احساس خوبی به خودم و زندگیم ندارم

[باغبان]

ممنون خانم 7
راستی اون مطلبتون که فرمودید :
(( وقتایی که آدم دلش یه دفعه میگیره و غمگین میشه بخاطر این هست که در مکان های دیگه از کره زمین افرادی از دنیا میرن که کسی نیست براشون عزاداری کنه چون کسی رو ندارن و به همین خاطر ممکنه این حالت غم به سراغ شما بیاد ))

اینکه فرمودید آیت الله بهجت فرمودن یا نه من اطلاعی متاسفانه ندارم - باید مطالعه و تحقیقم را بیشتر کنم و بپرسم از مسافران مسیر .
ولی اگه بزرگوارشون فرمودن ، ایشون هیچ حرفی را بی دلیل نمی زنن و حتما حکمتی داره .


یه پژوهشی بود به نام زندگی پس از زندگی ، که تایپیکش هم هست در تالار .
یه فردی به عالم برزخ رفته بود ، داشت اعمال زندگیش را مرور می کرد - دیده بود و بهش گفته بودن :
""یه جا رفتی بودی بیرون - چهره ات خندان و شاد بود - این شادی تو بصورت ذرات و مولکول هایی به کائنات پخش میشد و به هر کی می خورد اون انرژی به اون هم می رسید ،،، و حالش بهتر میشد - این حال خوب آنها را به تو هم داده بودن ""


همین یه کار ساده . چقدر اتفاق بوجود میاره .
برعکسش هم ، همین جوری هست .
رمز و رموز که زیاده در کائنات - ولی از خودشناسی - خداشناسی شروع میشه .
به نظرم حتما لازم نیست به همه اونها دست پیدا کنیم .


.......................

یه چیز خارج از بحث بگم کلی :

لازم نیست حتما ، برای اینکه خوب زندگی کنیم -شاد زندگی کنیم - زندگی پر سعادتی باشیم ، مثلا خیلی از رموز را مثل آیت الله قاضی بدونیم .
شاید فردی ، انسان خوبی هم باشه - ولی بهش داده نشه .( حکمت خدا )
یه فردی که فرد بزرگی بود از نظر معنوی ، داشت در سن پیری و در لحظه مرگ کافر میشد ،،می گفت چرا اون جوان 30 ساله رسیده و بهش دادن ولی به من 90 سال مثلا ندادن .
شاید یه فردی بهش داده بشه ولی نتونه .




در پناه حضرت دوست .

[miss seven]

چه جالب ! و اینکه چقدر ریز به ریز اعمال ما محاسبه میشه تو اون دنیا .
شاید خیلی از مردم از مرگ ترس داشته باشن و خب تا حدی طبیعیه چون وقتی تا حالا ندیده باشی که چه سرگذشتی در انتظارت هست اونجا، خب نگرانی ، ولی چیزی که بیشتر از همه منو میترسونه پیر شدنه در حالیکه هیچ خدمت مفیدی در حق خودم و مردم انجام نداده باشم در حالیکه توانائیش را داشتم و میتونستم انجام بدم . از حسرت در دوران پیری بیشتر از هر چیزی میترسم. گاهی به خانواده ام که درباره این موضوع صحبت میکنم به من میگن تو که الآن سنی نداری و از این جور حرفا، اما هممون میدونیم که چقدر زمان زود میگذره.
و از یه چیزی که مطمئنم اینه که اون دنیا هیچ چیز ترسناکی نداره ، گاهی آدم توی زندگیش ممکنه یه عملی انجام بده که اینقدر نزد خدا ارزش داشته باشه که بخاطر همون بره بهشت . حساب کتاب خدا مثل ما آدما نیست .
اما دنیا کوتاهه و چقدر خوب میشد که بیشتر دغدغه مسائلی رو داشته باشیم که موجب ارتقا فردی میشن از همه جهت ، همه الآن دیگه از فضای مجازی استفاده میکنن ، وقتی باز میکنی فقط تبلیغ لوازم آرایش و هزار مدل میکاپ میاد بالا و چند صدهزار تا و حتی میلیونی دنبال کننده دارن ، اون وقت یه پیج که واقعا داره زحمت میکشه و مطالب ناب برای ارتقا و رشد فردی مطلب میزاره ،پیشرفت چشمگیری نداره و چه بسا دیده نشه .
چی داشتم می گفتم به اینجا رسیدم :)

من به صورت کلی دوست دارم بعضی از اسرار و رموز هستی رو بدونم د صورتیکه موجب درگیری فکری و ترس و واهمه نشه برام ، چون دقیقا درست فرمودین ، همه کس ظرفیت دانستن اسرار الهی رو نداره و من هم زندگی عادی خودمو میکنم و سعی میکنم با اختیاراتی که خدا بهمون میده بتونیم تصمیمات درستی برای زندگیمون بگیریم.

