حال و احوال یاران همدردی (3)

[داملا]

دوستان عزیزم شدیدا به دعای همتون نیازدارم. با مسئله بزرگی روبه رو شدم که کل زندگیم رو درمعرض قرارداده.
حال و روزم اصلا خوب نیست.ازهمتون التماس دعا دارم.


خدایا من توانش رو ندارم، خودت روبه راهش کن.

[mahi91]

خدابدنده .
داملاجان امیدوارم مشکلت به زودی حل شه.
ماهم نگرانتیم.

[محمدابراهیمی]

سلام به اعضای خوب تالار همدردی امشب ساعت 11 شب برای خانم داملا دست به دعا بر دارید
خانم داملا امیدوارم مشکلت به زودی حل بشه من برای شما خیلی دعا کردم

[یک زن امیدوار]

سلام به همه ی دوستای خوبم تو تالار قشنگ همدردی.من یه ده روزی نبودم اما دلم برای همه تون خیلی تنگ شده بود.درست عین معتادی که مواد بهش نرسه!(بلا نسبت!) همه اش تو فکر این تالار بودم و بچه ها و مشکلاتشون.
جا داره از رایحه عشق عزیزم که یادی از من کرد تشکر کنم باور کن وقتی پستتو خوندم اشک تو چشمم حلقه زد.چه دنیاییه این دنیای مجازی!انگار بعضی وقتها حتی از دنیای واقعی بهترم میشه چون دوستای خوبی توش پیدا کردم.
منم برای داملای عزیز و همه ی کسانی که این روزها با مشکلات دست و پنجه نرم میکنن از ته دلم دعا میکنم.
دوستای خوبم شما هم منو از دعاهای قشنگتون بی نصیب نزارید.

[محمدابراهیمی]

سلام به اعضای خوب تالارهمدردی
من از شنبه تا 10 رو ز تا 15 رو ز تالار همدردی نیستم دلم برای تالار خیلی تنگ می شود دلم برای اعضا تالار تنگ می شود ممنون

[ani]

تو عزیز دلی محمد

هر جا هستی خوش باشی نازنین مهربون .
محمد ابراهیمی یه دونه باشی .
تک . لنگه داری . خدااااااااااااااااااااااا ایی . یه دونه .

[بی دل]

خیره آقای ابراهیمی؟

مرخصی هاتون داره از حد مجاز میزنه بالا ها! گفته باشم

فکر کنم امسال سال شماست: زیارت و سیاحت و ...

هر جا میری و هر کار میکنی انشا الله بهت خوش بگذره و در مسیر رشد و بالندگی ات کمک ات کنه و یک خاطره خوب بشه برات. از اون دل پاکت برای ما هم دعا کن.

سرم امروز احساس میکنم اونقدر باد کرده شده به وسعت تالار همدردی از رو هم نمیرم، فرت و فرت پست ارسال میکنم و مشاوره میدم چه شوددددددد؟

تک . لنگه داری . خدااااااااااااااااااااااا ایی . یه دونه .

آنی من که نفهمیدم چی شد؟ بالاخره تکه (یه دونه اس) یا لنگه داره (دو دونه اس)؟ من که میگم: دردونه است :)

[سرافراز]

بچه ها! چرا از داملا خبری نیست؟ به تاپیکشم سر نمی زنه! نکنه حالش بد شده؟ داملا؟ تورو خدا یه خبر از خودت بده دختر!

[سرافراز]

دلم باندازه یک دنیا گرفته! آخه چرا؟ چرا ما خودمون با دست خودمون باید تیشه به ریشه خودمون بزنیم؟ اصلا چرا باید دستهامون رو به آسمون بلند کنیم و انتظار داشته باشیم خدا دعای مارو مستجاب کنه وقتی اینهمه نشونه واسه ما می فرسته و باااااااز ما داریم ساز خودمون رو می زنیم... من دلم گرفته! از مظلومیت حقیقت که همیشه داریم سرشو با لذت افکار نه چندان جالبمون می بریم... آره! شاید ما هم قاتل باشیم! قاتل راستی و درستی!
خدایا! خواب از سر من پریده! تو خودت درد من رو درمان کن! خسته ام خدایا! خسته از نامردی روزگار!

