فرار از خونه

[gole maryam]

ممنون از دوستان
اقای مدیر لطفا نظر بدین

اون 21سالشه
دختره هم 18 سالشه
دو سال با هم رابطه داشتن ،خیلی همدیگه رو دوست داشتن ولی الان نمیدونم چرا اینطوری شده
خانواده هاشون هم در جریان بودن
من اگه بهش بگم مادرت ازت پیشم تعریف کرده اصلا باور نمیکنه ،چون من اصلا مامانشو نمیشناسم
در ضمن اون تو یه شهر دیگه هست ،میخواد بیاد تهران یا بره شمال
نمی دونم به دختره زنگ بزنم یا نه؟
اخه این عاشق دختره بود ،اونم یه عشق پاک
نمیدونم چی شده حتی قرار بود نامزد کنن

اصلا نمی خوام بهم بی اعتماد بشه
چون من واقعا می خوام بهش کمک کنم

[keyvan]

به نظر بنده این آقا پسر به یک تکیه گاه نیاز داره ؛نیاز داره حمایت بشه؛حالا فرض بر اینکه برهم خوردن رابطه باعث ایجاد فشار روانی بر ایشان شده؛ فشاری تحمل ناپذیر ! اگر از سوی خانواده ویا شخص معتمدی ،حمایت شود ؛اینچنین رفتارهای تکانشی نخواهد داشت،مشخص است که بدون تفکر و از روی احساس چنین تصمیمی گرفته است؛در این شرایط فقط باید او را به سوی آرامش سوق دهید ؛چون چیزی به نام نصحیت ؛هیچ فایده ای ندارد؛و شاید آتش را داغتر کند,
همانطور که نوشته ام میتوان از سوی ان دو گزینه اقدام شود ؛بخصوص خانواده؛

از مطالب لینک زیر هم میتوانید استفاده کنید.
http://www.hamdardi.net/thread-7257.html

[ani]

نصيحت در چنين شرايطي سازنده و مفيد نمي تواند باشد .
همدلي و داشتن گوش شنوا و بعد ديدار متقابل و....

[rose]

سلام
بهش بگو فقط ذره ای به عاقبت فرارش فکر کنه تا ببینه که چقدر اوضاعشو بدتر خواهد کرد. من دوستی داشتم که سالها پیش به خاطر شرایط بد خانوادگی چند بار تصمیم به فرار از خانه داشت اما وقتی اونو متوجه شرایط بدتر بیرون از خانه کردم و عاقبت بدی که در انتظارشه پشیمون شد و ترجیح داد که صبر و تحمل پیشه کنه و به قولی بسازه و بسوزه و حالا هم خدارو شکر داره نتیجه ی اون صبوری گذشته ش رو می بینه و خوشبخته و شرایط داخل خونه براش خیلی بهتر شده و البته این مسئله علاوه بر صبوری به خاطر تغییر رفتار و اراده ی محکم و عاقبت اندیشی خودش هم بود.

[gole maryam]

دوستان محترم از راهنماییهاتون واقعا سپاسگذارم ،خیلی خوب وبجا بود
ظاهرا فعلا اوضاع به حالت عادی برگشته و اون دخترخانوم دوباره با این اقا اشتی کردن
ولی میترسم بازم تکرار شه، چون این موضوع برای دومین بار اتفاق افتاد

[کنجکاو]

بازم سلام

خوشحالم که مشکل حل شد ولی لازم به ذکر ه که دختری که هنوز ازدواج نکرده همش قهر بکنه اگه تو زندگی بره سختی ها رو ببینه یا هر موضوعی پیش بیاد فورا میخواد قهر کنه؟
ابن که نمیشه؟؟؟
شما میتوانید به عنوان یه فرد نزدیک به اون اقا پسر راهنماییش کنید که به مشاور مراجع بکنه ودر صورت لزوم قطع رابطه کنه البته امیدوارم کار به اونجا نکشه ولی حرف سر یه عمر زندگی نباید شوخی گرفت .
متشکرم

[مدیرهمدردی]

سلام
یكم :‌در اینگونه موارد باید نقش خودمان را درست تببین كنیم. من متوجه ارتباط و نحوه تعامل شما با آن آقا پسر نشدم. گاهی ممكن است اگر جایگاه خودمان مناسب نباشد ، وجود خود ما بر مشكلات بیفزاید. لذا توصیه دوستان به پر رنگ كردن نقش خانواده و بازسازی رابطه های ایشون با خانواده بسیار مفید است.
دوم : مشكل اصلا حل نشده ،‌ تا وابستگی و احساس گرایی باشد باز هم در پی قهر و آشتی دیگر فكر فرار خواهد بود. او نیاز به نقش اكتیو و فعالتری جهت حل مشكلاتش دارد. اینكه او را منفعل بدانیم و بخواهیم ما كمكش كنیم بیشتر برای بچه ها مصداق دارد. شما نقش خود را كاهش داده و به توجیه كردن او جهت كمك گرفتن از مشاور خانواده بسنده فرمایید.