راستی حرف از اسرار و رموز شد ، یاد این حکایت افتادم که سالها پیش خوندم ، شاید خودتون هم خونده باشین
یه روزی شخصی میاد نزد ابوسعید ابوالخیر و میگه من میخوام از اسرار الهی با خبر بشم و بهم آموزش بدی . ابوسعید ابوالخیر به اون شخص میگه باشه ، بیا و این جعبه رو بگیر و تا بهت نگفتم در جعبه رو باز نکن . اون شخص قبول میکنه و جعبه رو میاره خونه و کنجکاو میشه بفهمه داخل جعبه چیه، تااینکه دووم نمیاره و باز میکنه و همون موقع موشی از جعبه خارج میشه و میره و مرد متوجه میشه چیز خاصی داخل جعبه نبود و میره پیش آید سعید ابوالخیر و میگه این جعبه که فقط موش داخلش بود و سرکاری بوده و اینا که جناب ابو سعید بهش میگه وقتی نتونستی جلوی خودتو بگیری و داخل یه جعبه رو نگاه نکنی چطور میخوای اسرار الهی رو نزد خودت نگهداری.


دیروز یه زمانی رو تعیین کردم که درباره زندگیم فکر کنم و ببینم واقعا از ته دل میخوام زندگیم چگونه باشه ، به خودم گفتم خوردن و خوابیدن و استراحت کردن و تفریح وغیره همه این چیزا تا یه جایی تموم میشن و بعد دوباره زندگی ادامه داره و نمیشه آدم زندگیش رو فقط صرف تفریحات کنه و اصلا مفید واقع نشه برای هم نوعان خودش .

دعایی که واقعا توی قلبمه اینه که مردم بتونن کیفیت زندگی خوبی داشته باشن وگرنه کمیت اینقدر مهم نیست ، چون یه سری لحظه های ناب توی زندگی هست که دوست داری بار ها تکرار بشن و تجربه شون کنی و چه بسا روز ها و لحظه هایی که جوری گذشتن که اصلا حس کردی زندگی نمیکردی .و اینجاست که کیفیت زندگی مهم تره.

[Mvaz]

و از یه چیزی که مطمئنم اینه که اون دنیا هیچ چیز ترسناکی نداره ، گاهی آدم توی زندگیش ممکنه یه عملی انجام بده که اینقدر نزد خدا ارزش داشته باشه که بخاطر همون بره بهشت . حساب کتاب خدا مثل ما آدما نیست .
اما دنیا کوتاهه و چقدر خوب میشد که بیشتر دغدغه مسائلی رو داشته باشیم که موجب ارتقا فردی میشن از همه جهت

یوسف گم‌گشته باز آید به کنعان غم مخور *** کلبه احزان شود روزی گلستان، غم مخور

روزی می‌رسد که یوسف گم‌ شده به زادگاه خود (کنعان) باز گردد، غم نخور و ناراحت نباش. غم‌ها و اندوه‌های تو به شادی و خوشحالی تبدیل می‌شود، ناراحت نباش.
ای دل غمدیده، حالت به شود، دل بد مکن *** وین سر شوریده باز آید به سامان، غم مخور

ای دل رنج کشیده، حالت بهتر می‌شود پس به خود بیهوده ناراحتی نده. این پریشان حالی و آشفتگی تو بهبود می‌یابد و همه چیز به آرام و قرار و نظم خود دست پیدا می‌کند، ناراحت نباش.
دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت *** دائما یکسان نباشد حال دوران، غم مخور

اگر چرخ زمانه مدتی طبق خواسته ما به گردش درنیامد و دنیا بر وقف مراد ما نبود، ناراحت نباش چون حال زمانه به یک شکل باقی نمی‌ماند و عوض می‌شود.
هان مشو نومید! چون واقف نه ای از سر غیب *** باشد اندر پرده، بازی‌های پنهان، غم مخور