[shabe barooni]

دلم باندازه یک دنیا گرفته! آخه چرا؟ چرا ما خودمون با دست خودمون باید تیشه به ریشه خودمون بزنیم؟ اصلا چرا باید دستهامون رو به آسمون بلند کنیم و انتظار داشته باشیم خدا دعای مارو مستجاب کنه وقتی اینهمه نشونه واسه ما می فرسته و باااااااز ما داریم ساز خودمون رو می زنیم... من دلم گرفته! از مظلومیت حقیقت که همیشه داریم سرشو با لذت افکار نه چندان جالبمون می بریم... آره! شاید ما هم قاتل باشیم! قاتل راستی و درستی!
خدایا! خواب از سر من پریده! تو خودت درد من رو درمان کن! خسته ام خدایا! خسته از نامردی روزگار!

انتظار استجابت
مظلومیت حقیقت
لذت افکار نه چندان جالب
قاتل راستی و درستی
روزگار نامرد.....

باید هم خواب از سرت بپره سرافراز جان!

نظر من اینه که در دنیا سه نوع درد وجود داره.
درد متعارف، درد ویرانگر، درد متعالی. (اسم ها قراردادیه)

درد متعارف: دردیه که از حضور رنج ها، شکست ها، مشکلات، دردسر ها و ... داریم.
درد ویرانگر: دردیه که از نگرش منفی و ویرانگر ما ایجاد میشه. مثل نگرش بالا. کلی توش خطاهای شناختی دخیل اند. (مثل: بزرگنمایی، فیلتر ذهنی، تعمیم مبالغه آمیز و .....)
درد متعالی: دردیه که از غم هجران و انتظار دیدار یار (خدا) و تبعید شدن به زمین و فطرت گرایی ایجاد میشه. درد خلوص برای معشوق ازلی و ابدی. که البته باز هم یه مقدار در نوشته هات مشخصه. من اسم این درد و رنج رو میذارم رنج دلنشین و به تعالی فرد منجر میشه.

مرز دردها نباید با هم قاطی بشه. چون حقایق رو بر ما مشتبه میکنند. اما باید هر کدوم از درد های متعارف و ویرانگر به طور جداگانه ای تابع درد متعالی باشن. آنوقت دیگه اونها هم میشن درد متعالی. پس درد متعارف در تبعیت از درد متعالی میشه:

هر که در این بزم مقرب تر است، جام بلا بیشترش میدهند.
در غیر این صورت هست:
هر که به این بزم معذب تر است جام بلا بیشترش میدهند.

و درد ویرانگر (در تبعیت از درد متعالی) میشه:

چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضو ها را نماند قرار.
در غیر این صورت هست:
چو عضوی به درد آورد روزگار، بیارد دگر مردمان را چه کار؟!

کمال یک انسان فقط در یک جهان ناقص معنا و مفهوم پیدا میکنه. من به شخصه از تمام مردم دنیا، چه نیک و چه بد سپاسگذارم. چون حضور افراد شرور و بد باعث میشه مثلا معمولی بودن من (نسبت به اونها) در نظر خدا خوب جلوه کنه!

چه خوبه درد های کاذب (درد متعارف و درد ویرانگر) رو بریزی دور و در حضور درد متعالی ، معانی رو دگرگون کنی. اونوقت:

انتظار استجابت میشه: اطمینان به استجابت.
مظلومیت حقیقت میشه: شکست ناپذیری حقیقت.
لذت افکار نه چندان جالب میشه: رنج لذت بخش افکار متعالی.
قاتل راستی و درستی میشه: شهامت راستی و درستی
و
روزگار نامرد میشه: فرصت انسانیت.

پس نگران چی هستی؟ همواره حق پیروزه! چون پشتیبان حق خداست.