تغیرات ظاهری و مذهبی بعد از ازدواج

[hemayat]

سلام نجوا
ببین خانم گل، اعتقادات من هم کاملا شبیه همسر شماست. از نظر من هم آنچه با حجاب سعی در استتار و حفظ آنرا داریم، با رقصیدن آشکار خواهد شد. پس با رقصیدن خود فلسفه حجاب زیر سوال می رود. البته اصلا قصد توضیح، القا و جانبداری از عقیده و باوری را ندارم.
اما دوست عزیزم عقیده و باورهای یک شخص است که او را از دیگران متمایز می کند و به او هویت می دهد نه شکل ظاهر فرد. یادم می آید در روزهای اول آشنایی من و همسرم، از او پرسیدم که اگر به یک مهمانی مختلط دعوت شویم، شما چه کار می کنید؟ پاسخش عدم شرکت در مهمانی بود که من را خوشحال کرد. اگر عقیده اش مخالف عقیده من بود، بهتر بود که ادامه نمی دادیم، چون تا آخر زندگی می بایست سر این موضوع کش مکش داشتیم.
نجوای عزیز حالا که شما تصمیم گرفته ای که خود را با اعتقادات همسرت وفق دهی، کامل آنها را قبول کن و برایشان شرط نگذار، چون مشروط کردن رسم قبول هیچ دین و آیینی نیست.
حالا که شما یاعلی گفتی و در این وادی قدم گذاشتی، از همسرت بخواه برایت منابعی معرفی کند که با مطالعه آنها و توجیه شدن درباره علت اعتقادات همسرت، به آنها ایمان بیاوری.

[نجوا]

mohat عزیز..
خیلی ممنونم از راهنمائیهات.... حرف درستی زدی در مورد رقص... خود من هم قبول دارم....اما چرا من نباید راجع به دین اسلام و پوششم و اعتقادم بر اساس باورم عمل کنم...من حجاب رو قبول کردم نه اینکه پیرو همسرم در اعتقادات باشم...من همونطور که گفتم همسرم و ایمانش رو قبول دارم همه جوره...اما دلم میخواد این اعتقادم رو با تمام وجود باور کنم نه اینکه دنباله رو باشم. دلم میخواد به نتیجه برسم و بعد عمل کنم..دلم نمیخواد فقط بر اساس سنت پیش برم...
میدونم همین مسائل برای من و اون ایجاددلخوری میکنه..اما وقتی بی چونو چرا قبول میکنم احساس بدی نسبت به خودم پیدا میکنم.... من کتاب حجاب رو خوندم اکثر مباحث قرانی رو در مورد حجاب خوندم....همه جوره باورش دارم ... اما چرا باید این حجاب من و نحوه پوششم رو بر اساس یک عرق خانوادگی و سنت اونها پیش ببرم؟؟؟؟
خوشحال مشم اگر کسی بتونه در این رابطه من رو راهنمائی کنه؟؟

[homa_59_25]

عزیزم توی زندگی زناشویی می بایستی از یه چیزایی بگذری و چشمتو رو اونا ببندی . خوب این مسئله رقصیدن هم یکی از همینهاست . تو بخاطر اینکه بعدا همین مسئله باعث دلخوری توی زندگیت نشه بایستی ازش بگذری . توی زندگی زناشویی دیگه من و تو معنی نداره ما هستش که معنی داره . پس تو بخاطر همسرت از یه چیزهایی میگذری مطمئن باش که اونم هم بخاطر تواز یه چیزهایی خواهد گذشت .

[نجوا]

مرسی عزیزم از پاسخت..
بله حق با شماست..
اما اینجا برای من بحث گذشت نیست..بحث اعتقادمه...دلم میخواددرستی حرفم رو قبول کنه....

[hemayat]

بحث اعتقادمه...دلم میخواددرستی حرفم رو قبول کنه....

نجوا خانم، یقین داشته باش که همسر شما هم می گوید: "بحث اعتقادمه...دلم میخواددرستی حرفم رو قبول کنه...."