آگاه باش و ناامید نشو! زیرا تو از راز‌های پنهان با خبر نیستی. بدان که در عالم غیب و ملکوت، سرنوشت‌ها و مقدرات پنهانی وجود دارد پس اندوهگین نباشو
ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی بر کند *** چون تو را نوح است کشتیبان، ز توفان، غم مخور

ای دل! اگر نیستی و نابودی مانند سیل همه جهان را از بین ببرد، ناراحت نباش چون حضرت نوح کشتیبان تو است و تو را از توفان نجات می‌دهد.
در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم *** سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان، غم مخور

اگر با هدف رسیدن به کعبه و خدا در بیابان به حرکت درآمدی، از رنج‌ها و دردی که در راه به آن گرفتار می‌شوی (مانند خار مغیلان) ناراحت نشو.
گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید *** هیچ راهی نیست کان را نیست پایان، غم مخور

اگه چه راه بسیار ناامن و خطرناک و مقصد بسیار دور است، بدان هیچ راهی نیست که بی‌پایان باشد پس ناراحت نباش
حافظا! در کنج فقر و خلوت شب‌های تار *** تا بود وردت دعا و درس قرآن،‌ غم مخور

ای حافظ! تا زمانی که با تهی دستی و در شب‌های تاریک مشغول ذکر خداوند و دعا و خواندن قرآن هستی، به دلت غم راه نده.

منبع

[miss seven]

سلام آقای Mvaz
خیلی ازتون ممنونم ، اصلا یادم نبود که این غزل حافظ دقیقا داره پاسخ مارا میده .
آدما زمانیکه جوان هستن خیلی مشغول دنیا و مادیات میشن ، مرتب تلاش برای رقابت و موفقیت و برنده شدن و مال بیشتر جمع کردن ، اما اغلبشون زندگی نمیکنن، حسرت توی پیری خیلی بده ،چون هم دیگه انرژی جوانی رو نداری که بخوای دوباره از نو شروع کنی و غیره.
برای همین تنها چیزی که فعلا برای من مهمه اینه که درست زندگی کنم تا د پیری به خودم افتخار کنم .

[باغبان]

دیروز یه زمانی رو تعیین کردم که درباره زندگیم فکر کنم و ببینم واقعا از ته دل میخوام زندگیم چگونه باشه ، به خودم گفتم خوردن و خوابیدن و استراحت کردن و تفریح وغیره همه این چیزا تا یه جایی تموم میشن و بعد دوباره زندگی ادامه داره و نمیشه آدم زندگیش رو فقط صرف تفریحات کنه و اصلا مفید واقع نشه برای هم نوعان خودش .

**این خیلی خوبه .
فقط در برنامه ریزی کردن حواستون باشه ،،،برنامه باید قابل اجرا و در اول سبک باشه و به مرور زمان افزایش و ادامه دار بشه ،،،
یه تایم بلند بذارید مثلا 5 ساله - در راستای اون هدف های 5 ساله ، هدف های کوتاه مدت ( روزانه - هفته ای - ماهانه و ...) هم قرار بدید .
تایم استراحت - ورزش هم برای خودتون در نظر بگیرین .
پاداش به خودتون هم در نظر داشته باشین .( بعد از اینکه در هدف های کوتاه مدت در راستای اون هدف بلنده موفق شدید یا پیشرفت کردید )
هر موقع که روزی نتونستید برنامه را انجام بدید نا امید نشید و باز ادامه بدید ،،،باید یه زمانی را پیش بینی کنید برای روزهایی که شاید نتونید برنامه را انجام بدید .
دنیال یه هدف مجبور کننده باشین برای خودتون - اینجوری در هدف گذاری و اجرا انگیزه می گیرین .
و چه هدفی بهتر از اینکه از روز قبلمون بهتر و همیشه در حال پیشرفت باشیم و بتونیم خدمتی به خودمون ، خانواده مون و مردم انجام بدیم .



**مثلا یه فردی دوست داره نقاشی چهره ، یاد بگیره .
خب اولش باید وقت بذاره این مطلب را یاد بگیره ( مثلا 6 ماهه )
بعد اگه دنبال در آمد زایی هست - با همین مهارت سعی کنه یه جا شغل پیدا کنه و یا کار مورد نظرش را تاسیس کنه .
هم زمان یه هدف 10 ساله هم میذاره که در طراحی چهره به استادی برسه .
باید از اون هدف بتونیم بهره برداری هم بکنیم ( اینحوری بهمون انگیزه میده )
اینها مثال بود - هر فردی با شرایطی که داره می تونه در حرکت باشه .




