توبيخشان کن. در حضور مهمانها نيز احترامش بگذار و به اندازه آن ها بلکه زيادتر از او پذيرايي کن. مبادا در مجلس مهماني وجود شوهرت را ناديده بگيري و تمام توجهت به مهمانها معطوف باشد.
وقتي درب منزل را ميزند سعي کن خودت درب را باز نموده با لب خندان و چهرهي باز به استقبالش بروي. آيا ميداني همين عمل کوچک چه اثر نيکويي در روح شوهرت خواهد گذاشت!!
بزرگداشت او شما را کوچک نميکند ، ليکن به او نيرو و توانايي ميبخشد و براي کوشش و فعاليت آمادهاش ميگرداند.
شايد در خارج منزل با دهها مشکل مواجه بوده و با روح پژمرده وارد منزل شود. استقبال کردن شما با لب خندان روح تازهاي در کالبد خسته او دميده و دلش را آرامش ميدهد.
در حضور مهمانها نيز احترامش بگذار و به اندازه آن ها بلکه زيادتر از او پذيرايي کن.
ممکن است خانمها از اين سخن تعجب نموده بگويند: چه پيشنهاد عجيبي! زن به استقبال شوهر برود و خوش آمد بگويد! شخص بيگانه و غريبي كه نيست تا احتياج به استقبال و خوش آمد داشته باشد!
البته اين طرز تفکر از تربيت غلط ماست، کي گفته که براي دوستان و خويشان لازم نيست ادب و احترام را رعايت کنيم. مهماني که به منزل شما وارد ميشود از او استقبال ميکنيد ، خوش آمد ميگوئيد ، احترام ميکنيد ، پذيرائي مينمائيد و اين عمل را يک رفتار عقلائي و يکي از آداب و رسوم زندگي ميشماريد.
از شما انصاف ميخواهم ، مردي که از صبح تا شب براي تامين زندگي و رفاه و آسايش شما تلاش ميکند و در اين راه با صدها مشکل روبرو شده، آنگاه حاصل دسترنج خويش را در طبق اخلاص نهاده ، درب خانه را ميکوبد که در اختيار شما بگذارد ، آيا ارزش آن را ندارد که براي خوشنودي و احترام او تا درب خانه قدم رنجه فرماييد و با لب خندان يک خوش آمد گفته دلش را شاد گردانيد؟
نگوييد: چون با هم مانوس هستيم انتظار احترام ندارد ، بلکه از شما بيشتر از ديگران انتظار احترام دارد. اگر احترام نکرديد و سکوت کرد دليل آن نيست که توقع ندارد ، بلکه براي رعايت شما از خواسته دروني خويش صرف نظر نموده است.
خانم محترم!
اگر به شوهرت احترام نمودي او هم در مقابل به شما احترام خواهد گذاشت. رشته محبت در ميان تان استوارتر و پيمان زناشويي بادوامتر خواهد شد. به خانه و زندگي و کسب و کار دلگرم ميشود و نتيجهاش عائد شما ميگردد.
منبع: برگرفته از كتاب " آيين همسرداري "- نويسنده: آيتالله ابراهيم اميني
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)