یکبار دیگه همه پست منو و نه قسمتیش رو با دقت بخون، یکی از معیارهایی که برای ازدواج روی آن بشدت تاکید دارند، تشابه اعتقادات مذهبی است. نجوا جان حالا که شما با وجود این اختلافات ازدواج کرده اید، پس بخاطر انتخاب خودت هم که شده، عقاید همسرت را بپذیر و تمام حرفهایت را که در پاسخ پست من گفتی، به همسرت بگو و با رویی باز با او به بحث بنشین. البته همواره خودت را طوری نشان بده که قصد رسیدن به باور قلبی به گفته های همسرت را داری و نه قصد تغییر او را. مطمئن باش در دراز مدت به نتیجه دلخواهتان خواهید رسید.
موفق باشی

[omed]

البته من خیلی عالم نیستم ولی چند کتاب در این زمینه خدمتتان معرفی میکنم :
فلسفه حجاب استاد مطهری فاطمه فاطمه است دکتر شریعتی بخش مربوط به سوره نسا، وآیات مرتبط در تفسیر نمونه
وچند نکته :هر که طاووس خواهد جور هندوستان کشد برای اینکه ایمان و اعتقاد کامل پیدا کنید تلاش وصبر میخواهد .
اگر کسی 25 سال در یک محیط مذهبی بود قطعا" با کسی که در محیطی دیگر رشد کرده نه به اندازه 25 سال ولی بالاخره درجه ایمانش و اعتقادش
تفاوت دارد. ولی قدر شوق و شور خود را بدان که برای پر بارتر شدن خود و زندگیت راهنمایی می خواهی که امیدوارم موفق باشید

[شادزی]

خوشا به سعادتت که چنین مردی شده شوهرت.قدرش رو بدون و بهش افتخار کن. فقط رقص زن برای شوهر حلال هست در سایر موارد نهی شده و بالعکس.از چنین مردی هرگز نخواه برقصه چون در شأنش نیست.اگه می خوای مثل اون بشی قران بخون ومثل خودش رفتار کن.شاد بودن و خوش بودن و رقصیدن برای شوهرت و شوهرت برای تو به نظر من لذت بخش تر هست تا اینکه در جمعی باشید که معذب باشه.شوهرت رو با دنیا عوض نکن. خیلی از مردها هستند که باحالن و همه جا پا به پای زنشون می رن و می رفصن ولی مرد زندگی نیستند. نمونش دوست خودم چند روز پیش از مردی که کوچکترین محدودیتی براش ایجاد نمی کرد ، تو مجالس باهاش می رقصید و ... ولی مرد زندگی نبود تلاق گرفت.پس سعی نکن شوهرت هم مثل بقیه بشه چون نمی تونه و نخواهد شد و سعی در تغییرش نکن که غیر ممکن هست. همینی که هست عالیه . به جای فکر کردن به این چیزا از بودن باهاش در جمع نشون بده که راضی هستی و خوشنود.

[sahar.sh]

داشتن چنين شوهري آرزوي اكثر خانومهاست .
همسر شما دوست نداره زنش جلوي يه مرد غريبه برقصه و اون مرد سرتا پاي زنشو انداز برانداز كنه .من دركش ميكنم.
اعتقاد من هم مثل شماست نجواي عزيز با اين تفاوت كه خانواده ي مادر من همه در اينجور مسائل سختگيرن و خانواده ي پدرم راحت تر هستند. من مثل شما اونقدر اراده ي قوي ندارم كه خودمو عوض كنم و و هميشه در جمع با بقيه فرق دارم . مادرم خيلي سعي كرد تا منو به باور هاي خودش نزديك كنه ولي نشد.البته من خيلي هم آدم راحتي نيستم ولي چون من از اول موهامو ندادم تو و تو مهموني با دوستام زدم و رقصيدم همينجوري بزرگ شدم.
ولي جايي كه ميدونم همه با چادر ميشين خيلي بيشتر رعايت ميكنم تا جايي كه ميدونم همه مثل خودم هستن.ولي بازم خوش به حالت.
تا حالا كه نه خودم نه هيچكس ديگه نتونسته طرز تفكرمو عوض كنه اميدوارم در آينده همسرم بتونه.
قدرزندگيتو بدون و سعي كن مشكلتو همينجا كه تازه اولشه حل كني كه بعدا سخت ميشه بودند كساني كه سر اينكه خانومه دوست داشته توي سفر آهنگ ملايم تو ماشين باشه و آقاهه اهنگ تند كارشون تا دم دادگاه كشيده شده. اونم فقط به خاطر همين موضوع كوچيك.( البته نميخوام موج منفي بفرستم . خدا نكنه)