**مهم اینکه در حرکت باشیم - آب باید در حرکت باشه،،،این جوری همیشه طراوت داره .




**ایمان به هدف ( عقل + قلب ) ،، هجرت به هدف ،،، کوشش و حفظ هدف
آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا




موفق باشید .

[ammin]

سلام خانم هفت

با توجه به چند تایپیکی که توی چند ماه اخیر داشتی، بنظر میرسه سه تا دغدغه اصلی داری۱-مطابق رضای خدا عمل کنی۲-درآمدی داشته باشی که از خط رضای خدا خارج نباشه۳-حالت هم خوب باشه

در موردحال خوب، احتمالا همیشه حال انسان خوب نیست یه روزهایی حال آدم خوبه که باید خدا رو شکر کنه یه روزهایی حال آدم بده که باید صبور باشه. حالا اون حال بد یا دلیلی داره مثلا کسی ناراحتت کرده یا کسی رو ناراحت کردی که در این صورت بازخوردش رو میگیری و به عنوان یه تجربه و آگاهی جدید ازش استفاده میکنی یا هیچ دلیلی برای حال بدت پیدا نمیکنی که باید صبور باشی تا اون حال بد تمام بشه. شاید با یه کارهایی مثل بیرون رفتن، صحبت با کسی و ... حالت خوب بشه یا زودتر خوب بشه اینا دقیقا برای هر کسی معلوم نیست.

اما چیزهایی که باعث میشه به صورت دائمی تری حالت خوب باشه انگیزه های مهم برای زندگی و یکی دیگه کار کردنه.

فکر میکنم هنوز دغدغه هایی برای انگیزه و اهداف اصلی زندگیت داری که هم دغدغه های مادیه هم معنوی. مثلا در مورد ادامه رشته روانشناسی هنوز دغدغه داری، در صورتی که جامعه ما نیاز به روانشناس و مشاور خانم هم داره خیلی از مراجع به دلیل نوع مشکلشون نمیتونن به روانشناس مرد مراجعه کنند. همچنین به دلیل مذهبی بودنت اینو در نظر بگیر که میتونه باعث موفقیتت در این رشته بشه علاوه بر این بسیاری افراد متدین هستند که ترجیح میدن به مشاورین متدین مراجعه کنند. در مورد بقیه تردیدهات اون روی سکه رو هم در نظر بگیر وقتی چهار سال رشته روانشناسی خوندی و استعداد ادامه ش رو داری به نظرت هدر دادنش اسراف نیست؟ البته نمیخوام مجبورت کنم این رشته رو ادامه بدی ولی برای اینکه با سوالات منطقی تری مواجه بشی که تردیدهات کنار برن گفتم


به نظرم به جای فکر کردن صرف به دغدغه هات مطالعه کن‌ یعنی به صورت موازی هم مطالعات معنوی و مذهبی رو بالا ببر هم مطالعات روانشناسی اینطوری قطعا موفق میشی و حالت بهتر میشه. هر چی علم و آگاهی بیشتر یشه وسعت دیدت بالاتر میره روی حال خوبت تاثیر داره.

نگرانی از پیری بعد از سن سی سالگی برای منم اتفاق افتاده. ولی چنتا نکته رو باید در نظر گرفت اول اینکه هیچ کسی نمیدونه چند سال عمر میکنه . دوم میشه یه برنامه ریزی های مالی و چند جانبه برای پیری کرد که توی اون سن مشکلات کمتری داشت. ولی مهمترین مساله بنظرم داشتن ایمان و توکل هست که اینو خدا رو شکر داری. فکرشو کن وقتی کسی سالهای جوانیش مومن باشه حتما توی پیری هم حالش به نسبت سنش بهتر هست اینو در مورد سالمندانی که به این سن رسیدن دیدم. بالاخره سیر طبیعی زندگی به پیری ختم میشه واین خواست و اراده خداونده و خواستش جز خیر نیست. شاید اگه همیشه جوان میموندیم خودمون حوصله مون از جوونی سر میرفت

در مورد سطح ایمان و اعتقاداتت هم سعی کن به دام کمال طلبی های آزار دهنده نیفتی. بهترین امور میانه رویه. افراط و تفریط انسان رو زمین میزنه.نباید توی این این مسیر به دام خود آزاری و انتظارات خیلی بالا و عجولانه افتاد. یکی از مشکلات شایع توی کشور ما و برخی کشورهای اطراف مسلمان اینه که معیار زنده دینداری افراد فقیه یا مفتی هستند اینها معمولا یک بعد از دینداری رو دارن و به دلیل اینکه تمام هم و غم و وقتشون صرف مسائل دینی میشه الگو قرار دادن اونها ممکنه باعث بشه تک بعدی بشی چون این افراد بیشتر برای کسی که مثلا میخاد راه حوزه رو بره میتونه یه الگوی کامل باشه ولی الگو بودن کاملش برای کسانی که شغلهای دیگه ای دارن یخصوص شغلهای پیچیده تر، کاملا نتیجه بخش نیست و ممکنه اون فرد رو به شدت محدود کنه. یکی از دلایلی که بزرگان دین سعی کردن گمنام و غیر مشهور باشند این بوده که تو ذهن مردم برجسته نباشند و دیندارها به پیامبران و امامان اقتدا کنند. چون مرجع اصلی اونها هستند و تمام علوم و ابعاد انسانی رو دارند یعنی انسان کامل هستند.مثلا جنگاوران از روحیه شجاعت امام علی درس میگیرن.دانشمندان از بعد علمی عرفا از بعد عرفانیش و نمیشه در هیچ بعدی خلاصه ش کرد. بنابراین باید همه پیامبران تا خاتم اوصیا و سایر قدیسان رو در نظر گرفت تا اون احساس تک بعدی شدن و محدودیت ذهنی عارض نشه.

با توجه به دغدغه های مختلفی که داشتی سعی کردم از هر دری صحبت کنم امیدوارم تا حدودی کمک کننده بوده باشه.

[باغبان]

وقتایی که آدم دلش یه دفعه میگیره و غمگین میشه بخاطر این هست که در مکان های دیگه از کره زمین افرادی از دنیا میرن که کسی نیست براشون عزاداری کنه چون کسی رو ندارن و به همین خاطر ممکنه این حالت غم به سراغ شما بیاد

چند روزی دنبال این مطلب گشتم الان پیداش کردم خانم 7 ،،،چیزی شبیه این را آیت الله مجتهدی تهرانی فرمودن - راه حلش هم فرمودن :
آثار استغفار از زبان آیت الله مجتهدی تهرانی (ره)

در پناه حق .

[miss seven]

سلام دوستان عزیزم ، نمیدونم چجوری ازتون تشکر کنم که زمان با ارزشتون رو گذاشتین و اینقدر خوب راهنماییم کردین چون خیلی حرف برای گفتن دارم در دو تا پست صحبت میکنم ، اول پاسخ آقای باغبان گرامی و بعد آقا امین عزیز .

آقای باغبان جالب بود وقتی داشتم سخن آقای مجتهدی ره می‌شنیدم دقیقا به اون نکته ای که گفته بودم اشاره کردن ، و این تازه یکی از مواردی بود که به واسطه ی این بزرگان تونستیم متوجه بشیم وگرنه دنیا پر از این چیز های عجیبه که شاید هیچ وقت هم متوجهشون نباشیم ولی اتفاق می افتند .
من کتاب قدرت حال رو شروع کردم به خوندن و خیلی عالیه، دقیقا از اون مدل کتاب هایی هست که من دوست دارم و میخوام مدت ها درگیر خوندنش باشم ، کتابیه که نمیشه سرسری بخونیم و رد بشیم و باید برای هر جمله مکث کرد و خوب فهمید ، ولی خیلی خوبه و حتما به خوندنش ادامه میدم.

در رابطه با برنامه ریزی درست میگین ، باید در ابتدا سبک باشه ولی اینقدر نگران از دست دادن زمان شدم که عجله دارم تا بتونم سبک زندگیم رو تغییر بدم و در جهت مثبت هدایتش کنم و اینکه بالآخره یه راهی رو برای زندگیم انتخاب کنم . من نمیدونم چرا بعضیا اصلا زمان براشون اهمیت نداره ولی برای من ۲۵ ساله فکر میکنم شروع از الآن هم دیره و باید خیلی زودتر از این ها به فکر میبودم و مسیر زندگیم رو پیدا میکردم و از زندگیم خیلی مفید تر و بهتر استفاده میکردم .
خیلی چیزا توی سرم می چرخه و زمان هم منتظر نمیمونه متاسفانه .
خیلی ممنونم از لطف تون آقای باغبان ، امیدوارم همیشه سلامت باشین .