[دلداده]

نجوا جان اکثرا آدمها طوری هستند که آن چیزی را که دلشون می خواهند می بینند وحقیقتی را که باید ببینند ویا شایدهم میبینند را نمی خواهند درک کنند وقبول کنند.شما اگر به حرف دلت باشی هزارویک چیز دیگر هم می خواهی که بعضا همه آنها قابل دسترسی نیستند ...شاید نتونیم حقیقت امر را با خواندن وشنیدن به باطنش برسیم ودرک کنیم اما همین سریال حضرت یوسف(ع) چقدر وجود خدا را برای آدم محسوس تر می کند برای من که این چنین بود مثل اینکه چشم دلت باز میشه .....اگر به صورت عقلانی نه احساسی واقعا درمورد اعتقاداتت پیگری بکنی ودلت واقعا بخواهد به حقیقت امر برسی نباید سعی بکنی که خودت را گول بزنی تاباخودت صادق نباشی همه چیزرا یک طرفه می بینی...

[نجوا]

دوستان عزیزم.
خیلی ممنونم از اینکه من رو راهنمائی کردین///
اتفاقا این چند روز موضوعی پیش اومد که من خودم به این اعتقاد وقبول همسرم ایمان آوردم.راستش اون شب من با همسرم ذر مورد این موضوع صحبت کردم و گفتم که به این مهمونی دعوت شدیمو دلم میخواد بریم...نا گفته نمونه که همسر من اصلا مرد بد اخلاقی نیست..خیلی اوقات به خواست اون حتی با دوستای من رفتیم بیرون .کلا مثل خودم خونگرم هست ..و اهل رفت و آمد...بعداز اینکه بهش گفتم گفت من اصلا تو این مجلس راحت نیستم و معذبم و مطمئنا به من خوش نمیگذره...من هم گفتم پس من مجبورم تا آخر عمر فقط مهمونیهای فامیلی و خاله زنکی برم( البته بی انصافی کردم) بعد اون گفت ما میتونیم با جمع دوستا باشیم اما نه اینطوری توی یک جمع معمولی .. من و تو اگر به این مهمونی نریم هیچ کس از ما ناراحت نمیشه پس چرا اصرار به گناه داری؟؟؟ آخر سر هم گفت این یک آزماش از طرف خداست من دوست ندارم به این مهمونی بیام اما اگه تو اصرار داری تصمیم نهائی با تو....
نمیدونم شما چه طور برداشت میکنین امافردای اون روز وقتی داشت با شوهر خواهرام تو حیاط بازی میکردن یکی از سنگهای بالای ایوون خونه بزرگ مرمر صاف افتاد بالای سرش ..حالش خیلی بد بود (حالت تهوع-بی هوشی و...) وحشتناک...اورژانس و بیمارستان و... خلاصه بلا از همتون دور کلی زار زدم و با خودم و خدا شرط کردم که هیچوقت اون را وادار با انجام گناه نکنم....
بچه ها باورتون نمیشه اما هنوز از اون روز توی شک هستم..تمام حرفای همسرم توی سرم هست که میگفت این یک امتحان الهی هست...و بعد ابنقدر سریع..
چند وقته خیلی تو فکرم باید بیشتر فکر کنم....