[miss seven]

سلام آقا امین وقتتون بخیر ،
امیدوارم هر کجا هستین سلامت و عاقبت بخیر باشین
دیگه اصلا نمیدونم از کجا شروع کنم به گفتن ، یه چیزی که درباره من هست اینه که من به فکر و احساساتمم فکر میکنم . یعنی اگر الآن انجام یه کاری بیاد توی ذهنم بررسی و فکر میکنم که این کاری که میخوام انجام بدم چقدر از روی احساساته و چقدر از روی منطقه، آیا واقعا میخوام این کارو انجام بدم و علاقه دارم بهش ؟ و یا تصور میکنم که علاقه دارم این کارو انجام بدم .
من مقابل دیدگان، آدم پیچیده ای نیستم و شناختن من فکر نمیکنم کار سختی باشه . ولی توی خلوت خودم که میخوام به خودآگاهی برسم ،واقعا شناختن خودم خیلی کار سختیه .
آقا امین صحبت هاتون خیلی دلگرم کننده بود در رابطه با روانشناسی که برام گفتین ، بله واقعا یکی از دغدغه های من شده اینکه شروع کنم به خوندن و آیا این راهی که میخوام برم درسته یا نه .
نیاز به انگیزه و محرک قوی دارم ، یه چیزی که ته دلمو قرض کنه که برو سون ، راه درستی رو انتخاب کردی و حتما موفق میشی .
من چون خودم مشکلاتی از قبیل افسردگی و اضطراب رو تجربه کردم و میدونم که واقعا چقدر احساس و حال بدی هست برای همین یکی از تلنگر هایی که باعث شد بخوام در حیطه روانشناسی فعالیت کنم و مهارت بیشتری کسب کنم همینه ، به این فکر میکنم اگر بتونم حتی یک نفر رو در این زمینه ها درمان کنم چقدر کار با ارزشی انجام دادم و چی میتونه از این بالاتر باشه که حال یه انسان خوب باشه و سلامت باشه و از زندگیش لذت ببره .
خیلی صحبت برای گفتن داشتم ولی از وقتی شروع کردم به نوشتن یه سری از صحبت های دیگه یادم نمیاد :(

باید دوباره یه کم زمان بگذره تا به خاطر بیارم .

[فرشته مهربان]

سلام سون عزیز

یه سری هم بخودت بزن
یعنی چه؟
یعنی اینکه از خودت و ارتباطتت با خودت غافل شدی
آنقدر درگیر چگونه بودن و چگونه شدن شدی.... که از خود خودت و یک ارتباط دلی و بی پیرایه و راحت و آزاد باخودت غافل شدی
بنا به تجربه زندگی میگم خیلی از ماها باخودمون ارتباط بهینه و کیفی نداریم و .... ریشه سردرگمیها و نارضایتیها و...از اینجاست چون از ته وجودمون بیخبریم واو از این ناراضیست...
وقتی توانستیم خودرا درک کنیم و با همه ضعف و قوتها بپذیریمش و دوستش داشته باشیم و درآغوش بکشیم و احساس خوب از بودن پیدا کنیم.... خود درونی ماراه نشان خواهد شد
خداوند همه اسماء را به آدم آموخت یعنی همه صفات خود و اسرار آنهارا آموخته و دردرون ما ذخیره است و فقط برگرفتن میخواهد ...به پیامبر هم فرمود تو یادآوری کن که فقط یادآوری کننده ای..
و راس این یادآوری هم برگرداندن به خویشتن خویش است...مگر وقتی پیامبر را ابلاغ پیامبری اعلام فرمود با اقراء باسم ربک الذی خلق .... نبود؟
این سوره را دریاب...
چاره همه دردها و گره ها و همه رهنمودها در نگاه توحیدی است و این ممکن نیست مگر اینکه سراغ خودمون برویم و با خود مرتبط شویم و...

باخودت آشنا و دوست و رفیق شو ...راهتو پیدا می کنی